Plus Filmrecensie

Juliet, Naked is aimabel en perfect gecast

Juliet, Naked is gebaseerd op de gelijknamige roman van Nick Hornby. Het lukt regisseur Jesse Peretz niet geheel om los te komen van het boek.

Annie is met Duncan (r); hij houdt van zijn muzikale held Tucker Crowe

Al vijftien jaar is Annie (Rose Byrne) gevangen in een liefdesdriehoek. Ze heeft een rustig voortkabbelende relatie met de gezapige nerd Duncan (Chris O'Dowd), maar hij heeft ook een ander. Geen geliefde, maar wel de liefde van zijn leven: muzikant Tucker Crowe.

Die maakte twintig jaar geleden een door Duncan en een kleine horde fanatieke fans geliefd debuutalbum, om vervolgens van de aardbodem te verdwijnen. In de foto's van Crowe herkennen we acteur Ethan Hawke, een teken dat Crowe zeer waarschijnlijk weer te voorschijn zal komen.

En inderdaad: wanneer Duncan wat oude demo-opnames van Crowe krijgt opgestuurd, leidt dat er uiteindelijk toe dat Annie een stiekeme mailwisseling met de held van haar vriendje begint. Hoe meer die vordert, hoe scherper ze haar ingeslapen leven onder de loep neemt.

Jesse Peretz' Juliet, Naked is gebaseerd op de gelijk­namige roman van Nick Hornby, en treedt daarmee in de voetsporen van succesvolle verfilmingen als High Fidelity (2000) en About a Boy (2002).

Muziek
Hornby's aimabel-bijtende humor is opnieuw present, en ook hier weer vinden we enkele onvolwassen mankinderen. Maar door Annies vrouwelijke blik daarop centraal te stellen, kantelt Peretz (die vele afleveringen van de tv-serie Girls regisseerde) het perspectief een slag.

Hij slaagt er niet geheel in om los te komen van het boek, hoewel er maar liefst vier scenaristen op de credits staan - misschien juist daarom. Vooral in het eerste halfuur wordt een overdaad aan voice-over ingezet om de briefwisseling uit het boek te vervangen, en de humor van de film zit vrijwel geheel in de dialogen. Als film blijft Juliet, Naked vooral overeind door het aimabele spel van de drie hoofdrolspelers, stuk voor stuk perfect gecast.

Juliet, Naked

Regie Jesse Peretz
Met Rose Byrne, Ethan Hawke, Chris O’Dowd
Te zien in Cinecenter, City, FC Hyena, Filmhallen, Studio K, Tuschinski

Toch is er één gebied waarop de film iets biedt waar het boek niet in voorziet: de muziek. Componist Nathan Larson creëerde daadwerkelijk de muziek van Tucker Crowe, en hedendaagse singer-songwritergrootheden Ryan Adams, Conor Oberst en Robyn Hitchcock droegen liedjes bij. Hawke (die al vele malen eerder muzikanten speelde) zingt ze zelf uitstekend in.

Blijmoedig
Dat muzikale inkleuren zorgt ervoor dat de kijker zijn ­eigen keuze kan maken over Tuckers werk: is het zo legen­darisch als het klinkt voor Duncan, of zo niksig als Annie het vindt?

En hoewel de songs in de film wat te vaak naar de achtergrond worden geschoven, ten faveure van nietszeggender popliedjes, levert de muziek aan het slot van de film alsnog een creatief hoogtepuntje. Waar de film wat gezapig blijmoedig eindigt, schetst de tekst van het liedje van Tucker Crowe dat onder de credits te horen is een meer ambigu vergezicht van hoe het leven verder gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden