PlusColumn

'Je mag dromen wat je wilt, ik wil nu zwemmer worden'

Thomas Acda Beeld Wolff
Thomas AcdaBeeld Wolff

Ik ben geworden waar ik als kind al van droomde. Fantast. Tuurlijk, ik noemde het vroeger ook gewoon zanger, acteur, poëziaal woordbewerker, et cetera. Maar feit blijft: het is gewoon openzetten dat hoofd, en dan opschrijven.

En dat hoeft zeker niet altijd naar waarheid. De waarheid! Pfa! Het zal me wat! De waarheid is zelden inspirerend of romantisch en als wel, is ze het veel te kort. Mijn adagio is al jaren: lieg je leven leuker.

En dat adagio langzaam, comfortabel, 'gemakkelijk' gespeeld muziekstuk betekent en ik adagium zou moeten zeggen, maakt me niets uit en bewijst het meteen. Vind het zelfs wel passend. Het is jóuw leven, zet het naar je hand.

Omdat je mag dromen wat je wilt, zal ik nu zwemmer worden. Beetje laat voor een professionele carrière, zeker, maar van wat ik verzin hoef ik tegenwoordig niet meer per se mijn werk te maken. In mijn geval is drijven trouwens al genoeg.

Toen ik een maand geleden met zwemmen begon en ik vlot en vrolijk een paar baantjes trok in een buitenbad, werd ik na een half bad 'gered'. Ik zweer het. Waar ik dacht een aardige stroke in het nat te leggen bleek ik op het dienstdoende personeel nogal verdrinkend over te komen.

De reddende engel was niet zó goed opgeleid dat hij zijn reddende arm onder mijn oksel klemde. Na een halve minuut besloot ik me voor dood te houden, anders zou ik nog stikken voor ik verdronk.

Pas op de kant, met een zich wanhopig in de oorspronkelijke vorm ­terugvechtende luchtpijp, kon ik piepen: "Waarom?"

Mijn held was zich echter zo bewust van zijn bijdrage aan het redden van de Nederlandse musical (ja, dat verzon ik een paar maanden geleden, dat ik musicalster ging worden) dat hij mij zelfs volledig uit zijn geheugen had gewist. Druipend in mijn ­eigen vernedering besloot ik beter te leren zwemmen.

Ik slaap nooit lang. Meestal ben ik om vijf uur alweer toe aan de nieuwe dag, maar moet ik wachten op de rest van de wereld. Zodoende las ik om zes uur in de ochtend op een bordje aan het hek buiten dat het buitenbad om zeven uur open zou gaan. Toch zag ik al iemand zwemmen. Heel mooi. Lange rustige strokes, prachtige turn, het water golfde alleen daar waar licht aangeraakt.

Na een kwartier kwam hij het bad uit. Lang, sterk, bebaard en volledig naakt verdween hij in de bosjes. Even later hoorde ik een boodschappenkarretje achter me langs ratelen en een aangenaam frisse zwerver knikte mij vriendelijk toe.

"Mogge..."

"Mogge..."

Nu word ik zwemmende zwerver. ­Dromen combineren mag.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden