Plus

Kickboksstel Kielholtz en Gerges: 'We hebben nog een hoop te winnen'

Denise Kielholtz (27) en haar man Hesdy Gerges (32) vechten al jaren aan de top. Onlangs won Kielholtz de wereldtitel kickboksen. 'Je krijgt als vechter pas aandacht als je een kerel in de kroeg in elkaar slaat.'

Kickboksers­echtpaar Hesdy Gerges en Denise Kielholtz. In het midden: Gerges' zoon Ashraf Beeld Linda Stulic
Kickboksers­echtpaar Hesdy Gerges en Denise Kielholtz. In het midden: Gerges' zoon AshrafBeeld Linda Stulic

Twee Vespascooters staan voor de deur van de eengezinswoning in Noord waar Denise Kielholtz en Hesdy Gerges wonen. In de huiskamer - strak laminaat, Boeddha­schilderij - schittert onder de breed­beeldtele­visie een goudkleurige 'belt'.

Kielholtz won de prijs twee weken geleden in Florence, toen ze de Italiaanse Gloria Peritore versloeg in de finale van het wereldkampioenschap kickboksen voor vrouwen. Veel media-aandacht voor haar overwinning was er niet.

Haar echtgenoot, K1-wereldkampioen Hesdy Gerges, weet waarom: "Doordat het tegelijkertijd was met het gevecht tussen Badr Hari en Rico Verhoeven. Dat wilde iedereen zien. Als ze twee weken later had gevochten, was het misschien wel opgepikt."

Gerges zit met zijn twee meter lange lichaam onderuitgezakt op de bank. Met de afstandsbediening zet hij de tv zachter, terwijl Kielholtz kopjes thee op tafel zet.

"In Amerika heeft de vrouwelijke vechter Ronda Rousey een miljoenencontract met Reebok," zegt ze met Amsterdamse tongval. "Vrouwelijke vechters zijn daar superhelden. In dat opzicht hebben we hier nog een hoop te winnen."

Gerges: "Het is zonde dat het in Nederland altijd via negatieve media-aandacht moet gebeuren. Je krijgt als vechter pas aandacht als je een kerel in de kroeg in elkaar slaat."

Betekent de wereldtitel de top van het succes?
Kielholtz: "Ik sta al vijf jaar aan de top - vorig jaar won ik ­alles wat te winnen viel en heb ik iedereen verslagen. Er werden alleen weinig evenementen voor vrouwen georganiseerd. Tot Bellator, 's werelds grootste kickboksbond, met vrouwengevechten kwam. (Ze tekende in februari een contract bij deze organisatie, red.) Bellator heeft wereldwijd een groot publiek, ook in de Verenigde Staten. De komende jaren ga ik mijn wereldtitel verdedigen."

Gerges: "Denise heeft het totaalpakketje. De Amerikanen vinden looks ook belangrijk. Je hebt dames die goed kunnen vechten, maar eruitzien als kerels. En je hebt meiden die er goed uitzien, maar niet goed kunnen vechten. Denise heeft het allebei. Dat willen mensen graag zien. Sinds ze bij Bellator zit, heeft ze meer volgers op Facebook dan ik. Maar dat gun ik haar, hoor. Als zij wint, win ik ook."

Zijn jullie zenuwachtig als de ander moet vechten?
Kielholtz: "Als Hesdy de ring in gaat, kan ik boe noch bah zeggen. Dan ben ik zenuwachtiger dan wanneer ik zelf moet vechten."

Gerges: "Ik heb dat niet meer. Als toeschouwer heb je het toch niet in de hand. Ik steun haar gewoon. Als ik moet vechten, voel ik pas spanning als ik naar de ring toe loop. Wat ik niet leuk vind is Denise te zien sparren."

Kielholtz: "Ik train bij Mousid Gym in Oost. Daar ben ik het enige meisje."

Gerges: "Allemaal van die Marokkaanse straatjongens."

Kielholtz: "Dat heeft me gemaakt tot wie ik ben. Ze vragen me vaak: 'Wat doe je in zo'n sportschool tussen alleen maar jongens?' Maar ik wil juist dat ze tegen me vechten alsof ik een man ben. Dat maakt me harder. En ik hoef me ook niet in te houden. Tijdens training loop ik meer blauwe plekken en blauwe ogen op dan tijdens een wedstrijd. De meeste vrouwen vinden dat te heftig."

Bellator organiseert ook MMA-wedstrijden (mixed martial arts, een combinatie van kickboksen en worstelen). Ga je daaraan meedoen?
Kielholtz: "Mijn moeder hoopt van niet. Ze zag op internet zo'n kooigevecht, waar behoorlijk wat bloed bij kwam kijken. Maar het triggert me wel."

Gerges: "Daar moet ik nog een hartig woordje met je over spreken."

Kielholtz lacht. Gerges: "Ik ken de kickbokswereld, maar MMA is een andere tak van sport. Als je daaraan wilt beginnen, moet je je dus opnieuw bewijzen. Daar gaat een paar jaar overheen."

Kielholtz: "Ik heb al ervaring met werpen en klemmen, want vroeger judode ik op vrij hoog niveau: ik zat in het Nederlandse jeugdteam. MMA is dus een logische stap. Als vrouw kun je tot je dertigste het maximale uit je lichaam halen. Daarna wordt het minder. Ik snap dat de tijd dus dringt, maar ik sluit het niet uit."

Gerges: "Als je het echt zou willen, zou ik je wel steunen, maar als je het daar te druk mee krijgt... Dan kun je ook niet meer voor me koken."
Kielholtz: "Nu komt de aap uit de mouw, haha."

Wat trekt jullie aan in wedstrijdvechten?
Kielholtz: "De lampen die op je gericht staan, het juichende ­publiek dat naar je kijkt. Dat geeft een enorme adrena­linekick. Daardoor werd ik verliefd op de sport."

Gerges: 'We zijn bezig met het openen van een horecazaak' Beeld Linda Stulic
Gerges: 'We zijn bezig met het openen van een horecazaak'Beeld Linda Stulic

Gerges: "Denise is een echte vechter. Eerst zag ik dat niet. Tijdens een gesprek met sponsors in een Turks eethuis, waar zij ook bij was, dacht ik dat ze de vrouw van de sponsor was. Ik vond haar zo mooi, dat kon gewoon geen kickbokser zijn. Toen ik hoorde dat ze vocht, heb ik haar meteen een reeks gratis trainingen aangeboden. Ik zat toen op een hoger niveau en dacht: kat in het bakkie. Het was een domper toen ze vroeg of ze haar vader mocht meenemen."

Kielholtz: "Het klikte meteen bij de trainingen; we zaten non-stop drie uur te kletsen in onze zweterige kloffies. En ik was natuurlijk vereerd dat de grote Gerges mij wilde trainen."

Gerges, met een lach: "Ik maakte misbruik van mijn ­positie. Maar nu is ze de best betaalde kickboksvrouw ter wereld!"

Kielholtz: "Ik mag zeker niet klagen."

Trakteren jullie jezelf als jullie een partij winnen?
Kielholtz: "Ja. De laatste keer kocht ik een nieuwe Vespa­scooter. En de volgende keer trakteer ik mezelf op een Louis Vuittontas."

Gerges: "Ik ben niet zo van de dure tassen of schoenen. ­Ik vind een mooi klokkie wel vet. Maar we zijn ook bezig met het openen van een horecazaak, Tasty Bar Dynamite, vernoemd naar Denises bijnaam. Daar gaat heel wat geld in zitten. Volgend jaar zomer willen iets realiseren in hartje centrum. Een plek waar je een stukje biefstuk, gegrilde kip of omeletje kunt eten, sport kijkt en een biertje drinkt. We hebben al wat locaties op het oog."

Waarom niet verder in de sport?
Gerges: "Mijn wedstrijden liepen de laatste jaren niet heel lekker, omdat ik niet regelmatig vocht. En lesgeven doe ik eerlijk gezegd niet met veel plezier. Er is veel concurrentie, op elke hoek zit wel een sportschool. Over twee jaar heb ik achttien jaar gevochten. Dan is het wel mooi geweest."

Kielholtz: "Ik kan nog drie jaar op topniveau vechten. Dan wordt het afbouwen. En de biologische klok gaat tikken. Ik wil ook kindjes. We willen een zaak en het gezin ­uitbreiden."

Ashraf (9), Gerges' zoon uit een vorige relatie, zit gedurende het gesprek aan de keukentafel te gamen. Als hij er klaar mee is, springt hij tussen de kickboksers op de bank.

Zien jullie Ashraf graag kickboksen in de toekomst?
Gerges: "Nee. Hij is absoluut geen vechter. Hij houdt meer van dansen, zingen en toneelspelen. In januari heeft hij zijn eerste toneelles. Ik weet hoe de kickbokswereld is en heb liever niet dat hij later de verkeerde mensen tegenkomt. Het is een supermooie sport, maar het heeft ook zijn duistere kanten. Toneel is gemoedelijker."

Hesdy werd vorig jaar veroordeeld tot vierenhalf jaar cel voor betrokkenheid bij de invoer van cocaïne in Antwerpen. "Mijn wereld stortte in," zegt hij daarover. "Ik hoorde het op de dag dat Denise haar belangrijkste gevecht had. Het was een moeilijke tijd, maar gelukkig werd het vonnis vernietigd." Het Belgische Hof van Beroep zal de zaak opnieuw beoordelen.

Kielholtz: "Hesdy bleef positief, ondanks de ellende. Hij is een echte sportman. Als ik een dochter zou hebben, zou ik wel graag willen dat ze op vechtsport gaat. Ik ben begonnen met judo op mijn achtste. Door die sport zat ik veel beter in mijn vel en stond sterker in de maatschappij. Ik raad elk meisje aan om een vechtsport te doen."

Gerges: "Maar een carrière opbouwen is lastig. De meeste jongens vechten hooguit drie keer per jaar en als ze dan een geldprijs pakken van twaalfduizend euro, houdt het echt niet over. Een derde van je gage gaat naar je trainer en management. Veel vechters komen van een koude kermis thuis. Uiteraard verdienen de zwaargewichten aan de top, zoals Rico Verhoeven, wel goed. Maar alles daaronder is gewoon ­moderne slavernij. Die promotors verdienen genoeg met hun televisiedeals in honderd landen. Maar de meeste vechters zien er weinig van."

Kielholtz: "Bizar om te beseffen dat ik niet lang geleden nog voor noppes vocht met mijn trainer. En nu hebben ­we de wereldtitel en een contract. Mooi wat we hebben ­bereikt bij zo'n Amsterdamse sportschool."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden