Review

La prima cosa bella ***

Regie: Paolo Virzi
Met: Micaela Ramazotti, Stefania Sandrelli

In het Italiaanse familiemelodrama La prima cosa bella (Het eerste mooie ding) koestert een zoon een jarenlange wrok tegen zijn moeder. Op haar sterfbed krijgt hij begrip voor haar leven.

'Moeder, waarom ben ik zo ongelukkig?', fluistert veertiger Bruno (Valerio Mastandrea) zo zachtjes tegen zijn doodzieke moeder Anna (veteraan Stefania Sandrelli) dat ze hem net niet kan verstaan.

Goede vraag, die hij zijn hele leven heeft beantwoord door naar haar te wijzen. De in haar jonge jaren aantrekkelijke vrouw (Micaela Ramazotti), voor wie mannen massaal in katzwijm vielen, is volgens hem de schuld van zijn ongelukkige leven. Hij is er nooit overheen gekomen dat zij in 1971 van zijn jaloerse vader scheidde, waarna Bruno en zijn jongere zusje Valeria tussen beide ouders heen en weer werden geslingerd.

Dat in de jaren erna de ene minnaar kwam en de andere ging, maakte zijn moeder in zijn ogen tot een halve hoer. Nooit wilde hij haar meer zien, maar als ze tientallen jaren later terminaal ziek is, zoekt hij haar weer op.

Omdat La prima cosa bella een melodrama is, hoeven we niet te raden hoe dat afloopt. Zakdoeken meenemen!

La prima cosa bella zal de originaliteitsprijs niet winnen, maar regisseur Paolo Virzi flitst vaardig heen en weer tussen heden en verleden. Raak is de schets van een missverkiezing in 1971: het woord seksisme is onbekend en mannen slaan vrouwen goedkeurend op de billen. De film laat een beetje laf in het midden hoe hij moet worden opgevat: brengt hij een hommage aan vrouwen als Anna die lak hadden aan de benauwde patriarchale samenleving, of staat hij aan de kant van Bruno, die vindt dat zijn vrijgevochten moeder hem in de steek heeft gelaten?

Met de verwijzing naar Dino Risi's film The priest's wife - uit 1971, met Marcello Mastroianni en Sophia Loren - plaatst La prima cosa bella zich nadrukkelijk in de Italiaanse filmtraditie.

Altijd gevaarlijk om naar een roemrucht verleden te wijzen: La prima cosa bella is een flauwe afspiegeling van de klassieke Italiaanse cinema. (Jos van der Burg)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden