Plus

Jungle by Night maakte alles goed op Wicked Jazz

Voor het derde jaar was op de NDSM-werf het Wicked Jazz Sounds Festival. Afrobeatdrummer Tony Allen viel tegen, maar zijn Amsterdamse navolgers Jungle by Night maakten alles goed.

Jungle by NightBeeld anp

Lekker is dat, de hele week is het tropisch warm , maar uitgerekend op de dag van het Wicked Jazz Sounds Festival hangen donkere wolken boven de stad. De meegebrachte plu mag de hele dag in zijn hoes blijven.

Hoe dreigend die wolken er vaak ook uitzien, er valt niets uit. Maar de zon wil er ook maar niet echt doorheen breken. Die ene keer dat het hem wel lukt, aan het einde van de middag, 17.33 uur sharp, krijgt hij meteen een enthousiast appplaus van het publiek.

NDMS-werf
Ruim 2500 festivalgangers hebben zich verzameld op de voormalige NDSM-werf in Noord. Het terrein kan het dubbele aan, maar een lege indruk maakt het niet. Gezellig is het er zeker.

In het krankzinnig grote aanbod van festivals onderscheidt het Wicked Jazz Sounds Festival zich door de uitermate relaxte sfeer. Die heeft veel te maken met de bescheiden opzet. Drie podia zijn er maar en overlappingen in het programma zijn er nauwelijks. Fijn wel, een festival waar je nou eens niet als een stresskip de hele dag loopt rond te stuiteren, bang ergens iets moois te missen.

Dat het in Amsterdam is, en je dus gewoon thuis kunt slapen, is ook wel eens prettig. En ga je er met de pont vanaf het Centraal Station naar toe, dan geeft die minireis van net geen kwartier, toch een gevoel van er even echt uit te zijn.

Het festival is het jaarlijkse buitengebeuren van feestenfirma Wicked Jazz Sounds, bekend van de eigen clubavond in de Sugar Factory. Muzikanten en zangers jammen en zingen er mee met de dj's.

Het improvisatie-element daarvan is zo jazzy als maar kan, maar het muzikale menu is verder heel divers. Ook op de NDSM-werf is jazz een containerbegrip waar funk, soul, gospel, hiphop en wereldmuziek in past.

Echte jazz
De muziek van het Belgische Stuff. komt het dichtst in de buurt van 'echte' jazz. Maar de dwarse, grotendeels elektronische avantgardeklanken zijn aan een groot deel van het publiek niet besteed. Het is ook zwarte kost voor op de zaterdagmiddag.

Wie je er op een festival als dit goed bij kunt hebben, is Jeangu Macrooy. De Surinamer, die een paar geleden van Paramaribo naar hier kwam, klonk op zijn recent verschenen debuutalbum High on you tamelijk ingetogen. Maar op het podium is hij ondanks zijn jonge leeftijd (hij is van 1993) een klassieke soulman in sixtiesstijl.

In het achtergrondkoortje zingt zijn tweelingbroer Xilian mee. Samen zingen ze Crazy kids, het verhaal van twee broers die van plan zijn het helemaal te gaan maken. Komt vast goed.

Ook een geheide festivalhit de komende zomer: Michelle David & The Gospel Sessions. In een prachtige mengelmoes van Engels en Nederland legt de Amerikaanse, maar al jaren hier wonende David degenen die niet bekend zijn met haar muziek uit wat ze kunnen verwachten.

Gospel, dus maar ook funk en - 'just a beetje'- seks. Rocken doen Michelle David en de haren in hun festivalshow ook. Wauw, zo ruig, swingend en, jawel, ook sexy kan religieuze muziek dus zijn. Je zou er een bijeenkomst van fanatieke atheïsten mee aan het dansen krijgen.

Tegenvaller
Tegenvallen doet Tony Allen, in de jaren zestig en zeventig drummer van afrobealtlegende Fela Kuti. Toen toverde hij complex swingende patronen uit zijn trommels, nu zit Allen (76) er uitgeblust achter.

Zijn begeleiders, afkomstig uit Allens huidige woonplaats Parijs, staan er bij alsof ze wel iets beters hadden te doen op zaterdag. De eveneens Franse geluidsman lijkt zijn oren te hebben volgepropt met stokbrood.

Gelukkig staat ook Jungle by Night op het programma, de Amsterdamse groep die wereldroem vergaarde met hun versie van afrobeat. Navolgers van Tony Allen dus. Maar Afrikaanse muziek is inmiddels nog slechts een element in hun volstrekt eigen sound.

In de kolkende en zuigende instrumentale muziek waan je je het ene moment op een Turkse bruiloft en even later op een beukend technofeest. De feestelijke euforie van die verpletterende slotact houdt stand op de nachtelijke pont naar het CS.

Tony AllenBeeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden