Plus

Kroegbaas Gijs de Rooy geeft stokje door maar gaat niet weg

Kroegbaas Gijs de Rooy van de gelijknamige bruine kroeg in de Javastraat werd zaterdag 65 en geeft het stokje over aan zijn schoonzoon, Marco de Rooy (52). 'Ik ben hier geboren en ik ga hier dood.'

Marco (links) en Gijs van Rooy in café Gijs de Rooy Beeld Tammy van Nerum

Gijs de Rooy groeide op met het café van zijn vader Gijs, dat in 1947 de deuren opende. Na het overlijden van zijn vader, begon hij er zelf met werken. Met zijn 21 jaar was hij de jongste kastelijn van Amsterdam.

Inmiddels werkt hij er 45 jaar, het is tijd om wat gas terug te gaan nemen. Na het besloten feest zaterdag, voor zijn 65e verjaardag, zal schoonzoon Marco (die toevallig dezelfde achternaam draagt) de kroeg gaan bestieren. Gijs de Rooy: "Ik ga niks missen, want ik blijf gewoon; de kroeg openen, schoonmaken of een bardienst draaien, maar het moéten is eraf."

Toupet
Marco de Rooy herinnert zich zijn vuurdoop achter de bar nog goed: "Ik had voor een mij onbekende klant een bonnetje gemaakt met daarop de omschrijving 'man met toupet'. Na mijn dienst zat ik wat te drinken, opeens zwaaide Gijs van achter de bar met een bonnetje en schreeuwde hij door de zaak: 'Marco, wie is de man met de toupet?!'"

In de Indische buurt, die in rap tempo verhipstert, is Gijs de Rooy nog de enige échte bruine kroeg. Het heeft het café geen windeieren gelegd. Marco de Rooy: "We gaan met de tijd mee, zonder onze identiteit te verliezen."

"Het bruine café van vroeger, met gesloten gordijntjes, waarachter van alles gebeurde wat het daglicht niet kon verdragen, werkt tegenwoordig niet meer. Je moet zichtbaar zijn. Een jaar of vier geleden kregen we een terrasvergunning en een open pui, dat trok nieuwe klanten aan."

In de jaren negentig had de buurt een slechte naam, er was veel narigheid en de kroeg had het zwaar, vertelt Gijs de Rooy: 'De Amsterdammers vertrokken naar Almere en de allochtonen gingen niet naar de kroeg.' 'De balans die er nu is maakt het heel leuk', zegt Marco de Rooy. "Iedereen die zich hier thuis voelt is welkom, of je nou Eskimo bent of Chinees."

Stamgasten
Door de week is er vooral aanloop van de stamgasten, die na het werk een borreltje komen doen, hun hart luchten en dan naar huis gaan voor het avondeten. In het weekend mixt het gezelschap zich met de jonge tweeverdieners uit de koopwoningen in de buurt.

Bij Gijs de Rooy vinden ze die onvervalste Amsterdamse gezelligheid, waar het bij de hippe maar meer anonieme bars vaak aan ontbreekt; een praatje met oudere buurtgenoten, de huisgemaakte stamppot met gehaktbal van Gijs op winterse avonden, kleedjes op tafel en Hazes uit de speakers. Marco de Rooy: "En als ze op een bonnetje drinken betalen ze dezelfde avond nog, de jonge generatie is keurig opgevoed."

De kroeg op de kop van de Javastraat heeft een grote sociale functie in de buurt. Zo ligt de onderste la van de bar vol gereedschap waar alle buren gebruik van kunnen maken. Gijs de Rooy: "We zijn altijd bezig met de vaste klanten, proberen hun problemen op te lossen, bieden een luisterend oor. Tegelijk bemoeien we ons nergens mee; als de buurman met de buurvrouw binnenwandelt moet je je kop houden."

Het is nog niet zo ver, maar net als zijn vader wil Gijs de Rooy ooit in zijn kroeg op het biljart worden opgebaard: "Ik ben hier geboren en ik ga hier dood. De klanten met de grootste pof moeten me straks lopend naar de Ooster brengen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden