Column

Je vermoordt geen weerloze vrouw van 81 jaar

Dat Els Borst een leeftijd had bereikt waarop ze ons kon ontvallen - ze was over de tachtig - kon je wel aanvaarden, hoe tragisch ook. Maar dat zij vermoord kon worden, is moeilijk te bevatten. Elke misdaad is onrechtvaardig, maar het lijkt wel of in sommige misdaden een grotere onrechtvaardigheid schuilt dan in andere. Zo'n misdaad is de moord op Borst. Er schuilt iets onethisch in de moord op een vrouw voor wie ethiek, en vooral de medische, zo belangrijk was.

Als immoraliteit een voorbeeld behoeft, dan zie je dat hier: je vermoordt, zelfs als misdadiger, geen weerloze, alleenstaande vrouw van 81 jaar. Toen Els Borst in het kabinet zat, waren er vele momenten dat ik het niet met haar eens was. Maar ik heb ook - ze was toen al uit de actieve politiek - een paar keer een vraaggesprek met haar gehad. Uiteraard ging het over euthanasie, want daarin had ze politieke nuances aangebracht. Ze vertelde openhartig over zichzelf en de ernstige ziekte waaraan haar man had geleden, over haar bestaan als arts en politica. Het was zo'n vrouw die haar eigen twijfels niet bewust etaleerde, maar als uitgangspunt nam voor haar manier van denken.

Ik had daar bewondering voor. En als je bewondering voor iemand krijgt, dan gaat dat altijd gepaard met een zekere vorm van sympathie. Maar nu zitten we met een laffe moord. Het lijkt op een slecht verhaal van Agatha Christie. De truc van zo'n thriller is dat alle hoofdrolspelers naarmate de bladzijden vorderen, een steeds duidelijkere samenhang vertonen met het slachtoffer en de moord; zo wordt de spanning opgebouwd. Totdat er uiteindelijk één in de boeien wordt geslagen. Maar de werkelijkheid ontbeert schrijvers met een kundig oog voor plot; zij moeten het doen met recherchewerk, want in zulke zaken is er nooit een butler die het heeft gedaan.

Alles wat ik over de moord op Els Borst lees en hoor, vind ik pijnlijk. Het onderzoek, de lichaamsscan die is gemaakt, het laatste filmpje op het congres. De paradox van het nieuws: je wilt alles weten, maar je wilt het ook liever níet weten. Je wilt dat de moordenaar wordt gepakt en gestraft. Mijn vader zei vroeger: 'Wraak is altijd hongerig.' Dat klopt. De honger moet worden gestild. De dader mag hier niet mee wegkomen. In de werkelijkheid is er nooit een butler die het gedaan heeft

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden