PlusTen slotte

Jos Harm (1930-2019): vriendelijk, creatief en altijd met vlinderdas

Jos Harm vond regelmatig nieuwe kachels en haarden uit.

Een hardwerkende, behulpzame en ontwikkelde man met een groot hart voor de zaak. Jos Harm heeft 57 jaar gewerkt in het gelijknamige familiebedrijf op de Vijzelgracht, waar de specialist in haarden en kachels ruim een eeuw een begrip is geweest. Inmiddels is het uitgeweken naar Noord, maar Harm zelf is nooit van de Vijzelgracht vertrokken. Vorige week vrijdag overleed hij, op 89-jarige leeftijd.

Harm was 21 toen zijn vader stierf, aan hem was toen de taak om het bedrijf over te nemen. School had hij amper gehad: de oorlog was net voorbij. Hoewel Harm niet echt een keuze had, pakte hij zijn verantwoordelijkheid met beide handen aan. In de decennia die volgden, bouwde hij het bedrijf uit tot een succesvolle ontwikkelaar en leverancier van haarden.

Zijn creatieve manier van denken en handigheid maakten Harm geknipt voor het vak. Regelmatig vond hij zelf nieuwe haarden en kachels uit. Hij ontwikkelde een fornuis voor de schepen van de Holland Amerika Lijn, en ontwierp een kacheltje dat in tijden van schaarste kon worden gebruikt.

Dat creatieve kwam ook in het dagelijks leven van Harm tot uiting, bijvoorbeeld in de tijd dat de Amsterdammertjes verrezen. Net als velen irriteerde Harm zich eraan dat hij zijn auto niet meer kwijt kon waar hij wilde. Dan haalde hij zo’n paaltje uit de grond en bewerkte het zo dat het voortaan uitneembaar was.

Met zijn vrouw Annie kreeg Harm drie zonen. Twee van hen hebben het familiebedrijf in 1995 overgenomen. Jongste zoon Jeroen (49): “Mijn vader was een heel vriendelijk, maar statig man. Dat dwong meteen respect af. De laatste jaren kwam hij nog weleens binnenlopen op de bouwplaats en wees dan een beetje naar links en rechts. Ook al wisten de timmerlui niet wie hij was, je zag gewoon dat ze meteen begrepen dat ze die man maar even moesten volgen.”

Sigaar in de mondhoek

Harm kwam altijd als een heer voor de dag. Overal verscheen hij met een vlinderdas, zelfs bij de scouting in Amsterdam, waar hij vijftig jaar actief is geweest. Niet dat hij zelf padvinder was geweest, maar hij had besloten dat hij het belangrijk vond dat kinderen uit de stad buiten kwamen.

Jaap Gelderloos (64) heeft er lang met Harm in het bestuur gezeten. “Jos zat daar niet voor zichzelf, maar echt voor de zaak. Hij wilde per se elke maandag vergaderen en kwam standaard in zijn blauwe blazer. Dat jasje moest je daarna twee dagen uithangen, omdat er constant een sigaar in zijn mondhoek hing.” In de jaren negentig ontving Harm een ereteken van verdienste van de gemeente als dank voor zijn inzet voor de scouting.

Dat Harm zich graag hardmaakte voor dingen die hij belangrijk vond, blijkt ook uit zijn inzet als vertegenwoordiger van winkeliers en bewoners van de Vijzelgracht, tijdens de aanleg van de Noord/Zuidlijn. Peter Doeswijk (67) heeft een winkel op de Vijzelgracht en was bij de vergaderingen met de gemeente. “Jos kwam altijd voorbereid bij die vergaderingen in de bouwkeet aanzetten. Soms stond er ergens in zo’n document van de gemeente een afkorting die je niet kende, wij lazen daar gewoon overheen. Maar Jos wilde altijd precies weten waar die dan voor stond.”

Doeswijk kwam tot de laatste weken nog geregeld bij de familie Harm. Waar iedereen vroeger aan zijn lippen hing, raakte Harm steeds vaker de draad kwijt tijdens een verhaal. Dat vond hij duidelijk moeilijk. “Maar Annie hielp hem zoeken naar woorden. Ze voelde hem tot op de laatste dag feilloos aan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden