Plus

Jos de Rooij (1955-2016) was wereldberoemd in Noord

Muzikant en muziekdocent Jos de Rooij is afgelopen dinsdag onverwachts overleden. Hij laat een leegte en een stilte achter in Noord.

Jos de Rooij Beeld -

De trekkersarm is geen onbekende blessure onder accordeonisten, dus toen Jos de Rooij de laatste weken klaagde over pijn in zijn arm, maakte niemand in zijn omgeving zich zorgen. "Jos was zo gezond als een vis," vertelt broer Ton de Rooij. "Hij speelde graag op straat, ook als het koud was. Daar blijf je gezond bij, zei hij dan. Hij was ook nooit ziek."

Buikslotermeerplein
Een klein scheurtje in een slagader maakte dinsdag totaal onverwacht een einde aan het nog maar 60-jarige leven van De Rooij, een muzikant die in Noord wereldberoemd was. Enkele maanden geleden verscheen zijn negende cd, gevuld met zelfgeschreven liedjes over het stadsdeel waar hij in de jaren zeventig was neergestreken.

Met zijn lange haren en grijze baard was De Rooij een opvallende verschijning, maar geliefd maakte hij zich met de liedjes die hij elke zaterdag op het Buikslotermeerplein speelde. De vaste bezoekers van het winkelcentrum waren weg van hem: ze wierpen ook geld in zijn koffer als hij in de Hema even een kop koffie dronk.

Van beroep was De Rooij muziekdocent, een vak dat hij vijftien jaar uitoefende op de scholengemeenschap Watergraafsmeer. Herbert Bos leerde hem kennen als oprichter van de Stichting Mokum Folk die sinds 1979 ijvert voor het behoud - door heel veel te zingen - van de oude Amsterdamse liederen.

Folkagenda

Bos: "Jos was begonnen bij een vergelijkbare vereniging in Diemen, maar dat harmonieerde niet. Hij heeft het initiatief genomen voor een Amsterdamse club. Hij stencilde een folkagenda en organiseerde zes keer per jaar themadag over bijvoorbeeld het draailier en de accordeon. Hij gaf ook les op de accordeon."

Een bijzondere activiteit waren de meezingmiddagen, ooit van start gegaan in café De Meester op de Zeedijk, maar na het overlijden van eigenaar Piet van Rees begonnen aan een zwerftocht van het ene café naar het andere. Tegenwoordig wordt gezongen in café Verhoeff, tot vorige week onder leiding en begeleiding van Jos de Rooij.

Jos bemoeide zich met iedereen
Broer Ton, ook als zanger aanwezig: "Het repertoire is enorm. De ene woensdagmiddag zingen we oude liedjes uit de boeken van Vic van der Reijt, de week daarna is het Engels, en weer een week later Frans en Italiaans. Jos beheerste het allemaal. We gaan hem verschrikkelijk missen."

Behalve muzikant was De Rooij ook maatschappelijk actief. Met name in de Van der Pekbuurt bemoeide hij zich met alles en iedereen. Hij maakte deel uit van het verzet tegen de grootscheepse renovatie en de sloop van oude woningen. Bos: "In het buurthuis leerde hij een koor van Marokkaanse moeders Jiddische liedjes."

Als voormalige CPN'er had De Rooij een zwak voor Cuba. Vijftien jaar geleden verhuisde hij met vrouw en kinderen naar het eiland, maar hij kreeg er uiteindelijk geen verblijfsvergunning. "Dat was een zwarte bladzijde in zijn leven," zegt Bos. "Hij bleef wel elk jaar op vakantie naar Cuba gaan. Ook daar werd veel muziek gemaakt."

De Rooij is niet begraven of gecremeerd. Zijn lichaam is naar eigen wens ter beschikking gesteld van de wetenschap. Broer Ton: "Typisch Jos. Dan heeft iemand er tenminste nog iets aan."

Woensdagavond is bij wijze van afscheid gezongen door vrienden en familie in café Verhoeff. Dat was, zonder Jos de Rooij, heel vreemd, maar toch mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.