Kleurexplosies en groteske pruiken

Gabriel Lesters 'Choreography' in het Stedelijk Museum CS eerder dit jaar. Nu is werk van de kunstenaar te zien in gallerie Fons Welters. Foto ANP/Robin Utrecht

Zaterdag ontwaken de Amsterdamse galeries uit hun jaarlijkse zomerslaap. Het aanbod varieert van postapocalyptische visioenen tot architectonische pruiken.

Jaren probeerden de Amsterdamse galeries om de opening van het nieuwe seizoen gezamenlijk te verrichten en jaren mislukten die pogingen. En nu ze het hebben opgegeven, gaat het toevallig goed: bijna alle galeries gaan vandaag tegelijk open. En zoals gebruikelijk beginnen veel galeries hun nieuwe jaar met bekende namen.

Ellen de Bruijne brengt een project van L.A. Raeven, die twee Chinese zusjes volgden in hun zoektocht naar een perfect lichaam. Als kleine Chinese meisjes lange benen willen, moeten ze veel pijn lijden, is de strekking van het verhaal.

Paul Andriesse heeft een tentoonstelling van Michael Landy, die enkele jaren geleden op slag beroemd werd met een project waarvoor hij al zijn bezittingen vakkundig liet vernietigen. Nu laat hij een nieuwe serie getekende portretten zien.

Ansuya Blom exposeert bij Galerie Van Gelder, waarvan de ruimte deze zomer werd verbouwd om een nieuw kantoor te maken.

Lumen Travo brengt ook een oude bekende uit de vaste stal van de galerie. Meschac Gaba presenteert hier een reeks groteske pruiken die zijn gebaseerd op beroemde en minder beroemde gebouwen in Milaan, Parijs, New York, Johannesburg, Londen en Arnhem.

Wie met een Empire State Building in de vorm van dreadlocks wil rondlopen, moet twaalfduizend euro neerleggen en erg comfortabel zal het niet zijn, maar je maakt er gegarandeerd de blits mee.

Elders in het galeriecomplex aan de Lijnbaansgracht presenteert Esther Tielemans enkele mooie nieuwe werken bij Akinci (ook een nieuw kantoor). Tielemans laat enkele paradijselijke landschappen zien die we van haar gewend zijn, maar daarnaast heeft ze een paar monochrome pendanten gemaakt die aan de beeldtaal van Mondriaan en Malevitsj herinneren.

Het werk van Maaike Schoorel ontwikkelt zich juist in tegenovergestelde richting, getuige haar tentoonstelling bij Galerie Diana Stigter.

Bestonden haar werken tot voor kort uit vlekkerige witte doeken, nu doemen er zowaar duidelijk zichtbare vrouwen en kinderen uit de mist naar voren.

Liefhebbers van video's en projecties kunnen terecht bij Fons Welters, waar Gabriel Lester een enigszins weemoedige film toont: The last smoking flight.

De ruimte van Welters is overigens stevig verbouwd. Het kantoor, ooit gebouwd door Joep van Lieshout, krijgt waarschijnlijk een tweede leven in Museum Boijmans Van Beuningen. In plaats daarvan heeft Welters nu een afgeschermde witte kantoorruimte, waardoor de voorruimte in één klap twee keer zo groot is geworden.

Juliette Jongma brengt een projectie met vergelijkbare nostalgische trekjes als die van Lester. Pablo Pijnakker maakte een diaprojectie met geluid over een Filippijnse vriend die vanuit New York naar Alaska verhuist. De zwart-witbeelden vormen een ode aan de rafelrand van de beschaving, waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.

Ook Barbara Visser heeft een installatie gemaakt die teruggrijpt op het verleden.

Visser heeft de ruimte van Annet Gelink Gallery onderhanden genomen en de voor- en achterruimte tot één theatrale omgeving getransformeerd. Een discussie tussen een futuristische kunstenaar en een fascistische architect in het Italië van Mussolini vormt de basis van het werk.

Bij Galerie Gabriel Rolt hangen grootse apocalyptische visioenen van Nik Christensen. De kunstenaar werkte in New York aan een reeks grote zwart-wittekeningen met bliksemschichten in het donkere bos, en schepen die in een afgrond donderen.

Geen nieuw kantoor bij Torch, waar de legendarische stapels papieren nog steeds hoog opgestapeld liggen.

Hier exposeert Rowena Dring een reeks kunstwerken waarvoor ze duizenden kleurvlakjes op doeken naaide. Gefotografeerde landschappen in nationale parken van Amerika vormen de basis voor krankzinnige, duizelingwekkende kleurexplosies. (KEES KEIJER)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden