Review

Klassiek: Ning Feng - Solo ****

Vioolvirtuozen zijn er in vele soorten en maten. Vaststaat dat de meesten een conservatieve inborst hebben, wellicht vanuit de gedachte dat het werk van oude, dode componisten meer tijd heeft gehad voor de ontwikkeling van eeuwigheidswaarde dan het werk van nog levende of nog niet zo heel lang geleden overleden componisten. Daar is iets voor te zeggen. Maar je kunt met evenveel recht beweren dat vioolvirtuozen juist de taak hebben dat werk van nog levende of nog niet zo heel lang geleden componisten juist te promoten om die kans op eeuwigheidswaarde te vergroten.

De Chinees Ning Feng geeft op zijn eerste cd voor Channel Classics het goede voorbeeld. Acht stukken, in uiteenlopende graden van onspeelbaarheid, passeren de revue. Maar waar het gros van zijn collega's het laat bij werken van Paganini, Kreisler en Heinrich Wilhelm Ernst (zijn bewerking voor viool solo van Der Erlkönig en de verpletterende Etude nr. 6, variaties op het Ierse volksliedje The last rose of summer) heeft Ning Feng ook A Paganini van Schnittke en de Sequenza VIII van Luciano Berio opgenomen. Met een tijdsduur van ruim een kwartier is die Sequenza de grote, indrukwekkende tour de force op deze cd. Ning Feng speelt het prachtig, net als alle overige stukken trouwens. Is hier een nieuwe ster, made in China, geboren? (ERIK VOERMANS)
(Channel Classics)

www.channelclassics.com/ning-feng-solo.html

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden