Plus

Kwaku viert 65 jaar Molukkers in Nederland: 'Iedereen is vrolijk'

Festival Kwaku stond zaterdag in het teken van 65 jaar Molukkers in Nederland. De belangstelling van de hechte Molukse gemeenschap was overweldigend. Ook motorclub Satudarah liet zich even zien.

'Ze hebben een goeie line-up hier. En lekker eten' Beeld Amaury Miller

'Ottofina! Ottofina!" Betty Makatitu (67) uit Breda zwaait uitbundig naar haar aangetrouwde nicht die voorbij loopt in de regen. "Die komt helemaal uit Maastricht! Ik kom hier echt iedereen tegen. Er zijn zelfs bussen uit Emmen en ­Bovensmilde. Onze gemeenschap is zo hecht omdat we in 1951 als Molukkers allemaal bij ­elkaar zijn gezet in kampen. Ik heb nu nog een dansgroep voor Molukse kinderen. Ik wil dat ze onze cultuur leren, dat het niet verwatert."

Vanaf 1951 werden 12.500 Molukse militairen en hun familie naar Nederland verscheept. Zij hadden op Java voor het koloniale leger tegen de Indonesische opstandelingen gestreden. Na de onafhankelijkheid werden ze daar als collaborateurs gezien.

Terug naar de Molukken mochten ze niet van Nederland. Nadat ze jarenlang in woonoorden hadden verbleven, werden ze, verspreid over het land, in speciale Molukse wijken gehuisvest. Nog lang leefden ze met het idee terug te keren. De meeste bleven. Dit jaar wordt 65 jaar Molukse aanwezigheid in Nederland herdacht.

Maiskolven
Ivette Forster is directeur van het van oorsprong Surinaamse festival Kwaku in Zuidoost dat vier weekenden plaatsvindt deze zomer. "Wij willen een multicultureel publiek," zegt Forster. "Dus we dachten: laten wij nou eens aandacht besteden aan 65 jaar Molukse aanwezigheid. Blijken ze met z'n allen te komen!"

"We hebben zeker 4500 kaarten verkocht. Dat is ongekend voor een zaterdag." Een half uur voor aanvang stonden zaterdag busladingen mensen bij de kassa's. "Iedereen is vrolijk. Het is een succes. Het zou goed kunnen dat we dit jaarlijks gaan doen."

Daniël Uneputty ziet dat wel zitten: "Ik kom speciaal voor de maiskolven." De voormalige 'president' van de Amsterdamse Hells Angels grijnst en zegt: "Nee natuurlijk niet, ik ben hier voor de Molukse dag. Het is bijzonder, die ­solidariteit van twee culturen. Fijn om mee te maken."

Armband
Hij groet links en rechts en kijkt met ­genoegen naar het kleine podium. Daar zet een percussionist een vette dancebeat in op zijn tifa, een Molukse trommel. Ook A.J. Gomies (21) uit de Molukse buurt in Vaassen staat te genieten met zijn vrienden. "We gaan naar veel wat georganiseerd wordt voor Molukkers. Ze hebben een goeie line-up hier. En lekker eten."

Op het veldje met Molukse kraampjes krijgt een standhoudster een grote plens regenwater in haar nek. Gejoel van de omstanders. André Jacobs (68) uit Zutphen merkt het niet. Hij ziet tussen de kettinkjes met zilveren kruidnagels, symbool van de Molukken, een armband met batikmotief.

Hij vraagt zijn dochter Pricilla Matkussu (45) om die voor hem te kopen. "Dat is onze cultuur," legt ze uit, "de kinderen zorgen voor de ouders. Maar sorry Pa, deze is te duur." Vorige week liepen ze samen de Vierdaagse, vandaag zijn ze samen met de trein.

Politiebegeleiding
Bij het grote podium is de sfeer wat minder gemoedelijk. Een aanzwellende groep zwart geklede en getatoeëerde mannen is dominant aanwezig. Omstanders herkennen hen als de Molukse motorclub Satudarah. Grimmig om zich heen kijkend verplaatst de groep zich van podium naar podium. Bezoekers verdwijnen schielijk.

Mike Hill (40), een Surinaams-­Nederlandse dj, stond er net nog met zijn moeder. "Zij wilde daar weg, ze vond het dreigend." Hij kent een paar leden: "Aardige gasten. Ik heb weleens gezegd dat ze moeten lachen, niet zo provoceren. Maar zij vinden dat ze zich mogen uiten ­zoals ze willen." Hill denkt dat ze zich ­rustig zullen houden. "Ik vraag me wel af wat Kwaku hiervan vindt. Maar ja, op een Molukse dag krijg je ze er gratis bij."

Tegen tienen, als het Kwakufestival ten einde loopt, verdwijnt de groep van zeker honderd man onder politiebegeleiding door een zijingang van het festivalterrein

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden