PlusKlapstoel

Juvat Westendorp: 'Kringetje maken, breakdancen; daar ging het mij om'

Juvat Westendorp (1989) is danser en acteur. Hij brak op zijn 21ste door bij So You Think You Can Dance, toen hij al twee jaar zijn eigen dansschool had in Zaandam. Hij acteert ook. 'Je moet niet op de bank gaan wachten tot je gebeld wordt.'

Juvat WestendorpBeeld Harmen de Jong

Amsterdam

"Ik ben er geboren, maar we vertrokken op mijn vierde al naar de Zaanstreek. Ik ben dus én Zaan­kanter én Amsterdammer. Ik draag mijn Ajaxshirtje maar wat graag en ik houd van die drie kruisjes, maar ben ook trots op de Zaanse Schans. Er zijn maar weinig kenmerkende dingen aan de Hollandse cultuur, maar de Zaanse huisjes zijn wereldwijd bekend. Ik ben dus half-half, of beter: dubbel-dubbel. Dubbel voor de Zaanstreek en dubbel voor Amsterdam."

Escape

"Daar ging ik toen ik een jaartje of zestien was vaak heen. Qua uitgaan was ik Zaandam al snel ontgroeid, en omdat ik in een danscrew zat met een aantal Aziatische jongens, gingen we daar op dinsdag vaak heen voor de Asian Escape-feestjes. Dat is eigenlijk een heel gesloten community, maar via dans ben ik daar zo ingerold. Kringetje maken, breakdancen; daar ging het mij om. Zelf drink ik niet, maar die Aziaten kunnen drinken hoor. Nou ja, kunnen... Ze worden in elk geval heel dronken."

Sober

"Ik heb nooit alcohol gedronken, terwijl mijn vader als hij vroeger thuis kwam van zijn werk als docent economie een biertje en twee glaasjes jenever dronk. Meer niet hoor, maar dat was zijn ritueeltje. Ik vond dat wel spannend en heb er wel eens een vingertje ingedoopt om te proeven. Niets voor mij. Het is me altijd makkelijk afgegaan, want ik ben niet gevoelig voor groepsdruk. Je moet alleen tegen de opmerking 'dat is ook niet gezellig' kunnen."

Rolex

"Ik zal nooit een foto posten op Instagram, zo van: 'Kijk, ik heb een Rolex gekocht!' Maar ik heb er wel een. Dat komt omdat ik een horlogefreak ben. Sterker nog, ik ben afgestudeerd horlogemaker. Dat kwam door een uit de hand gelopen bijbaantje bij de horlogekraam op de Zaandamse markt. Ik was echt een gast met een havomentaliteit: als het even op het laatste moment kon, deed ik dat ook."

"Toch besloot ik dat ik niet zoals iedere andere havoleerling met een economisch profiel commerciële economie wilde gaan studeren, maar ik ging vwo doen. Punt is: met een havomentaliteit op het vwo ga je het met dezelfde hersens niet redden. Na 5 vwo stopte ik en ging ik fulltime werken, maar door al die horloges die ik niet ter plekke kon repareren, dacht ik: hoe moeilijk kan het zijn?"

"Na de opleiding heb ik anderhalf jaar gewerkt als horlogemaker, maar nu is het alleen nog een hobby. Zo was ik laatst op de Rikketik, een beurs voor horlogegekken, en ik heb boven mijn dansschool een kamertje met al mijn gereedschap. Het droomhorloge om te repareren is een Breguet Tourbillon. Zoek maar op You­Tube; dat is echt horlogemakersporno."

(tekst loopt door onder video)

Tsunami

"Een belangrijk moment in mijn leven. Mijn vader had altijd het journaal of Netwerk aanstaan thuis, en die beelden en honderdduizenden doden: het greep me zo aan. Ik was 15, maar moest wat doen. Een feest met mooie optredens, waardoor de opbrengsten van de kaartverkoop naar Giro 555 zouden gaan."

"Ik had geen idee wat ik deed, maar ben gewoon gaan bellen. Naar Jan Vis, toen een gerenommeerde artiesten­agency. Of ik Ali B kon krijgen? Dat kon niet, maar ik kreeg K-liber 4 Life, een groep die toen echt hot was. In no time had ik een gratis locatie met barpersoneel en ging ik zelf elke dag op mijn fietsje flyeren en kaarten verkopen in Zaandam. Het leverde uiteindelijk 4100 euro op en de ontdekking dat ik me A: voor mensen kan inzetten, en B: dat ik kan ondernemen. Daar is mijn dansschool ook uit voortgekomen."

Juvat Dance Academy

"Ik werd benaderd door een vriend van mijn broer die onder de noemer Streetkings bezig was jongeren van de straat straatvoetballes te geven. Hij had een pand waar nog wel ruimte was voor mij om een dansschool te beginnen. Ik kon er gratis in, dus heb ik de sprong gewaagd."

"Ik zegde mijn baan op en om huur uit te sparen trok ik weer in bij mijn moeder in Zaandam. Toen mijn naam op de pui werd gezet, was dat wel een dingetje. Het voelde zo narcistisch. Ik dacht eerst aan namen als B-boys4life, Hard­core en Streetwise, maar een vriend van me die marketeer is, raadde dat af. Nu ben ik daar wel blij mee, maar het blijft narcistisch. Vooral mijn e-mail: ­juvat@juvat.com. Erg toch?"

So you think you can dance

"Ik zal me er niet snel negatief over uitlaten, want het is belangrijk geweest voor mijn carrière, maar ik snap wel dat anderen teleurgesteld zijn. Dat komt doordat ze een ander verwachtingspatroon hadden. Mensen denken dat een deelname aan zo'n talentenjacht betekent dat ze meteen beroemd worden. Die gaan daarna zitten wachten op de bank tot ze gebeld worden. Zo werkt het niet. Je moet hard blijven werken."

"Ik had nul verwachtingen en begreep ook dat het een tv-programma was en geen zwemwedstrijd, waarbij de eerste die aantikt wint. Leuk als je technisch de beste danser bent, maar als je niet uit je woorden komt op camera, kunnen ze geen programma met je maken."

(tekst loopt door onder video)

Conspiracy theories

"Dat vind ik wel interessant. Begrijp me goed, ik ben niet van de Illuminati, maar vind wel dat je altijd kritisch moet blijven. Kijk gewoon naar de geschiedenis. Mensen zijn bereid over lijken te gaan om meer geld en macht te verkrijgen."

"Bovendien zijn mensen gewoon mensen. Als je op vriendschappelijk niveau al genept wordt, waarom zou het dan niet op hoger niveau gebeuren? Omdat ze daar zo integer zijn? Denk aan de bankencrisis, boeven zijn het. De mens zou inmiddels slim genoeg moeten zijn om andere scenario's niet meteen uit te sluiten."

Tarzan

"Ja, ik houd van mijn lange haren. Het is mijn kracht, man. Als het eraf zou moeten, ben ik mezelf niet meer. Ik heb er al wel eens discussies over gehad. In Malaika speelde ik een verpleegkundige en eigenlijk waren lange haren dan niet zo logisch, maar ik zei: dan niet. Alleen voor een hele gave rol in een dramaserie zou ik overwegen het te laten knippen, maar echt niet voor een random soapserie."

Etnisch profileren

"Ik heb niet het idee dat ik aan de kant gehaald wordt door de politie door mijn afkomst, maar ik heb er in het verleden wel mee te maken gehad. Dan liep ik met mijn joggingpak de trein in en dan gingen mensen opstaan en ergens anders zitten. Mensen spraken me ook op een andere manier aan. Dat draaide vaak snel bij als ik even met ze in gesprek was, maar dat vond ik eigenlijk erger. Dat je ze zag denken: ah, maar dit is wel een goeie."

"Toch heeft mijn kleurtje ook voordelen. Ik ben half Nederlands en half Surinaams, maar mensen vinden het moeilijk mij in een hokje te plaatsen. Ben ik Turks? Marokkaans? Spaans? Braziliaans? Italiaans? Iraans? En dus ben je in de ene serie een Turk en in de andere een Marokkaan. Toch is dat dubbel, want als er een Marokkaanse rol wordt gecast, moet het dan niet gewoon echt een Marokkaanse jongen zijn?"

Kinderambassadeur

"Ik doe heel veel, maar daar word ik echt het gelukkigst van: kinderen. Voor zover ik weet heb ik ze zelf nog niet, haha, maar ik zou ze dolgraag willen. Het is een cliché, maar kinderen zijn heel puur. Als er op de dansschool gelazer is tussen twee kinderen, kun je er vergif op innemen dat er eigenlijk problemen zijn tussen hun ouders."

"Je kunt kinderen veel leren, maar je kunt misschien nog wel meer van hen leren. Kinderen staan zo open voor alles, naarmate je ouder wordt blokkeer je steeds meer. Je krijgt schaamte en reserve. Ik geloof niet in prediken, maar gewoon in lead by example. Zo kies ik ook het personeel op de dansschool. Ze moeten een goed voorbeeld willen zijn; dat is belangrijker dan heel goed kunnen dansen."

Paulo Coelho

"Hij is eigenlijk iemand die schrijft wat je al weet. En dat is heel fijn lezen. Net als De Kracht van het Nu van Eckhart Tolle. Genieten van het moment. Kansen komen elke dag op je af. En wat je geeft, krijg je terug. Allemaal dingen, waarvan ik denk: zo leef ik al en daarom is het fijn om daarover te lezen, als een soort bevestiging. Een beetje zoals gelovigen de Bijbel blijven herlezen, zo heb ik Paulo Coelho."

#metoo

"Zelf heb ik een jaar geleden het gevoel ervaren waardoor al die vrouwen en sommige mannen dat nu posten. Ik zat in een kroegje in Amsterdam met een maat en daar waren twee vrouwen die me vanaf een meter afstand maar bleven aanstaren. Ik heb er niets van gezegd, wendde me af, maar ik voelde me zo ongemakkelijk dat ik mijn vriend seinde dat ik weg wilde."

"Ze hadden me met geen vinger aangeraakt, maar met hun ogen praktisch uitgekleed. Toen besefte ik: dit is dus waar vrouwen hun hele leven mee te maken hebben. Dat iemand iets van je wil waar jij niet op zit te wachten. Als ik er nu weer aan denk, draait mijn maag weer om. Ik heb zelf niet de behoefte #metoo te posten, maar het is goed dat zoveel anderen het wel doen. Hopelijk denken mensen vanaf nu wat beter na over hoe ze iemand benaderen."

Ahmed Marcouch

"Die stadsdeelvoorzitter van Slotervaart? God, ja, de PVV ging protesteren toen hij benoemd was als burgemeester van Arnhem. 'Geen Marokkaan als burgemeester!' Ik snap niet dat mensen niet door huidskleur heen kunnen kijken, daar schaam ik me diep voor."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden