Jimmy Woo's doorbitch Chanty blikt terug: 'Nee is nee'

Nachtclub Jimmy Woo bestaat tien jaar. Nog altijd is het de plek waar je móet zijn. Maar dat gaat niet zomaar. Een doorhost beslist of je naar binnen mag. Chanty, doorbitch van het allereerste uur, blikt terug.

Chanty, doorbitch van de Jimmy Woo. Beeld Marc Deurloo

Het is december 2004 en min twee graden. Jimmy Woo bestaat precies een jaar deze week. Van de duizend mensen die zich bij de deur melden, kan Chanty er zeshonderd binnen laten. Drie blonde jongens van begin twintig worden na een kwartiertje wachten voor de touwen door haar verwelkomd.

'Goedenavond heren!'

'Wij willen naar binnen.'

'Hoezo, we willen naar binnen? Staan jullie op de gastenlijst?' Chanty houdt haar klembord omhoog en kijkt ondertussen even naar de schoenen van de jongen, en dan weer naar zijn gezicht.

'Nee.'

'Oké. Hmm. Nou. Dan wordt het lastig.' Weer houdt ze het klembord omhoog: haar schild. 'Ik heb hier een hoop mensen op staan.'

'Je weigert ons?'

'Yep. Helaas. Via de gastenlij -'

'Tief jij even lekker op zeg. Met je lijst. Kutwijf.'

Chanty loopt bij ze weg, maar hij grijpt de capuchon van haar jas vast.
'Hey! We praten tegen je!'

Chanty draait zich met een ruk om, ineens staat er iemand van de beveiliging.

'Heren, onze host was luid en duidelijk. Handen thuis en wegwezen graag.'

'Kutchinees!' hoort Chanty hem nog roepen, maar ze staat alweer bij de volgende: een bekende bokser en twee vrouwen.

'Goedenavond!' zegt ze, alsof de jongens er niet zijn geweest. Een gewone zaterdagavond is het. Een heel gewone, normale, zaterdagavond.

Kutchinees: het werd de tweede naam van Chanty Nolten (35) in de vijf jaar dat ze als doorhost voor nachtclub Jimmy Woo werkte. Ze was officieel de eerste: de functie 'doorhost' moest nog bij de horeca-cao worden ondergebracht.

Het was begin jaren 2000 en het zinderde in Amsterdam. Meisjes waanden zich Carrie Bradshaw uit Sex and the City, jongens zetten internetbedrijven op. Het was de tijd van The seed van The Roots, van de Cosmopolitan, de caipirinha en flessen Moët & Chandon. Het geld rolde, alles bruiste, iedereen glom. Het was die decadente tijd vóór de crisis; de roaring twenties, maar dan tachtig jaar later.

Fictieve figuur
'Van tevoren wist niemand dat Jimmy Woo zoiets uitzinnig zou worden,' vertelt Chanty.

Eigenaar Casper Reinders leidde haar rond tijdens de bouw van de club en vertelde haar over het mysterieuze concept dat was bedacht omtrent de figuur Jimmy Woo. De club moest voor deze fictieve Chinese rijke zakenman zijn Amsterdamse pied-à-terre worden, waar Aziatische erotische fotografie aan de muren hing, antieke meubelstukken voor de gasten 'gewoon om op te zitten' waren en twaalfduizend lampjes uit het plafond kwamen, die bewegend licht gaven op de beats.

'Daar wilde ik natuurlijk bij horen!' zegt Chanty. 'Casper en ik bedachten dat de functie van host mij op het lijf was geschreven. Ik was excited, maar veel ervaring had ik niet. In die tijd stonden er portiers voor de deur, of acts als Nicky Nicole. De openingsnacht was bizar. Totale gekte! Henk Schiffmacher was aanwezig, want we hadden één regel: als mensen het logo van Jimmy door hem zouden laten tatoeëren, zouden ze voor de rest van hun leven gratis en altijd toegang krijgen. Ik ken iemand die het gedaan heeft, maar ik zeg niet wie.'

De sfeer bij de deur was altijd gespannen. Dikwijls stond de menigte tot aan het Leidseplein, met vooraan bijvoorbeeld de selectie van Ajax naast de cast van een film die net in première was gegaan, met daarachter een groepje Heinekentopmensen en bekende modeontwerpers en hun modellen. Maar ook 'gewone' mensen stonden voor de deur. Iedereen was belangrijk. Iedereen wilde naar binnen.

Lees vandaag (9-12) het hele interview in Het Parool

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden