Review

John Carter 3D **

Regie: Andrew Stanton
Met: Taylor Kitsch, Lynn Collins, Mark Strong


Een titel als John Carter is redelijk verneukeratief. Het is een naam die doet denken aan charismatische spionnen als James Bond, of vernuftige actiehelden als Ethan Hunt (Mission: Impossible), niet direct aan een soldaat uit de Amerikaanse Burgeroorlog die terechtkomt op Mars. De werktitel John Carter of Mars was dan toch doeltreffender geweest.
De talrijke avonturen van John Carter van schrijver Edgar Rice Burroughs, vooral bekend van zijn Tarzanverhalen, hebben door de jaren heen (het eerste verhaal stamt uit 1912) veel mensen geïnspireerd. De verhalen zouden zelfs een springplank zijn geweest voor Star Wars en Avatar. Helaas inspireerde het regisseur Andrew Stanton (nota bene van Finding Nemo en Wall-E) niet tot een grootse verfilming.

John Carter heeft de makke zowel te complex als saai te zijn. Het verhaal is een verzameling losse onderdelen: de 'rode mannen' strijden met elkaar om alleenheerschappij op Barsoom - hun benaming voor Mars - terwijl de Tharks, een groen ras met vier armen, twee benen en de slagtanden van een everzwijn, liever in de arena gladiatortje spelen.

En dan zijn er nog de Therns, goddelijke wezens die de overige Marsbewoners als marionetten bespelen. Zij hebben de beschikking over een 'negende straal', een magisch duizenddingendoekje dat voor van alles kan worden gebruikt, maar nergens echt wordt uitgelegd. Neem daarbij mee dat John Carter vanwege de lagere zwaartekracht op Mars kan springen als een vlo en je krijgt een film die je met de beste wil van de wereld niet serieus kunt nemen.

Een charismatische titelfiguur had ongetwijfeld geholpen. Terwijl de bijrollen in de film worden gespeeld door gerespecteerde acteurs als Dominic West, Mark Strong en Bryan Cranston, en de stemmen van Samantha Morton en Willem Dafoe te horen zijn, moeten we het in de hoofdrollen doen met de duidelijk minder indrukwekkende Taylor Kitsch (uit de tv-serie Friday night lights) als John Carter en Lynn Collins als de Martiaanse schone Dejah Thoris.

Dan zijn 132 minuten een heel lange zit. (Bregtje Schudel)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden