Plus

La Fille Inconnue

Er zijn weinig filmmakers met zo'n herkenbare signatuur als de Belgische broers Dardenne. Ook La fille inconnue is een sociaal-realistische vertelling, maar - verrassend bij de Dardennes - de film worstelt met geloofwaardigheid

De jonge arts Jenny heeft een praktijk in een kaalgeslagen buitenwijk van een provinciestad Beeld -
De jonge arts Jenny heeft een praktijk in een kaalgeslagen buitenwijk van een provinciestadBeeld -

Dat ligt niet aan het gegeven, dat zoals alle films van de broers over morele verantwoordelijkheid gaat.

De jonge arts Jenny (prachtrol van Adèle Haenel) heeft een praktijk in een kaalgeslagen buitenwijk van een provinciestad (Seraing, zoals altijd bij de Dardennes).

Empathisch
De arts is intens betrokken bij haar patiënten, onder wie ook illegale immigranten, en neemt voor iedereen de tijd. Haar stagiair (Olivier Bonnaud) houdt ze voor dat het stellen van goede diagnoses en het zich niet laten meeslepen door emoties de belangrijkste kwaliteiten voor een arts zijn.

Jenny is, kortom, een fantastische empathische arts en toch maakt ze een fout. Of is het geen fout? In ieder geval schat ze een situatie verkeerd in - stelt ze een verkeerde diagnose, zou je kunnen zeggen - als na het spreekuur iemand aanbelt, maar zij niet opendoet.

"We hebben al een uur overgewerkt," zegt ze tegen de stagiair, die wel wil opendoen. Later die avond wordt de aanbeller dood bij een rivier gevonden. Voor de autoriteiten is zij een naamloze illegale immigrante.

Tot op dat moment is La fille inconnue een ijzersterk sociaal drama, zoals we kennen van de Dardennes, maar de film verliest aan geloofwaardigheid als Jenny, die zich schuldig voelt over de dood van de vrouw ("Als ik had open gedaan, had ze nog geleefd"), wil achterhalen wat er is gebeurd.

Hoe is de vrouw om het leven gekomen? En wie was zij? Als een detective gaat zij op onderzoek uit in de wijk, waarbij zij op sociale problemen en geheimen stuit, die haar in gevaar brengen.

Schuldgevoel
Hier overspelen de Dardennes hun hand. Dat Jenny uit schuldgevoel geobsedeerd is door de dood van de vrouw, is geloofwaardig, maar niet dat ze op eigen houtje onderzoek doet zonder acht te slaan op de gevaren.

"Wij doen onderzoek, niet u," zegt een rechercheur tegen Jenny, die zich er niets van aantrekt en blind in schimmige werelden duikt, waarin zij grote risico's loopt. Anders dan gewoonlijk in de films van de Dardennes voelt de plot niet levensecht, maar als een bedachte constructie over moraliteit, schuld en boete.

La fille inconnue is een mindere Dardenne, maar is daarmee nog geen slechte film. Alleen het optreden van Haenel is de prijs van het bioscoopkaartje al waard.

La Fille Inconnue

Regie Jean-Pierre en Luc Dardenne
Met Adèle Haenel, Olivier Bonnaud
Te zien in Tuschinski, EYE, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden