Column

Jesse wilde niet. Ik ben daar blij om

Theodor Holman Beeld Wolff

Jesse wilde niet. Ik ben daar blij om. Want, ik zal het maar eerlijk zeggen: van het GroenLinkslinks ben ik altijd een beetje bang. Dat ligt aan mij.

Het SP-links begrijp ik. Dat is eerlijk links. Dat is links dat ruikt naar het zweet van Ron Meyer en het schoolkrijtje van Emile Roemer. Zo begrijp ik ook het PvdA-links, de omroep Max van de politieke partijen. Rollatorpolitiek op z'n best. Dat is sociaaldemocratie met zorgrimpels. Dat lust je of dat lust je niet. ('Wat wil je, spruitjes (SP) of Brussels lof (PvdA)?')

Maar GroenLinks is een verzonnen linkse religie, zeer geschikt voor de zelfgebreide bakfietsfamilie met een schuldgevoel dat de gehele Herengracht bestrijkt omdat ze het zo goed hebben.

Ik bedoel: GroenLinksers hebben een goed gevulde beurs en gebruiken de partij als aflaat.

Als ik nu 18 was, had ik me ook bekeerd tot de GroenLinksreligie, want wie wil er niet horen bij jeugd die alles komt aanwaaien behalve ellende?

Bij een meet-up van Jesse ruikt het naar schoon­gewassen overhemden van kinderen die gemiddeld vier ouders hebben - een vader, een moeder, een stiefmoeder en een stiefvader - van wie ze allemaal te veel zakgeld krijgen.

Wat D66 is voor rechts, is GroenLinks voor links. Niet betrouwbaar.

Als het erop aan komt, balt een SP'er zijn vuisten, en pakt een GroenLinkser, als hij eenmaal met wegrennen is gestopt, zijn portemonnee, die in zijn Audi ligt, die in de garage staat, op de Prinsengracht.

Dat blijkt nu toch ook weer. Jesse loopt weg, terwijl nota bene D66 (Pechtold!), VVD, (Rutte!) en CDA (Buma! Buma!!) met de migratievoorstellen konden leven. Voor de tweede keer al.

De oude Tjeenk (ik weet heus wel dat zijn voornaam Herman is, maar ik vind Tjeenk veel mooier) moet nu weer verder zoeken. De formatie begint te lijken op een schoolfeest waarop niemand wil komen.

Het gekke is dat je merkt dat men, onder invloed van Frankrijk en Engeland, nu al ontzettend veel zin heeft in nieuwe verkiezingen. Ik ook.

Weer nieuwe debatten. Tussen Thierry en Jesse! Of tussen Ron Meyer (ik verwacht dat Roemer er op ouderwets socialistische wijze uit getrapt wordt, richting vuilnishoop der geschiedenis) en Wilders! Tjeenk moet dan mislukken. (Het spijt me, Tjeenk.)

Zal ik alvast een nieuwe partij beginnen?

Volg de ontwikkelingen rond de formatie in ons formatieblog.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden