Plus

Kunstenaar Melanie Bonajo is een geëngageerde veelvraat

Ze is een van 'de krachtigste en meest originele kunstenaars van dit moment in Amsterdam', valt te lezen in het juryrapport van de Amsterdamprijs voor de Kunst. Beeldend kunstenaar Melanie Bonajo is dit jaar genomineerd in de categorie Beste Prestatie.

Melanie Bonajo: 'Alter­natieve gemeenschappen zijn belangrijk voor de dynamiek van de stad' Beeld Eva Plevier

Wat Melanie ­Bonajo precies voor kunst maakt? Een ­simpele vraag, met een niet zo simpel antwoord. Bonajo (39) is geboren in Heerlen en sinds haar studie aan de Gerrit Rietveld Academie woont ze in Amsterdam. Ze is fotograaf en performancekunstenaar, ze maakt films en ­installaties.

Haar werk is geëngageerd, vol ­thema's als seksualiteit, gender, technologie, kansengelijkheid en de consumptiemaatschappij.

Een van haar bekendste werken is het experimentele videodrieluik Night Soil. Daarin figureren gebruikers van de psychedelische drug ayahuasca, alternatieve boeren en sekswerk- en landrechtenactivisten. Allemaal mensen die niet de gebaande paden van de maatschappij bewandelen.

Dat ze getypeerd wordt als krachtig en origineel doet Bonajo deugd, vertelt ze aan de telefoon vanuit Tsjechië, waar ze is om nieuw werk te maken.

"Dat betekent dat de boodschap in mijn werk resoneert, dat die aankomt. Heel mooi."

Wat kenmerkt uw werk?
"Mijn werk gaat vooral over het overbruggen van tegenstellingen. Volgens mij is er in ons westerse wereldbeeld een gebrek aan compassie ontstaan. Voor andere culturen, voor dieren, voor jongere of juist oudere mensen."

"Er wordt altijd gekeken naar wat ons onderscheidt, in plaats van wat de overeenstemmingen zijn - heel jammer. Uiteindelijk zijn we allemaal uitgepoept door onze moeder - en dus gelijk. Dat thema gaat me aan het hart."

"Ik maak geëngageerde kunst, omdat ik me geroepen voel vanuit mijn ethiek een positie in te nemen over deze wereld. Een van mijn films gaat bijvoorbeeld over ouderen en technologie. Ik wilde onderzoeken hoe de gadgets van de ­afgelopen eeuw sociale relaties hebben beïnvloed."

"De ouderen die ik heb geïnterviewd, ­waren allemaal honderd jaar oud en hebben de komst van de wasmachine en de bikini nog meegemaakt. Tegelijkertijd is er een groot ­isolement rond ouderen ontstaan, vol eenzaamheid en medicijngebruik. Ze compenseren hun verdriet en gebrek aan contact met slaappillen en prozac."

Hoe manifesteert u zich in Amsterdam?
"Ik slaap er en maak hier veel werk; sinds mijn studie aan de Rietveld Academie is Amsterdam mijn thuis. Ik ben de laatste jaren ook veel aan het organiseren in Amsterdam: een performancefestival in Paradiso, workshops in het Stedelijk Museum, lezingen op de Rietveld en film- en concertavonden."

"Maar ik doe ook veel met culturele groepen, zoals de bewoners van het ADM-terrein en Ruigoord. Zulke alter­natieve gemeenschappen die niet om geld draaien zijn belangrijk voor de dynamiek van de stad. Ik vind het heel erg dat die worden bedreigd."

Een van de criteria is 'creatief ondernemend'; wat doet u om uw kunst onder de mensen te krijgen?
"Ik organiseer hier performances en screenings en houd persoonlijke sessies bij mij thuis. Er is nu veel vraag naar mijn werk, ook in het buitenland, maar Amsterdam is mijn basis."

"Ik heb een tentoonstelling in Foam gehad en in het Cobra Museum in Amstelveen is nu een expositie van mij te zien. En er komt er een nieuwe tentoonstelling aan in het Stedelijk."

Wat doet u over vijf jaar?
"Hetzelfde, maar dan beter. In elk geval wil ik graag een lange film maken, misschien wel een bioscoopfilm. Het moet een comedy worden met alle clichés, waarheden en onwaarheden over seksualiteit en feminisme, oftewel: the gender war. Daaromheen wil ik workshops en lezingen geven en contact zoeken met andere kunstenaars over dit thema."

"Ik ben nu in ­Tsjechië bezig met een film over 'de moeder'; over Moeder Aarde, maar ook de moderne ­moeder. Als je dat onderwerp aansnijdt, komen er zoveel taboes los; van vrouwen die kiezen voor abortus of hun kinderen verlaten tot vrouwen die bewust besluiten niet te moederen en mannen die ook moeder willen zijn."

Wat vindt u van de andere genomineerden voor de Amsterdamprijs?
"Echt te gek; ze zijn allemaal woordvoerders voor groepen die dat nodig hebben. Ik vind het een mooi palet van stemmen en ben trots dat ik in dit rijtje sta."

Lees ook:
Deel 1: Amsterdamprijs 2018: 'De verhalen zijn van nu'
Deel 2: The Black Archives: Uniek zwart erfgoed
Deel 3: Liesbeth Coltof: 'Ik denk altijd in het groot
Deel 4: Jeffrey Babcock: 'Film is geen escapisme'
Deel 5: Thami Mnyele: steunpilaar voor kunst uit Afrika
Deel 6: Red Light Radio: Dj's tussen dames van lichte zeden

Alle genomineerden

Bewezen Kwaliteit
- Regisseur jeugdtheater Liesbeth Coltof
- Grafisch ontwerpstudio ­Experimental Jetset
- Stichting Thami Mnyele

Beste Prestatie
- Beeldend kunstenaar ­Melanie Bonajo
- Platform voor kunst en ­cultuur Framer Framed
- Filmprogrammeur/cultu­reel activist Jeffrey Babcock

Stimuleringsprijs
- Zangeres Nora Fischer
- Archief voor zwarte ­geschiedenis The Black ­Archives
- Online radiostation Red Light Radio

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden