Plus Mijn Amsterdam

Kyra Bououargane: 'Ik voel me gehandicapt als ik met de tram moet'

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Kyra Bououargane.

Kyra Bououargane. Beeld Tammy van Nerum

Eerste keer Amsterdam
"Ik ben geboren in de Curaçaostraat op driehoog. Daarna ben ik een paar maanden niet buiten geweest, want ik ben in een strenge winter geboren."

Restaurant
"De Kompaszaal op KNSM-eiland. Het is een jarenvijftiggebouw met prachtig uitzicht over het water. Op de muur zit mozaïek en je kunt er heerlijk eten. Een verborgen parel."

De Kompaszaal Beeld Tammy van Nerum

Een avond uit met
"Vreemden! Er gaat niks boven zomernachten in Amsterdam en dan kletsen met rare, fantastische, leuke mensen. Van heinde en verre komen mensen samen in de stad om uit te gaan. Ik heb veel avonturen beleefd door mensen te ontmoeten en te zien waar we heen rolden."

Favoriet vervoermiddel
"De fiets. Als ik met de tram moet, voel ik me gehandicapt. In elk ander vervoermiddel dan de fiets voel ik me gehandicapt. Ik ben nog eerder bereid om skeelers aan te trekken als mijn band lek is, dan dat ik
met de tram ga."

Café
"De Balie, daar zit ik vaak de hele dag, anoniem in een huiskamer, en dan trekt de wereld aan me voorbij. Ik kan er niet over uit dat het hier nog niet veel drukker is geworden."

Theater
"Om zelf op te treden: de Meervaart, een Amsterdams, warm theater met een menselijk kloppend hart. Om te kijken: het Amsterdamse Bostheater. Als klein meisje werd ik door mijn ouders op een doordeweekse zomeravond meegenomen daarnaartoe. Ik mocht het niet doorvertellen, omdat andere ouders het misschien slecht vonden dat ik zo laat mocht opblijven."

Standbeeld
"Het beeld van Erasmus bij het Vossius. Ik hing daar met mijn klasgenoten altijd een beetje omheen, bij zijn voeten."

Erasmus. Beeld Tammy van Nerum

Dit kan veel beter
"Appende mensen op de fiets, mensen die hun hand niet uitsteken als ze afslaan, mensen die niet recht fietsen. Ik was het eerste kind in de stad met een fietshelm. Ik vond het niet leuk om hem te dragen, maar toch deed ik het braaf. Als ik nu naar het verkeer kijk, zet ik mijn kinderen later ook een helm op, of ze dat nou willen
of niet."

Wil niet dood gevonden worden
"Bij de ontknoping van Wie is de Mol? in het Vondelpark. Dan staat ineens heel Nederland in Amsterdam voor drang­hekken te roepen wie ze denken datde mol is."

Mooiste brug
"De Pater van Kilsdonkbrug, in het Vondelpark. Het is een superromantisch bruggetje. In de volksmond wordt het de Iepenbrug genoemd."

Mijn buurt
"De buurt tussen het Rembrandtpark en het Vondelpark. Een lieve buurt, met veel bomen en de bakstenen zijn echt oranje.

Er zijn veel groentemannetjes en slagers, veel Marokkaanse ook. Vroeger deed ik daar boodschappen met mijn vader. Dat maakt dat de buurt als thuis voelt."

Geheim adresje
"De Buurtboerderij in het Westerpark. Een beetje knullig, ontroerend mooi plekje. Er staat een pot filterkoffie, er zijn geen fancy apparaten. Ik weet niet of mijn moeder boos wordt dat ik dit nu verklap, want zij beschouwt het als haar plek om stilletjes te kunnen werken."

Buurtboerderij Ons Genoegen. Beeld Tammy van Nerum

Favoriete winkel
"Hier wordt de ware nerd in mij ontmaskerd: Bever, op de Overtoom of het Gelderlandplein - die echt grote. Ik vind het erg leuk om kampeergadgets te kopen die ik misschien wel nooit zal gebruiken. Alles wat handig is voor als er een apocalyps uitbreekt, daar word ik vrolijk van.

Bever. Beeld Tammy van Nerum

Mooi van lelijkheid
"Bos en Lommer. Ik heb er vanaf mijn achtste een tijd gewoond. De kleur grijs komt vaak terug, al is het maar door de duiven. Niet het toonbeeld van schoonheid, maar wel een heel menselijke plek."

Ik voel me Amsterdammer, omdat
"Het altijd voelt alsof de grachten, de geluiden en de snelheid me omhelzen als ik hier rondfiets. Ik associeer de stad met zachtheid en warmte."

Terras
"Het Groot Melkhuis in het Vondelpark. Ik heb daar vaak mijn knieën opengehaald in de speeltuin. Ik hoopte altijd dat mijn ouders zo aan het kletsen waren met andere ouders dat ze de tijd vergaten. Ik zit er nog geregeld als ik even tot mezelf wil komen."

Beeld Tammy van Nerum
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden