Column

Kaskraker

THEODOR HOLMAN

Zeer geachte mijnheer de filmproducent. Ik heb de volgende succesfilm bedacht: De Nieuwe Kleun.

Een vader heeft een kindje van vijf dat kanker krijgt. Daar kan vader niet tegen, dus adop­teert hij een kindsoldaatje uit Afrika dat baby's heeft vermoord. Dat kindsoldaatje is psychisch ziek, maar lichamelijk gezond.

Vader weet niet aan wie hij aandacht moet geven: zijn eigen kind, of het Afrikaanse kindje. Dan gaat de vader op zoek naar een vrouw. Hij vindt een vrouw die voor het Afrikaanse kindsoldaatje wil zorgen, maar dat blijkt de moeder te zijn van het kindje met kanker. (Klinkt raar, is logisch.)

Dus gaat vader, omdat hij het niet aankan, vreemd met een Afrikaanse vrouw. Die vrouw blijkt nu haar baby verloren te hebben door een kindsoldaat. We krijgen spannende scènes te zien, want wil die vrouw dat kindsoldaatje ombrengen, of wil dat kindsoldaatje die vrouw vermoorden? Dan gaat het slechter met het kind met kanker. Dat wekt de jaloezie op van het Afrikaanse kindsoldaatje. Vader gaat uit groot verdriet en omdat hij niets meer aankan vreemd met een euthanasiearts uit Oud Zuid die zelf een dochter heeft die verslaafd is aan de morfine. De vader neemt moeder en dochter tegelijk, die daarna op elkaar euthanasie plegen...

Dan komt vader in aanraking met een hoer die voor de Nederlandse tv werkt als presentatrice en die een verhouding heeft met een bekende televisiepresentator die ook toevallig een hoer schijnt te zijn. Vader gaat vreemd met beiden, en heeft ondertussen ook nog gemeenschap met de hond van de buren, die helaas direct daarna komt te overlijden aan kanker. We zien vader treuren bij het graf van de hond.

Vader weet niet meer wat hij moet doen, en voelt zich een slecht mens. Zijn leven moet anders. Hij besluit om het met iedereen goed te maken. Hij wordt een cliniclown.

Dan drijft zijn Afrikaanse geadopteerde zoon iedereen bijeen in een kerk in Urk met als enig doel zijn vader langzaam te liquideren. Dat vinden de familieleden gemeen, want die willen dat ook doen.

Dan betuigt de vader spijt. Hij beseft wat echte liefde is. Hij neemt van iedereen in de kerk afscheid. Maar op het laatst zien we toch dat hij nog even een geil sms'je stuurt aan het houten Mariabeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden