PlusTheaterrecensie

Koorts van Ali B is niet slecht, maar wel onbevredigend

In Koorts worstelt Ali B met zijn identiteit. Het resultaat is een vrij schizofrene voorstelling.

Ali B, een jongensachtige feestende rapper én vader van drie kinderen.Beeld Richard Terborg

Van sommige mensen kun je je niet voorstellen dat ze oud zullen worden. Ali B is zo iemand. Zijn honkbalpetje ligt al jaren in de kast, maar hij blijft een jongensachtige verschijning. Toch piekert hij over het klimmen der jaren, zo blijkt in zijn zesde cabaretprogramma. Ali is 38. Heeft drie kinderen. Kan hij nog rappen over seks en feestjes, terwijl hij meestal op de bank zit met vrouw en kroost?

Die vraag is nauw verbonden met de ontstaansgeschiedenis van Koorts. Hij begon eraan te schrijven in 2016, na de dood van zijn vader. Het ging niet. Hij had niets te geven en wilde bovendien liever muziek maken. Misschien kon hij nog wat albums volrappen voor de ouderdom hem definitief ongeloofwaardig zou maken. Dus stelde hij de cabaretvoorstelling tot twee keer toe uit. In 2018 nog een keer omdat hij ontevreden was over zijn materiaal. Dat doet het ergste vermoeden, maar het valt mee. Koorts is niet slecht. Hooguit wat onbevredigend.

Ali’s vorige programma, Je suis Ali, was strak geregisseerd. Nu is de sfeer losser. Koorts lijkt op een Q&A-sessie, waarin Ali spontane reacties afwisselt met ingestudeerde verhalen.

Het resultaat is een vrij schizofrene voorstelling, waarin Ali worstelt met zijn identiteit. Hij begint de avond met een vraag. Waar komt zijn publiek voor? Humor, natuurlijk. En inspiratie. Waar ze niet voor komen: raps. ‘Ik ben rapper!’ zegt hij quasi-gepikeerd als blijkt dat bijna niemand zijn muziek kent.

Zo laat hij glimpen van zijn strubbelingen zien. Ali vertelt hoe het grote succes hem doodongelukkig achterliet. Echt succes, weet hij nu, bereik je als wat je brengt samenvalt met wat mensen komen halen. Mooi, maar het wringt met de nonchalance waarmee hij praat over de reclames waarin hij figureerde. Hij winkelt nooit bij Lidl. Drinkt geen koffie. Hij prees chocolade aan terwijl hij als ambassadeur pleitte tegen obesitas. Huh? Waarom je imago bezoedelen voor geld, terwijl je er niet gelukkig van wordt? Een vraag die helaas onbeantwoord blijft.

Wel sterk zijn de bespiegelingen over generaties. Ooit vroeg Brainpower Ali waar zijn teksten op sloegen. Hij wist het niet. Recent vroeg Ali zich hetzelfde af over de teksten van de jongere Ronnie Flex. Die zijn volgens Ali niet logisch. Toch oordeelt hij niet. Wijsheid komt met de jaren. En soms betekent dat toe durven geven dat je iets niet meer snapt.

Koorts

Door Ali B
Gezien 28/1 De Kleine Komedie
Te zien t/m 1/2 aldaar, 25/3 De Meervaart, 9/4 Schouwburg Amstelveen, 26-27/5 Carré

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden