Column

Kennelijk heeft Samsom meer te vrezen van Emile dan Mark van Geert

We weten nu dat we de ruige verhogingen van de zorgverzekering te danken hebben aan de wenskaarten die Wouter Bos Rutte en Samsom aan het begin van het formatiespel liet trekken. Rutte koos voor begrotingsevenwicht, Samsom voor grotere inkomensgelijkheid.

Ewald Engelen Beeld Floris Lok
Ewald EngelenBeeld Floris Lok

Er valt veel te zeggen over de tekortfetisj van de VVD (dom, kortzichtig, opportunistisch), maar dat dit de belangrijkste troef van Rutte zou worden, was te verwachten. Per slot van rekening tamboereert Rutte in Brussel al drie jaar op de noodzaak van fiscale prudentie voor anderen. En dan moet je er ook zelf aan geloven als bij jou de tekorten stijgen. Zo luidt nu eenmaal de logica van doen-wat-je-zegt in het Brussel van na de zondeval.

In Den Haag ligt dat anders. Daar kom je rustig weg met gebroken beloftes door te wijzen op landsbelang, daadkracht en coalitiedwang.

Lastiger te snappen is de ongelijkheidsfixatie van de PvdA. Het past wel in de herontdekking van de eigen socialistische wortels van de laatste jaren - zie de opkomst van Hans 'de trui' Spekman of het larmoyante kwijlen van de partijtop boven Tony Judts nostalgische testament, Het land is moe - maar het slaat nergens op.

Inkomensongelijkheid wordt uitgedrukt als een getal tussen 0 en 1, de zogenoemde Gini-coëfficient. Daarbij staat '0' voor een volmaakt gelijke inkomensverdeling: iedereen hetzelfde, en '1' voor een volmaakt ongelijke verdeling: één persoon alles. Volgens berekeningen van de Oeso heeft Nederland met een Gini-coëfficient van 0,294 één van de meest gelijke inkomensverdelingen ter wereld. Van de 34 Oeso-lidstaten moet Nederland alleen Oostenrijk (0,261), België (0,259), Tsjechië (0,256), Denemarken (0,248), Finland (0,259), Frankrijk (0,293), Hongarije (0,272), Ierland (0,293), Luxemburg (0,288), Noorwegen (0,25), Slovenië (0,236), Slowakije (0,257) en Zweden (0,259) laten voorgaan.

Bovendien is in Nederland geen sprake van sterk oplopende ongelijkheid, zoals in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Daar stegen de ongelijkheden sinds de jaren zeventig van respectievelijk 0,316 en 0,268 naar 0,378 en 0,342 nu. Nederland steekt daarbij met 0,263 in de jaren zeventig, 0,272 in de jaren tachtig, 0,292 in de jaren negentig en 0,294 nu vriendelijk af.

Wat is dus het probleem dat Samsom wil oplossen? Ik kan er maar één bedenken: het electorale probleem van een concurrent op de linkerflank. Kennelijk heeft Samsom meer te vrezen van Emile dan Mark van Geert en opereert de PvdA dus nog altijd in de slagschaduw van de SP.

En dat moet een stabiele coalitie opleveren? Dacht het niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden