Plus Mijn Amsterdam

Jet van Nieuwkerk: 'Elk tingeltje van de Westertoren ken ik'

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Jet van Nieuwkerk.

Beeld Tammy van Nerum

Café
"Waar ik echt veel heb gehangen, is bij café de Tuin in de Jordaan. Een superleuk buurtcafé en als ik daar nu kom, wandelen er nog steeds mensen binnen die ik er tien jaar geleden al tegenkwam."

Uitgaan
"Ik merk dat ik ouder word, want we gaan niet meer zo veel uit. Jammer, want ik houd erg van dansen. Lang natafelen is ook leuk. Dan beginnen we bij restaurant Firma Pekelhaaring, en dan naar de overkant; biertjes drinken bij Tapmarin. En als die sluit, naar de Rivièrabar. Als je geluk hebt, zet José de karaoke voor je aan."

Ergste horeca-ervaring
"Ik heb de Hotelschool gedaan, dus ik ben wel een kritische gast. Juist details ergeren me; als de bediening bij mijn tafel hurkt of met volle mond de borden brengt. Toen ik zelf in de bediening werkte, heb ik een keer een tipje mayo op iemands kale hoofd laten vallen. Dat was wel de ergste horeca-ervaring van die man, denk ik."

Pekelhaaring Beeld Tammy van Nerum

Kerk of monument
"De Westertoren is mijn lievelingstoren. Meer dan de helft van mijn leven was het mijn uitzicht en elk tingeltje ervan ken ik. Ik heb 'm ook beklommen, dat raad ik iedereen aan, zeker Amsterdammers."

Restaurant
"In Café-Restaurant Amsterdam ben ik opgegroeid. De eerste keer dat ik er binnenkwam, dacht ik: hier moet ik werken. Toen ik veertien was, mocht ik er overdag tafeltjes dekken en op mijn zestiende kon ik eindelijk echt aan het werk."

"Ik heb er een jaar of zeven gewerkt en ben zelfs bedrijfsleider geworden. Het is nog altijd het beste en leukste restaurant van de stad, echt een huiskamer voor me."

Beste plek om te relaxen
"Wat ik fijn vind in een drukke periode is om naar Pekelhaaring te gaan. Als ik daar op een kruk ga zitten, is er meteen een soort ontlading. Ik zeg altijd tegen Lucas achter de bar: doe maar iets lekkers. Dat is zo'n ultiem relaxed gevoel, even geen keuze maken en zeker weten dat er straks iets lekkers voor je neus staat."

Geheim adresje

"De eerste tip is de olijfoliewinkel op de Brouwersgracht, daar kun je een grote fles olijfolie tappen - altijd een goed cadeau. Het tweede adresje is The Maker Store in de Hallen: bij Uncover Lab een opschrijfboekje of plank laten graveren."

De olijfoliewinkel op de Brouwersgracht Beeld Tammy van Nerum

Mijn buurt
"Ik huur nu met mijn vriend een huis in de Rivierenbuurt, maar elke keer als ik in de Jordaan ben, heb ik een beetje heimwee. Ik hoop daar ooit terug te komen, maar nu kunnen we daar niets betalen."

Favoriete modewinkel
"Essentiel Antwerp, op de Utrechtsestraat. De ideale winkel om een partyoutfit te scoren. Er hangt geen zwart, en dat is mooi, want ik draag bijna nooit zwart."

Wat kan beter
"De Dam. Auto's komen van alle kanten, er is niets goed aangegeven, niemand let op stoplichten. Het is een regelrechte hel."

Wil niet dood gevonden worden
"Bij de Heineken Hoek. Ik ben daar weleens opgehaald door mijn broer omdat ik stiekem was uitgegaan en de hele Heineken Hoek had ondergekotst. Super­gênant. Ik hoef er nooit meer heen."

Essentiel Antwerp Beeld Tammy van Nerum

De stad ontvluchten
"Als ik de stad uit wil, ga ik naar de Achterhoek, waar mijn ouders wonen. De ouders van mijn vriend wonen daar ongeveer een kilometer vandaan, terwijl we elkaar hier hebben ontmoet. In een dag kun je er al heel goed ontstressen."

Dieren in Amsterdam
"Ik ben meer een babyvriend dan een dierenvriend."

Favoriete Amsterdammer
"Elisabeth Nouwens, zij is al 25 jaar mijn hartsvriendin. Zij woont nog wel in de Jordaan, daar ben ik best jaloers op."

Wil altijd nog
"Wat ik in elk geval nooit wil, is op die schommel op de A'DAM Toren. Of op een bierfiets - eng en stom. Ik wil wel meer varen, maar dan moet je vrienden met een boot hebben en die heb ik niet."

Schommelen op de ADAM toren Beeld Dennis Bouman

Mooiste herinnering
"Hoe we als kind op de fiets naar de Nieuwmarkt gingen om een ijsje te eten. Ik op de stang en Kees achterop. Bij Tofani wilden we altijd kaneelijs. Helemaal de shit, maar het was er niet altijd. Nog steeds als ik erlangs fiets, kijk ik of ze kaneelijs hebben. Als het er is, neem ik een bolletje."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden