Plus

Kunstenaar en filmmaker Fiona Tan: 'Ik word nog steeds beter'

Negen kunstenaars en instellingen zijn genomineerd voor de Amsterdamprijs voor de Kunst 2017, de grootste ­cultuurprijs van de hoofdstad. Beeldend ­kunstenaar en filmmaker Fiona Tan maakt kans in de categorie 'bewezen kwaliteit'.

Fiona Tan is net terug van negen maanden Los Angeles. 'Het is zo'n feest om weer in Amsterdam te zijn.' Beeld Linda Stulic

Fiona Tan (Pekanbaru, Indonesië, 1966) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en de Rijksakademie van beeldende kunsten. Ze verwierf internationale faam met audiovisueel werk in toonaangevende musea en op de grote biënnales; zo vertegenwoordigde ze Nederland in 2009 op de Biennale van Venetië met de solopresentatie Disorient.

Vorig jaar maakte ze met History's future de overgang naar de bioscoop. Haar tweede (foto)film Ascent was eerder dit jaar te zien in museum De Pont in Tilburg als onderdeel van de gelijknamige solotentoonstelling en draait nog altijd in Eye.

'Haar omvangrijke oeuvre en internationale succes zijn onomstreden van wereldniveau; haar tomeloze ambitie en onophoudelijke ontwikkeling zijn bewonderenswaardig,' aldus de jury van de Amsterdamprijs.

Wat kenmerkt uw werk?
"Ik ben beeldend kunstenaar. Ik werk met bewegende en stilstaande beelden; met film, video en fotografie, maar in De Pont heb ik kortgeleden ook tekeningen laten zien. Het eindresultaat is meestal een installatie, een ruimtelijk werk dat in een museum of een galerie wordt opgesteld. En er zit vaak een sculpturaal element aan vast; ruimtelijk, en je kunt er omheen of doorheen bewegen, waardoor je er een verhouding mee aangaat die ook fysiek is."

Wat voor raakvlakken heeft uw kunst met Amsterdam?
"Ik ben hartstikke Amsterdammer. Ik woon en werk al bijna dertig jaar in Amsterdam; ik ben hier in 1988 vanuit Australië via Duitsland naartoe gekomen vanwege de Rietveld Academie."

"Mijn hele volwassen leven en mijn professionele bestaan zijn gebaseerd op het feit dat ik hier heb gestudeerd en hier mijn heb thuis gemaakt. Ik ben net terug van een verblijf van negen maanden in Los Angeles en het is zo'n feest om weer in Amsterdam te zijn. Het is een fantastische stad om in te leven."

"In 2008 heb ik voor het Rijksmuseum de installatie Provenance gemaakt, met zes gefilmde portretten van Amsterdammers, onder wie mijn schoonmoeder en de Turkse groenteboer waar ik altijd kom."

"Daarvoor heb ik me laten ­inspireren door de collectie zeventiende-eeuwse portretten van het Rijks. 400 jaar geleden is bijna niks, ontdekte ik tijdens mijn research. Het ­verleden is hier heel dichtbij; de geschiedenis is bijna tastbaar."

Een van de criteria voor de Amsterdamprijs is 'creatief ondernemend'; wat doet u om uw kunst onder de mensen te krijgen?

"Ik doe ontzettend veel. Ik maak tentoonstellingen; per jaar heb ik drie à vier solovoorstellingen - recent in De Pont en nu in Tel Aviv - en heel veel groepstentoonstellingen, nu in Normandië en Sevilla."

"Sinds vorige week is er werk van mij te zien in de groepstentoonstelling ­Dioramas in Palais de Tokyo in Parijs, en binnenkort ook in Lissabon. Ik heb ook vaak in Amsterdam tentoongesteld, onder meer in het Rijks, het Stedelijk, Eye en Museum Van Loon - maar niet het afgelopen jaar."

"En sinds een aantal jaar maak ik films voor de bioscoop; Ascent draait nog steeds in Eye en in een aantal andere steden. Vorige week was ie te zien in New York, afgelopen vrijdag in Manchester en deze week ga ik naar Karlovy Vary in Tsjechië. Hij doet het echt heel goed."

Wat doet u over vijf jaar?
"Ik ben bezig met een nieuw werk voor een solotentoonstelling in een museum in een voormalige kolenmijn in België, volgend jaar. Bij het Getty Museum in Los Angeles heb ik afgelopen maanden research gedaan voor een groot nieuw project, 10 Madnesses. In 2018 heb ik een solo in Australië."

"En daarna? Meer werken, meer tentoonstellingen. En ik moet bedenken of ik bioscoopfilms blijf maken. Ik heb nog ­genoeg te doen, het is nooit klaar. Hoe langer je bezig bent, hoe beter je dat ziet. Nu hoeft het ­allemaal niet meer zo snel, ik kies voor beter en dieper. Ik heb het gevoel dat ik nog steeds beter word. Dat heeft de jury goed gezien; ik zit in de categorie 'bewezen kwaliteit'. Die is voor de ­oude rotten. Dat klopt wel, ik ben nu mid-career en niet meer young and upcoming."

Wat vindt u van de andere genomineerden voor de Amsterdamprijs?
"Robby Müller - een fantastische cameraman - ken ik persoonlijk, maar niet heel goed. Ik zou met hem gaan werken. We hadden al een proefdag gedaan, maar hij was behoorlijk ziek en daarom kon het niet doorgaan. Hans Kesting ken ik niet persoonlijk, Toneelgroep Amsterdam natuurlijk wel."

"Ik heb geen idee hoe de jury dat gaat doen, met zulke verschillende appels en peren. Ik gun het ze allemaal van harte, maar ik zou het ontzettend leuk vinden als ik eens een keer win. Ik ben weleens genomineerd voor het een en ander, maar ik win niet zo vaak - en al helemaal niet zo'n dikke zak geld..."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden