La Léon ***

Regie: Santiago Otheguy
Met: Jorg Roman, Daniel Valenzuela

Het eerste wat opvalt aan het bekroonde Argentijnse drama La Léon is de weidsheid van de beelden. Het extra brede CinemaScope-formaat bleek ideaal voor het vastleggen van de ontregelende schoonheid van de moerassige Paranadelta in het noorden van Argentinië. Cameravrouw Paula Grandio grossiert in zwart-wit panoramabeelden die niet zouden misstaan in een museum. Als Grandio vaste grond onder de voeten heeft, zoekt ze het in de statische en lang aangehouden beelden, die al jaren de trend zijn in het genre van de internationale kunstcinema.

Heldere composities zijn het, meestal symmetrisch, of met sterke diagonale lijnen die het beeld in tweeën snijden. Zodra de camera met de boot de delta intrekt, wordt het camerawerk vloeiender en minder formeel. Het beeld beweegt met de boot mee door de overgroeide moerassen waar iedere bocht in de rivier een nieuw doorkijkje biedt. Ook in deze beelden overheerst een symmetrie, die in dit geval wordt aangereikt door de natuur zelf, dankzij de spiegeling van het water.

Een soortgelijke symmetrie vinden we terug in de minimalistische en eerlijk gezegd ook nogal schematische vertelling. Hoofdpersoon Alvaro (Jorge Roman) is een seizoensarbeider die als rietkapper in de delta werkt. Het isolement van het dichtbegroeide rivierlandschap is voor hem nog groter dan voor zijn collega's. De stille Alvaro is namelijk homoseksueel. Dit trekt de negatieve aandacht van zijn tegenpool Turu (Daniel Valenzuela), die als kapitein van het veerbootje La Léon precies weet wie er zich in het gebied ophouden.

Turu is een bange man met een grote mond, die tekeer gaat tegen alles wat anders is dan hijzelf. Vooral gastarbeiders moeten het ontgelden, maar hij ontwikkelt ook een ongezonde fascinatie voor Alvaro's homoseksualiteit. Turu denkt dat Alvaro zijn vijand is, maar lijkt uiteindelijk te moeten erkennen dat hij in wezen diens spiegelbeeld is. De dramatische ontwikkeling is minimaal, zodat de nadruk komt te liggen op de kracht van de beelden, die vooral het isolement van deze personages in een verlaten stuk van de wereld voelbaar maakt. Dat levert zoals gezegd mooie beelden op, die misschien beter in een museum konden hangen. (FRITZ DE JONG)

Trailer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden