Ten slotte

Joyce (41) pakte haar 40e verjaardag nog groots uit in het Polanentheater

Joyce Baay (41) had twee grote liefdes: verre reizen en mensen ontmoeten. Maar verre reizen zijn duur. Daarom bedacht ze iets slims: ze nam een vakantiebaan als reisleidster. Zo ging ze naar Italië, deed ze vrijwilligerswerk in Malawi en was ze op donderdag 17 juli met vlucht MH17 op weg naar Maleisië. Daar zou ze drie weken met een groep door het land trekken.

Beeld Babs Baay

De liefde voor reizen had Joyce al vroeg. Op haar twintigste, na haar studie bedrijfspsychologie aan de UvA, backpackte ze in haar eentje door Australië. Daarna volgde Thailand, Mexico, Amerika. De ontdekking om het reizen met werken te combineren, terwijl ze ook een succesvolle praktijk als coach had, was typisch Joyce, vertelt haar zus Babs Baay (39). 'Ze was onconventioneel en creatief. Praktisch ook: als ze een sjaal op straat vond en die vond ze mooi, nam ze die mee en daar kon ze dan super blij mee zijn.'

Onmogelijk in een hokje te stoppen, beschrijft Babs haar zus. Ze was lid van het corps, maar ook alternatief; je kon haar geen alternatieveling noemen, want te kak; ze was boeddhistisch, maar ook een motorrijder; coach in de bouwsector maar ook een groot liefhebber van theater. 'Het was het hele pallet, en in alles was ze oprecht. Dat maakte haar zo geweldig.'

De zussen Baay groeiden op in Breda. Babs de opvliegende, Joyce de mediator. Als er ruzie was om de bal, kwam Joyce het altijd oplossen. 'Ze hoorde beide kanten uit en had niet meteen haar oordeel klaar.'

Amsterdams
Toen ze ging studeren vertrok Joyce naar Amsterdam. Al snel zag ze zich als Amsterdammer. 'Dan kwam ze in Breda en was ik verbaasd dat ze een straat niet herkende. 'Ik woon toch in Amsterdam', zei ze dan. Ze had haar hart verpand aan de stad.' Toch verloor Joyce haar Brabantse inborst nooit. Met niemand kon Babs zo feesten als met haar enige zus. 'Heerlijk zoals zij kon dansen! Echt een genot om naar te kijken.'

Vorig jaar, voor haar veertigste verjaardag, wilde Joyce groots uitpakken met een feest. Een feest waar iedereen, uit alle verschillende fasen in haar leven, bij zou zijn. Ze huurde het Polanentheater in Amsterdam-West af en trommelde haar theatersportgroepje op. Een avond lang werden de gasten vermaakt, met Joyce in de hoofdrol. 'Het was een fantastische avond. Joyce zei: ik heb zin in het leven. En dat vierde ze groots.'

Sinds drie jaar speelde Joyce bij amateurtoneelgroep Tokodrama. Begin juli had de groep een optreden in het Westerpark, tegenover haar huis, dat ze zelf had gekocht. Ze speelde een vrouw met een makreel in de hand, tot grote hilariteit van het publiek. Bart van Heel van Tokodrama, herinnert zich haar als een 'warm en nieuwsgierig mens'. Op de website van de groep heeft hij een in memoriam aan haar gewijd.

Hecht
Babs en Joyce waren niet zomaar zussen. Ze waren bijzonder hecht, zoals het alleen sommige zussen is gegund. Het verlies van hun moeder, bijna tien jaar geleden tijdens een brand, bracht hen nog dichter bij elkaar. 'Die periode helpt me dit te dragen. Ik neem afscheid van mijn zus, maar ik ken haar wel. We kenden elkaar door en door.'

Niet zo lang geleden was Joyce haar eigen zaak begonnen, de Coachstudio. De droom zelfstandig te zijn was er al een tijdje, maar nu had ze de sprong gewaagd. 'Ze was echt goed in haar werk, ik had het zo gaaf gevonden te zien wat ze voor elkaar kon krijgen,' zegt Babs. 'Ik troost mij met de gedachte dat ze is overleden doende wat ze het liefste deed: avontuurlijk reizen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden