Plus Filmrecensie

L'Atelier: realistische obsessies waar ooit de kranen zwaaiden

Tsjechov zei het al: als je in het begin van je verhaal een pistool introduceert, moet dat voor het eind afgaan. Die narratieve wet blijkt zelfs een nukkige tiener te voelen in Laurent Cantets intrigerende L'Atelier.

De schrijfster en haar zeven tijdelijke pupillen, onder wie Antoine (donker T-shirt en rugzak) die zich afzijdig houdt van de anderen Beeld Jérôme Prébois

Op het eerste gezicht lijkt Cantet ­terug te keren naar Entre les murs (Gouden Palm 2008). In feite lag het plan voor L'Atelier al sinds de late ­jaren negentig op de plank.

Ook hier begeeft Cantet zich onder een groep jongeren van diverse afkomst, gespeeld door jongeren zonder acteerervaring. Zij volgen een ­zomerse schrijfworkshop in het Zuid-Franse havenstadje La Ciotat, waar de reusachtige kranen stilstaan. ­Onder begeleiding van schrijfster ­Olivia (Marina Foïs), uit Parijs, ­werken ze ­aan een roman.

Stakingen
Sommigen vanuit ambities, anderen omdat ze van het arbeidsbureau nu eenmaal ergens heen moeten. De motieven van de gesloten Antoine (Matthieu Lucci) blijven onduidelijk. Hij heeft weinig met zijn gekleurde medestudenten en hij schrijft angstwekkend ingeleefde geweldsscènes.

Toen Cantet en coscenarist Robin Campillo twintig jaar geleden aan het scenario begonnen, lagen de stakingen in La Ciotat en de daaropvolgende sluiting van een groot deel van de haven vers in het geheugen.

Explosief
Ze spelen een rol op de achtergrond, maar deze jongeren zijn met andere zaken bezig. Zij nemen hun realiteit mee de fictie in die ze creëren - een moordmysterie. Andersom sijpelt dat genre weer de realiteit van de film in, als Antoine en Olivia verstrikt ­raken in een wederzijdse obsessie.

Cantet laat die thrillerelementen toe zonder het realisme van zijn vertelling omver te halen. Hij dompelt ons onder in de wereld van Antoine, waar rechts-populistische ideeën, uitzichtloosheid en nihilisme vermengen tot een explosieve gemoedstoestand.

L’Atelier

Regie Laurent Cantet
Met Marina Foïs, Matthieu Lucci
Te zien in Eye, Filmhallen

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden