Plus

Jongste veilingmeester Elise Trommelen: 'Ik voel me soms een halve psycholoog'

Als baby lag Elise Trommelen (26) al tussen het antiek, nu is ze de jongste veilingmeester van Nederland. Ze trad in de voetsporen van haar vader, die vijf jaar geleden overleed.

Elise Trommelen: 'Het is fijn om dag in dag uit bezig te zijn met geschiedenis en met bijzondere verhalen' Beeld Dingena Mol

"Vijfhonderd euro! Gaat u dit maar 'ns zoeken voor vijfhonderd euro, dames en heren! Ja, u daar staand in de zaal! Eenmaal, andermaal... Vijfhonderd, dat zou ik ook zeggen! Goed bedacht!"

"Een houten vogelkooi: honderzestig euro. U hoeft hem geen eten te geven, mensen!" Met kaarsrechte rug, opgestoken blond haar en een zwarte coltrui onder een keurig jasje staat Elise Trommelen achter de veilingtafel in ­Amsterdams Venduhuis De Eland en De Zon in Diemen.
Ze spreekt razendsnel, slikt de laatste lettergrepen soms in en wisselt behendig in ritme en toonhoogten. Als het eindbedrag nadert, zwaait ze het hamertje elegant en licht uitdagend heen en weer achter haar nek: "Niemand meer, niemand beter? Wie doet een beter bod dan zeshonderd?" Voor ze afslaat kijkt ze nog even vragend de zaal in. En wie dan toch een hoger bod waagt, prijst ze met een enthousiast: "Goed bedacht!"

Elise Trommelen is sinds vorig jaar februari de jongste veilingmeester van Nederland. En dat is bijzonder in de traditionele kunst- en antiekwereld waarin de gemiddelde leeftijd een stuk hoger ligt en het merendeel nog altijd man is. Ze hanteert het hamertje echter met een flair die veel ervaring doet vermoeden.

Als dochter van de markante veilingmeester Peter Trommelen kan dat ook bijna niet anders. Hij was in 1987 óók de jongste veilingmeester van Nederland en bouwde Venduhuis De Eland en De Zon op tot wat het nu is.

Elise Trommelen kraaide als baby al in haar box tussen de ­antieke spullen, toen nog in het pand aan de Elandsgracht. Dat 'even de zaal in kijken voor je afslaat' leerde ze van haar ­vader. "Iemand kan altijd in de slag nog bieden," legt ze uit. "Ik vind het ontzettend mooi dat ik zijn levenswerk met mijn moeder en mijn collega's mag voortzetten."

Beroepskeuzetest
"Al is dat ook weleens anders geweest," voegt ze er lachend aan toe. Als puber peinsde Trommelen er niet over om in haar vaders voetsporen te treden. Vreselijk vond ze 'de ­antieke inrichting thuis'. "Als ik bij vriendinnen kwam, zag ik dat hun ouders een strak, modern interieur hadden en in een nieuwere auto reden in plaats van in zo'n rare Snoek. Wij hadden alleen maar antiek. Als kind zet je je daar tegen af."

Toch bleek uit een beroepskeuzetest dat Trommelen kunsthandelaar zou moeten worden, ging ze graag met haar ­ouders naar musea en was geschiedenis haar beste vak op school. Desondanks koos ze eerst voor een baan in de ­modewereld.

Toen haar vader vijf jaar geleden overleed en haar moeder het bedrijf overnam, veranderde dat de zaak. "Ik speelde eerder al met de gedachte om mijn vader op te volgen, maar vond dat iets voor 'later als ik groot ben'. Maar wanneer is later en wanneer ben je groot? Ik wilde niet langer wachten. Het voelde goed om verder te gaan met wat mijn vader naliet."

Het bleek bovendien een slim moment te zijn. Jong vrouwelijk bloed was heel welkom bij het Amsterdamse veilinghuis, dat hoe langer hoe meer te maken kreeg met een sterk veranderende kunst -en antiekwereld.

"Met mijn frisse blik en kennis van de digitalisering in de kunstwereld kan ik mijn moeder goed helpen. Internet is veel ­belangrijker geworden. Zo zijn we heel ­actief op sociale media. Steeds meer mensen bieden online. Dankzij internet kunnen we nu contact leggen met klanten uit China, Rusland of Italië. Dat was vroeger veel moeilijker. Ook ­hedendaagse kunst is in ­opkomst, terwijl dat voorheen veel ongebruikelijker was. In de aankomende veiling hebben we bijvoorbeeld een schilderij van Ans Markus."

Heftige emoties
Trommelen slaagde vorig jaar februari voor het examen veilinghouder kunst, antiek en inboedelgoederen bij de Federatie van Taxateurs, Makelaars en Veilinghouders in roerende zaken (TMV). "Voordat ik examen deed heb ik eerst anderhalf jaar in ons veilinghuis gewerkt. Mijn moeder heeft me veel uitgelegd over bijvoorbeeld de prijs­opbouw en de waarde van kunst en antiek . Zij leerde me ook hoe je mensen benadert, een gesprek op gang brengt en ­iedereen een goed gevoel geeft. Een veilingmeester doet veel meer dan alleen veilen. Het grootste deel bestaat uit objecten taxeren, onderzoeken en omschrijven."

Al snel ervoer Trommelen tijdens taxaties hoe verschillend mensen kunnen reageren en hoe heftig hun emoties kunnen zijn. "Soms gaat het om een nalatenschap en vinden mensen het zwaar om afstand te doen van de spullen van een dierbare, of er speelt een familieruzie. Het is moeilijk om goed met al die gevoelens en situaties om te gaan, maar het gaat me steeds beter af. Ik voel me soms een halve psycholoog."

Elke woensdag en donderdag kunnen mensen hun ­objecten inbrengen en vrijblijvend laten taxeren. Bij grotere boedels komt Trommelen thuis langs.

"Je komt dan op de meest curieuze plekken. Van landhuizen in Sassenheim of Loenen aan de Vecht tot een villa waar een ezel blijkt te wonen, die plotseling zijn kop door een luik steekt. De bijzonderste objecten bevinden zich soms op onverwachte plekken. Ik vond bijvoorbeeld een mooi impressionistisch schilderij in een vuilniszak. Die stond gewoon in de schuur, met een kinderfietsje er tegenaan. Het doek was helaas helemaal gerimpeld doordat het in het water had gestaan. Zo zonde!"

Op driehoog-achter in Zuidoost stuitte Trommelen op een porseleinen vaas uit de achttiende eeuw. De eigenaar wilde er graag van af, het ding stond in de weg, maar hij had geen idee van de waarde. "Die vaas hebben we uiteindelijk geveild voor 20.000 euro."

Ze houdt van het selecteren, beschrijven, fotograferen en nummeren van de objecten, het zogeheten verkavelen. "Je ziet dan wat er is binnengekomen. Het is elke veiling weer een uitdaging om zo'n 2500 objecten te verzamelen. We kunnen ze goed presenteren in ons pand, dus je loopt als een kind in een snoepwinkel tussen al dat moois door."

Een spel in de zaal
Erg spannend vond ze de eerste keer dat ze achter de veilingtafel stond. "Ik heb wel ­vaker presentaties gegeven voor een volle zaal, maar dit is ­anders. Er ontstaat echt een spel in de zaal. Je moet tegelijkertijd veel onthouden. Sommige klanten willen niet ­onder bepaalde prijs verkopen, mensen kunnen ook via internet en telefonisch bieden, je moet de biedstappen en objecten goed kennen en intussen steeds contact maken met de zaal. Dat vergt veel van je en is niet voor iedereen weggelegd. Tijdens de veiling sta ik echt op scherp."

Geen moment spijt heeft Trommelen van haar besluit om tóch, net als haar ouders, tussen kunst en antiek te gaan werken. "Dit is zo'n prachtig vak. Het is fijn om dag in dag uit bezig te zijn met geschiedenis en met bijzondere verhalen."

En als het onverhoopt toch een keer tegen zit, denkt ze aan haar vader. "Hij gaf me mee dat je iets kunt bereiken door hard te werken en door te zetten. Nooit opgeven. Gaat het niet door de zijdeur, dan door het keukenraampje. Die levensles draag ik altijd bij me."

Van 7 t/m 10 juni zijn de kijkdagen voor de zomerveiling van 11 t/m 18 juni, www.venduhuisdeeland.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden