PlusAchtergrond

Kunstenaar Tinkebell biedt troost met #growagarden

Kunstenaar Tinkebell (40) vroeg zich af wat mensen in deze sombere tijden troost en hoop kan bieden. Ze bedacht een project waar iedereen aan kan meedoen.

‘Ik zag dat iets sufs geweldig kan worden als je het samen met veel anderen uitvoert’Beeld Anneke Hymmen

“Vrienden, ik heb een oproepje voor jullie, want ik heb een heel goed idee!” Met die mededeling begint kunstenaar Tinkebell, de artiestennaam van Katinka Simonse, een ­videoboodschap op haar sociale kanalen. Wat dat idee is, houdt ze dan nog geheim. Wel geeft ze haar volgers een opdracht mee: “Vind een stevige tak met zijtakken en neem die mee naar huis.” En ze benadrukt dat je dat het best kunt doen op een plek waar zo min mogelijk andere mensen zijn. Tinkebell sluit af met #growagarden.

Een dag later volgt een tweede opdracht, de dag daarna nog een en zo door, tot gisteren. Toen maakte Tinkebell – onder meer bekend van de door haar zelfgemaakte handtas waarin ze de vacht van haar kat verwerkte – met de laatste opdracht haar ‘tamelijk briljante plan’, zoals ze het zelf noemt, kenbaar. “Als nou veel mensen een tak meenemen naar huis, ’m versieren, er bloemen op knutselen en die takken vervolgens op verschillende plekken bij elkaar zetten, ontstaan er prachtige tuinen, gemaakt door ons allemaal. Dat biedt hoop,” legt ze uit.

Haar plan heeft alles met het nieuwe coronavirus en de gevolgen ervan te maken. “We zitten in een crisis, mensen zijn ­bezorgd. Daarom begon ik na te denken over wat we kunnen met deze tijd. Wat maakt het draaglijk?”

Uitgeholde pompoenen

Toen Tinkebell zichzelf die vraag stelde, dacht ze terug aan het Jack O’Lantern Festival in New York, waar ze tweeënhalf jaar geleden rond Halloween was met een vriendin. “Ik kende het festival niet en verwachtte er weinig van. Het enige wat ik erover wist, was dat we zouden gaan kijken naar kunst van uitgeholde pompoenen. Dat leek me eerlijk gezegd nogal stom.”

Maar zodra ze het festivalterrein betrad en zag dat het niet om een paar uitgeholde pompoenen ging, maar om honderdduizenden, en dat in elke pompoen een kaarsje brandde, met de hand aangestoken, was ze om. “Er was een vijftien meter hoog Vrijheidsbeeld, gemaakt van pompoenen, en een trein, op ware grootte nagebouwd. Het was het waanzinnigste wat ik ooit heb gezien.”

Audrey Hepburn

Waarom de kunstenaar in deze coronatijden juist hieraan terugdacht? “Omdat ik door dat festival inzag dat zoiets sufs als het uithollen van een pompoen iets geweldigs kan worden als je het met veel mensen samen uitvoert. Zoiets wil ik hier ook organiseren.”

Maar het is geen Halloween en geen pompoentijd, dus moest ze iets anders verzinnen. Ze herinnerde zich een uitspraak van Audrey Hepburn: ‘To plant a garden is to ­believe in tomorrow.’ “Die woorden zijn zo prachtig en hoopgevend, precies wat we nu nodig hebben.”

Zo kwam Tinkebell op haar idee van tuinen van versierde takken. Iedereen, jong, oud, rijk, arm, met veel of weinig spullen, kan meedoen. “Een tak kan iedereen wel ergens vandaan halen. En of je nou verf, tape, of wol gebruikt, er is altijd wel iets in huis waarmee je ’m kunt versieren.”

Die creativiteit, daar gaat het haar om. “Mensen zijn in deze tijd angstig en somber. Creatief bezig zijn en iets met je handen doen, helpt tot rust te ­komen.” En het geeft een goed gevoel om iets als gemeenschap te maken, zegt ze. “De mens is een groepsdier, we willen graag dingen samen doen.” Nu we vooral op onszelf zijn aangewezen doordat we allemaal binnen moeten blijven, missen we volgens Tinkebell het gevoel van sociale cohesie. “Door met elkaar deze tuinen te creëren, voelen we ons minder eenzaam en komen we samen tot iets moois.”

De schouders eronder

Gisteren plaatste de kunstenaar de eerste takken in het Erasmuspark. Ze hoopt dat vele zullen volgen. “Belangrijk is dat je je tak versiert met materiaal dat bestand is tegen regen, je ’m ergens neerzet waar hij niet in de weg staat, veel mensen ’m kunnen zien en waar ruimte is om uit te bouwen.”

Ze hoopt dat de gemeentereiniging de takken laat staan, hoewel dat niet voor altijd zal zijn. “Uiteindelijk zullen we de takken weghalen en misschien ergens bewaren, maar voor nu moeten ze als project hoopvol zijn.”

Tinkebell benadrukt dat haar project geen bijzonder artistiek kunstwerk is; het is bedoeld om de moed erin te houden. En dat is nodig, want de coronacrisis baart haar grote zorgen. “Het is een ramp voor de hele wereld. Wij hebben nog mazzel dat we in Nederland wonen, waar we goed voor ­elkaar zorgen, maar voor mensen in andere landen houd ik mijn hart vast.”

Door alle maatregelen liggen haar kunstprojecten in ­Japan en Groningen stil. “Al mijn werk bestaat bij de gratie van de context, en dat is de wereld, die nu verandert. Ik moet alles heroverwegen. Dat is lastig.”

Ze werkt nu aan een boek, over het belang en de impact van kunst. “Juist in tijden van crisis wordt het belang van kunst benadrukt, omdat het troost biedt. Daarom denk ik dat mijn plan zo goed kan werken, het helpt mensen om niet te somberen, maar de schouders eronder te zetten.”

instagram.com/tinkebell

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden