Plus

Jarig satirisch tijdschrift De Gladiool neemt geen blad voor de mond

Ze nemen alles en iedereen op de hak en schuwen een onderwerp als pedofilie niet. Het satirische online tijdschrift De Gladiool bestaat deze week één jaar. 'Linda de Mol, daar mag je af en toe tegenaan pissen, vind ik.'

Carmen Felix en Marten Mantel: 'De onderwerpen liggen letterlijk op straat.'Beeld Sanne Zurné

Ongeveer één op de zeventien Nederlanders heeft 'Check de geweldige reacties van bedrijven op deze zelfmoord-tweets' gelezen, een van de eerste publicaties van De Gladiool die viral ging.

Op dat moment stond het Amsterdamse platform nog in de kinderschoenen en hadden mensen niet altijd door dat het satire was. Sinds een jaar worden op de site racisme, discriminatie, seksisme en andere maatschappelijke gebreken vlijmscherp besproken, op de hak genomen en bekritiseerd. Dagelijks publiceert de vierkoppige redactie korte artikelen over wat hen zoal ergert en opvalt in Amsterdam en de samenleving.

"We hadden geen plan van aanpak, alleen een lijst met ideeën. Marten en ik zijn De Gladiool gestart omdat we shit wilden schrijven die nergens anders in deze vorm gepubliceerd zou kunnen worden, denk bijvoorbeeld aan '6 handige tips als je moet poepen bij je crush' of 'Wat als we net zo overdreven doen over karnemelk als gin-tonic?'. We doen precies wat we willen en niets is fijner dan dat," zegt medeoprichter Carmen Felix (29).

Inmiddels heeft het satirische online tijdschrift 20.000 Facebookvolgers en zijn al meerdere artikelen viral gegaan.

"We kiezen het pad van mensen aan het lachen maken. Op die manier komt de boodschap beter over," zegt medeoprichter Marten Mantel (35). Sinds kort zijn ook Jan van Tienen (oud-hoofdredacteur van Vice Nederland) en Tofik Dibi (oud-Tweede Kamerlid voor GroenLinks) deel van de redactie, gevestigd op het Rembrandtplein.

Zou je De Gladiool een combinatie van Vice en De Speld kunnen noemen?
Felix: "Die vergelijking horen we vaker. Het is eigenlijk heel makkelijk: De Speld brengt alleen maar satirische nep-nieuwsberichten, Vice zoekt juist heel erg de serieuze kant op - wat ze goed doen."
Mantel: "Ze zitten beide ook heel erg op de actualiteit, wij totaal niet. We doen niets met het nieuws, met hier een daar een uitzondering."

De Facebookomschrijving van De Gladiool is 'gewoon lachen'. Het draait dus niet alleen maar om maatschappelijke betrokkenheid?
F: "We kunnen schrijven over alles wat wringt, opvalt of dwarszit. Dat kan over racisme gaan, maar ook over ergerlijke slogans van burgerrestaurants of de kleding die iedere Hollandse moeder in de kast heeft hangen. Als mensen er een mening over hebben, is dat voor ons reden genoeg om er een artikel aan te wijden."
M: "De kunst is om thema's te vinden die niet al doodgeschreven en -bediscussieerd zijn, en toch herkenbaar voor de lezers. Het helpt dat we op het Rembrandtplein zitten. De onderwerpen liggen letterlijk op straat."
F: "Amsterdam is een stad die veel geeft wat betreft trends, misverstanden, vervelende mensen en bepaalde types die je tegenkomt."

Op basis van jullie artikelen schat ik de beoogde De Gladiool-lezer in als een jonge, linkse Amsterdammer die lui, vrijgezel en niet vies is van fastfood of drugs...
F: "Je beschrijft ons gewoon! Op dat vrijgezellige na dan."
M: "Ja, ik hoor mezelf hier ook in terug."
Is dit ook jullie doelgroep?
M: "We hebben geen ijkpersoon voor ogen. Onze uitgever Pool Worldwide zei destijds: 'We willen gewoon dat jullie een blad gaan maken zoals jullie dat willen.' Deze lijn bleek - enigszins verbazingwekkend voor ons - succesvol, dus mochten we het doorzetten."
F: "Zo is onze doelgroep ontstaan. We begonnen, en kregen best wat leuke volgers van tussen de 18 en 35 jaar. Misschien hebben wij gewoon heel leuke lezers om ons heen geschaard, behorend tot de Generatie Y uiteraard."
M: "Er wordt al zo veel geschreven voor de perfecte mens, die sport en heel erg bezig is met zijn interieur en mooie kleding wil kopen. Zonder heel cool te willen doen over vettig eten en sigaretten roken, zijn wij bezig met chill leven."

Jullie schrijven (meestal) over fictieve personen. Heeft iedereen dat door?
F: "Nee, bij lange na niet. We krijgen soms stromen pissige reacties over ons heen van mensen die De Gladiool net leren kennen door een stuk dat viral gaat."
M: "Het inlevingsvermogen verschilt per persoon per onderwerp. Over bepaalde onderwerpen kan je niet fel genoeg zijn, maar als iets toevallig te dichtbij komt..."
Zoals wat?
F: "Men is daar heel willekeurig mee. Als we 'technoblanken' of moeders op Whatsapp bashen, vindt iedereen het prima. Dat mag allemaal. Maar zodra het over kinderen gaat, of pedofilie - ook een randje dat we weleens opzoeken - komt het te dichtbij. Kinderen zijn heilig."

"Ook het stuk 'Sorry mensen, kanker is geen wedstrijd!' werd niet overal goed ontvangen. Ik zou mensen met kanker belachelijk maken, terwijl ik juist wil strijden voor mensen die hieraan lijden. Het is een van mijn favoriete stukken, ik stond daar heel erg achter. Ik vind het erg sneu dat er altijd in termen van 'overwinnen', 'strijden' en 'hard vechten' wordt gesproken, in plaats van: het is een ziekte en je hebt gewoon pech als je ervan 'verliest'."

Hebben dit soort reacties invloed op de thema's die jullie aansnijden?
F: "Nee. Je kunt wel altijd de gulden middenweg proberen te vinden, maar waarom zou je dat doen? We hebben een eigen platform, laten we dan ook onze eigen mening doordrukken."
M: "Je hebt een basiskennis van hoe je mensen niet beledigt. Veel mensen zeggen dat we politiek correct zijn, als scheldwoord. Dat is zo triest eigenlijk."
F: "Je kunt mensen heus wel een beetje prikken en stangen, maar er moet altijd een glimlach achter zitten. Je kunt immers mensen beledigen. Zo hebben wij laatst iets geschreven over Marokkaanse moeders in supermarkten, die er allemaal hetzelfde uitzien. Het allermooiste is wanneer zij zich erin herkennen en erom kunnen lachen."
M: "Maar we durven niet álles te zeggen. We vallen nooit mensen persoonlijk aan. Althans, bijna nooit. We hebben artikelen gemaakt over de 'nepheid' van Linda de Mol."
F: "Linda de Mol is een soort Oprah Winfrey, daar mag je af en toe tegenaan pissen, vind ik. Ik hoop dat ze daar om kan lachen."

Jullie bestaan donderdag een jaar. Wat zijn de plannen voor de toekomst?
F: "We zijn onder andere met AT5 bezig om te kijken naar video, en willen daarin nog meer dingen gaan ondernemen. Verder zijn we op zoek naar toffe schrijvers en willen we het soort content dat we maken verbreden en uitbreiden. Als het allemaal maar grappig en kritisch blijft. Alles moet grootser, beter en aanweziger!"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden