Recensie

Karin Bloemen legt de lat wel heel erg laag (**)

Met haar halve imitaties en tenenkrommende typeringen kan Karin Bloemen allerminst overtuigen in haar theatervoorstelling Witte nar. Gelukkig hebben we de liedjes nog.

Bloemen gebruikt het verhaal vooral om Geer en Goor na te doen.Beeld Rob Becker

Er was eens een koningin die niet kon lachen. Het arme mens had drie zoons: Geer, Goor en Guur. Wie het als eerste lukte haar tóch een grijns te ontlokken, zal de troon erven.

Dit sprookje is de rode draad in Witte nar. Er zit een gedachte achter, maar die wordt pas aan het einde van de voorstelling helemaal duidelijk. Tot die tijd gebruikt Karin Bloemen het verhaal met name om Geer en Goor na te doen. Dat is makkelijk scoren en exemplarisch voor de voorstelling: Bloemen legt de lat wel erg laag. Tot tweemaal toe steekt ze een dronken monoloog af, inclusief de geijkte verhaspelingen en niksige gesprekjes met de eerste rij. De onderliggende tragiek wordt veel te weinig beroerd om zo veel flauwiteiten te rechtvaardigen.

Zware onderwerpen als ouderdom en de dood komen in verschillende sketches terug, maar leiden vooral tot halve imitaties en tenenkrommende typeringen. Lucille Werner is mank, Roel van Velzen klein en Wibi Soerjadi een wegwerp-Chinees. Vreselijk belegen. Of zoals ze dan op internetfora zeggen: 1998 belde, ze willen hun grappen terug.

Sommige liedjes maken nog iets goed. Jan Boerstoel zoekt met 'Je wist natuurlijk', over uit huis gaande kinderen, dezelfde snaar als met zijn Bloemenklassieker 'Geen kind meer'. Klapper is echter het door Jan Beuving geschreven 'Amsterdam gaat dood', over de vertrutting van een ooit tegendraadse stad. Misschien geen origineel onderwerp, maar wel lekker stevig en recht uit de kloten. Beuving zet dit gezapige programma er vier minuten mee in de hens.


Witte nar
Karin Bloemen
Gezien: 3 april
Waar: Zaantheater
Te zien: 9/4 Schouwburg Amstelveen,
9/5 Stadsschouwburg Haarlem

Beeld Rob Becker
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden