Filmrecensie

Jurassic World: nieuwe stof voor nachtmerries

Drie jaar geleden werd Jurassic World een van de succesvolste films uit de geschiedenis. In het vervolg Jurassic World: Fallen Kingdom leiden goede bedoelingen van dinoknuffelaars tot een spectaculaire monsteruitbraak.

In Jurassic World: Fallen Kingdom bedreigt een vulkaanuitbar­sting al het leven op het fictieve Isla Nublar. Beeld Universal Pictures

Soms is de werkelijkheid zo dramatisch dat ooggetuigen het 'net een film' noemen. Maar deze week haalt de actualiteit een nieuwe Hollywoodfantasie in. Vulkaanuitbarstingen in Guatemala en op Hawaï beheersen het nieuws, alsof Moeder Aarde wil laten zien waar de beste special effects vandaan komen.

Voor het natuurschoon van Hawaï gaat Hollywood al jaren plat: de Amerikaanse eilandenstaat behoort tot de populairste filmlocaties wanneer een spectaculair jungledecor gewenst is. Jurassic World: Fallen Kingdom werd er ook opgenomen.

In het vervolg op de monsterhit uit 2015 wordt het gesloten en vervallen dinopark getroffen door rampspoed die het nieuws uit Hawaï en Guatemala weerspiegelt: een catastrofale vulkaanuitbarsting bedreigt al het leven op het fictieve Isla Nublar.

Genetische manipulatie
De filmmakers brengen het nieuws in Fallen Kingdom met fragmenten uit gefingeerde journaaluitzendingen van MSNBC en BBC World News.

In monster- en rampenfilms uit de jaren negentig werd dat ook gedaan, waarbij CNN Hollywoods hofleverancier was en beroemde ankermannen als Bernard Shaw in het fictieve domein mochten bijklussen.

Voor dat laatste bedankten de Amerikaanse en Britse nieuwszenders, die hun logo's, graphics en reputatie wel overdroegen. Ze begeven zich op glad ijs, nu ongewenst nieuws door gewiekste politici naar believen tot fake news wordt bestempeld.

Het is een kwestie die Fallen Kingdom extra publiciteit kan opleveren, want de journalistieke ethiek van MSNBC en de BBC is in het geding. In de film vervullen ethiek en moraal slechts een bijrol.

Jeff Goldblum keer in een kort optreden terug als Dr. Ian Malcolm uit de eerste twee Jurassic Park-films. De expert in de chaostheorie wordt door een Amerikaanse commissie geraadpleegd met de vraag: moeten we de zeldzame dinosauriërs opnieuw laten uitsterven?

Malcolm kan er kort over zijn, want zijn weerzin tegen de genetische manipulatie en wederopstanding van uitgestorven dieren is bij herhaling terecht gebleken. Wie voor God speelt wordt daar altijd voor gestraft. Een catastrofale vulkaanuitbarsting is volgens ­Malcolm een gepaste manier om de gemaakte fouten te corrigeren: laat de natuur zijn beloop hebben.

Monsteractie
Het zijn mooie woorden, maar voor scenarioschrijvers Derek Connolly en Colin Trevorrow is de boodschap bijzaak. Het duo tekende eerder voor de blauwdruk van het door Trevorrow geregisseerde Jurassic World, waarin ze de Jurassic Park-formule op de schop namen om meer ­variatie in de monsteractie te brengen en een tweede filmtrilogie aan te zwengelen.

Bij Spielberg waren de velociraptors bloedlinke roofdieren, Trevorrow introduceerde een door Chris Pratt vertolkte raptor-dompteur die een innige band met roedelleidster Blue cultiveerde. Dat brengt hem er in het vervolg toe om aan een reddingsactie deel te nemen, waarbij hij met voormalig bedrijfsleidster Bryce Dallas Howard wordt herenigd.

Jurassic World: Fallen Kingdom

Regie J.A. Bayona
Met Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Rafe Spall, James Cromwell
Te zien in Arena, City, Filmhallen, De Munt, Tuschinski

De vrouw die het in de voorganger op naaldhakken tegen de T-rex opnam, is een stoere dinorechtenactivist ­geworden. Geen woorden maar daden is het devies: het duo haakt uit dinoliefde aan bij een huurlingenleger dat de levende have moet verschepen en heeft de handen vol aan de actierijke gevolgen.

Horrorwortels
Dat de natuur zich ook dit keer niet laat bedwingen staat bij voorbaat vast, want de film opent met de ontsnapping van de reusachtige zeedino die zich in de voorganger tot de grootste slokop uit de hele ­serie ontpopte.

De Spaanse regisseur Juan Antonio Bayona (El Orfanato, A Monster Calls) kwijt zich vaardig van zijn taak en ontleent meer spanning aan de monsteractie dan Trevorrow, al blijft het met het oog op de winstmaximalisatie opnieuw een bloedeloos geheel. Er wordt een arm afgebeten zonder dat er ook maar een druppeltje bloed vloeit.

Bayona verloochent zijn horrorwortels echter niet: hij laat het nieuwste laboratoriumgedrocht los in een kinderkamer, waar een meisje zich onder de lakens verstopt.

Het is stof voor nachtmerries voor een nieuwe generatie Jurassic-junkies, die ongetwijfeld met angst en beven naar het volgende deel uitkijken. Ze zullen niet de enigen zijn. Bayona's amusante cocktail van prehistorische monsteractie en intieme slaapkamerhorror smaakt beslist naar meer.

Veer of geen veer?

Na zeventig jaar vol ambachtelijk geanimeerde kleidinosauriërs, mannen in monsterpakken en koddige tekenfilmvarianten markeerde Steven Spielbergs Jurassic Park (1993) een omslag in de weergave van dinosauriërs op film.

Paleontologen zagen in de combinatie van animatronics (mechanische trucagepoppen) en baanbrekende computeranimaties voor het eerst een nabootsing van het leven uit de prehistorie die de wetenschappelijke consensus benaderde.

Dat Spielberg de dino's met een dramatische bariton liet brullen namen ze voor lief.
In de decennia na Jurassic Park wees onderzoek uit dat sommige dinosauriërs veren hadden, maar daar had Jurassic World-regisseur Colin Trevorrow geen boodschap aan.

Hij liet de wetenschappelijke inzichten los en legde de nadruk op de maakbaarheid van nieuwe soorten, die meer bezoekers naar het pretpark (en de bioscoop) moesten trekken. Trevorrow haalde zijn gelijk aan de kassa: zijn vervolgfilm bracht wereldwijd 1.671.713.208 dollar op en is daarmee de op vier na succesvolste film aller tijden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden