PlusAmsterdam-Rio

Jamile Samuel: 'Ik heb sport nooit gezien als offer'

Jamile Samuel is sprintster. In Rio loopt ze de 200 meter en de 4 x 100 meter estafette, in het team waarmee ze onlangs Europees kampioen werd, met daarin ook Dafne Schippers.

Jamile Samuel.Beeld Linda Stulic

De sport

"Dat je met je eigen lichaam op eigen kracht een bepaalde snelheid kunt halen, en dat je jezelf daarin kunt verbeteren: dat vind ik mooi, je doet het echt zelf. In mijn jeugd deed ik dat al spelenderwijs, met mijn broer. Tikkertje en spelletjes: dat was ook rennen."

"Ze noemen het wel het koningsnummer, en dat is het ook wel. Het is zo kort, maar er komt zo veel geweld bij kijken, dat het prachtig is om te zien. Je hebt gewoon acht banen en acht pitbulls naast elkaar en die willen allemaal zo snel mogelijk bij die finish zijn."

"Ik vind het wereldje ook mooi. Sprinters zijn toch anders dan meerkampers. Die zijn altijd wat vriendschappelijker tegen elkaar. En wij zijn allemaal meer van: laten zien wie de beste is. Meer macho, ja. Ik kan er ook een zijn, maar je moet wel je momenten kiezen natuurlijk. Als je veel sprinters van een afstand ziet, denk je: ooo, die is niet aardig! Maar als je dan met ze praat, valt het best mee. Maar je moet ze niet storen tijdens hun warming-up. Tijdens de wedstrijd moet je wel dat machoachtige hebben, en uitstralen dat je voor niemand bang bent, en dat je de beste bent."

De droom

"Ik wist altijd wel van de Spelen, maar dat was altijd van: zij zijn daar en ik ben gewoon lekker aan het rennen. Daar was ik helemaal niet mee bezig. Ik vond het leuk om te winnen, en dat deed ik dan ook. Het was lang leve de lol, eigenlijk. Dat het steeds serieuzer werd, daar ben ik gewoon ingerold."

"Toen ik zestien was of zo begon het met wereldjeugdkampioenschappen en Europese jeugdkampioenschappen en kwam ik in het talententeam.Toen werd het: o ja, ik moet nu wel dingen gaan doen."

"Ik wist ook nooit wanneer mijn wedstrijden waren, ik ging gewoon. Ik kon ook mijn pr's nooit onthouden, dat deed mijn kleine zusje. Dan zei ik: 'Wat was mijn pr ook alweer op de zestig?' En dan zei zij, met een zucht: 'Het is dit en dit en dit.' Zo ging het gewoon, en ik ging van jaar naar jaar."

"Maar in 2011 werden we steeds beter met de estafette. We deden mee aan het WK en volgens mij hadden we toen al het Nederlands record. Toen dachten we wel: nu komen we in aanmerkingen voor de Olympische Spelen. En toen ik daar uiteindelijk was, in Londen 2012, was het wel van: wow! Toen is het kwartje pas echt gevallen."

"Nog nooit had ik zo'n grote wedstrijd gedaan. Dat stadion was echt gigantisch, met allemaal lichten - zo mooi. Je zat in een atletendorp, vervoer en alles was geregeld. Je kon naar de fysio, naar de masseur, naar de kapper, je kon je nagels laten doen. En het was gewoon gratis! Dat was meer dan geweldig."

Het offer

"Ik heb het nooit gezien als een offer. Ik doe het al sinds ik zeven ben, en het is een way of life. Het is gewoon iets dat ik doe, net als eten. Door de voldoening die je krijgt van een wedstrijd, kan ik de sport niet eens zien als iets waarvoor ik iets anders heb opgegeven. Want in mijn jeugd heb ik ook gewoon leuke dingen gedaan. Ik heb misschien iets minder tijd dan andere mensen, maar ik ben het gewend."

"Ik had niet een hele grote vriendengroep, maar mijn vrienden moesten zelf ook vaak werken, dus zo veel gingen ze niet uit, en als ze eens een keer gingen, ging ik gewoon mee. Ik was jong, ik deed gewoon alles. Ik had school, een krantenwijk, ik ging trainen en ik deed ook nog leuke dingen."

CV Jamile Samuel
2010 jeugd-WK, brons op de 100 meter, 200 meter en 4 x 100 meter
2011 jeugd-EK, zilver op de 100 meter en 200 meter
2012 Olympische Spelen, zesde op de 4 x 100 meter
2016 Europees kampioen, 4 x 100 meter

De hoop

"Ja, voor mijn 200 meter: dit jaar is niet zo soepel verlopen als ik had gehoopt. Veel last van blessures. Het EK was al geweldig, dat ik me heb geplaatst. Dat was eerst nog spannend. Dus ik hoop mezelf weer te overtreffen en toch echt een nieuw pr lopen. Want mijn pr is 22.72, en ik liep 22.83 op het EK. Ja, ik ken nu al mijn tijden. Ik word ook ouder!"

"En op de estafette, daar hebben we wel kansen. Het EK was echt geweldig. Ik train elke dag in het Olympisch Stadion en ik had nog nooit meegemaakt dat het helemaal vol zit. En ik had ook nog nooit meegemaakt dat, als mijn naam wordt omgeroepen, echt iedereen juicht."

"Ik denk dat we veel harder kunnen lopen dan op het EK, omdat we in principe heel weinig training hebben gehad. De individuele snelheden zijn dit jaar veel beter, dus als de wissels soepeler gaan, kunnen we binnen de 41 lopen. Nu liepen we 42.02, geloof ik. Als we onder de 42 komen, zijn we echt dicht bij het podium."

Lees ook: de andere interviews met Amsterdamse sporters die meedoen aan de Olympische Spelen in Rio.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden