Plus

Jamie Li: 'De rel over mijn boek heeft me op de kaart gezet'

Jamie Li (31) belandde in een mediastorm vanwege haar lifestyleboek. De 'seksistische' teksten zouden jonge vrouwen schaden. 'Ik stelde me juist kwetsbaar op.'

Jamie Li. Beeld Ernst Coppejans

Het boek van Jamie Li was weken uit en stond al lang en breed in de bestsellerlijsten, toen het deze zomer vanuit het niets het internet brak, om maar in digitale termen te spreken.

Sexy, but tired. But sexy. is een lifestylegids voor vrouwen, met kleding- en carrièretips, en persoonlijke verhalen over de liefde en het moederschap. Seks komt ook uitgebreid aan bod. Een alinea over 'zin maken' ging viral, met hulp van een tweet van BNNVara-presentator Tim Hofman. 'Of je je even laat neuken omdat mannen hun zaad kwijt MOETEN,' schreef hij.

Een paar honderd retweets later leidde Li's boek tot opiniestukken in kranten en boze teksten op internet en tv- en radio-items als gevolg. Velen vonden het seksistisch, ongeëmancipeerd en potentieel schadelijk voor jonge vrouwen. Ook passages met adviezen over hoe 'hangende kadetten' en 'klotsende dijen' te maskeren met shapewear (straktrekkend ondergoed) wekten wrevel.

De spaarzame nuance kwam van mediawetenschapper Linda Duits, in Radio 1-programma De Nieuws BV. Want wie heeft niet ooit artikelen als '10 tips om je man tevreden te houden' gelezen in een vrouwenglossy? En zouden we jonge vrouwen niet iets meer weerbaarheid mogen toekennen, in plaats van aannemen dat ze massaal een minderwaardigheidscomplex krijgen van zulke teksten? Maar toen was de wereld al pislink op Jamie Li.

De vorige keer dat wij elkaar spraken - voordat uw boek in opspraak kwam - zei u dat u graag wilde dat uw boek door een krant zou worden besproken. Dat is u gelukt.
Li lacht. "Be careful what you wish for. Maar wat ik wilde, was een serieuze recensie, van iemand die het boek van begin tot eind had gelezen. In plaats daarvan kreeg ik de boekenrel - zo noem ik het altijd."

Hoe kijkt u er nu op terug?
"Het voelde alsof heel Nederland over me heen viel. De eerste dagen klopte mijn hart steeds heel snel. Ik was de ramptoerist van mijn eigen rel: ik ging alles lezen en mezelf googelen. Het bleef dagen in mijn hoofd rondspoken, en ik was de hele tijd denkbeeldige discussies aan het voeren en tegenargumenten aan het afdraaien."

"Ik lag vooral wakker van het onbegrepen gevoel en de foute aannames. Dat ik alleen maar jonge meisjes bereik, bijvoorbeeld: dat klopt gewoon niet. Of dat ik vind dat vrouwen hun lijf zouden moeten verbergen."

"Ik vind het zo vies om te vertellen, maar ik doe het maar gewoon: ik voel me niet fijn bij m'n buikje - ik noem dat ­altijd mijn 'flap'. Door mijn zwangerschappen zit daar ­losse huid. Ik vind het mooier als je dat niet ziet, en dat los ik op met een bepaald broekje."

"Onder mijn stylingvideo's kreeg ik honderd keer de vraag hoe je een buikje kunt verbergen. Daar is sowieso interesse voor, dacht ik, dus heb ik opgeschreven hoe ik dat doe. Ik vond ook dat ik me juist kwetsbaar opstelde, want ik wil eigenlijk helemaal niet dat iemand iets weet over mijn vieze flap. Mijn bedoeling is ­altijd om anderen te helpen, te inspireren en te laten lachen. Nou, dat is niet bij iedereen gelukt."

Mensen vonden uw boek seksistisch.
"Arnon Grunberg vroeg het me pasgeleden nog in de Volkskrant. Ik leg altijd uit dat het een persoonlijk boek is; dat het aan jou ligt of je het als seksistisch opvat. Ik kreeg bijvoorbeeld als kritiek te horen dat ik alleen schrijf over relaties en seks met mannen. Maar ik vál nou eenmaal op mannen, en heb al jaren een vriend."

"Het vervelendste was dat werd gezegd dat ik vrouwen van alles wil opleggen. Ik ben door mijn boek gegaan en heb een post-it geplakt op elke pagina waarop ik schrijf dat lezers vooral moeten doen waar ze zich prettig bij voelen. Dat waren een heleboel post-its."

Beeld Ernst Coppejans

"Ik weet natuurlijk ook hoe het werkt. Als iemand met veel bereik één zin deelt waarvoor je eigenlijk net meer context nodig hebt, gaat dat als een lopend vuurtje rond. Mensen houden van ellende en sensatie. En mijn boek werd in verband gebracht met onderwerpen waar mensen al snel los op gaan; body positivity, #metoo, seksisme en feminisme."

Heeft iemand vooraf gezegd dat sommige passages seksistisch kunnen overkomen?
"Een redacteur heeft wel gezegd dat een bepaald zinnetje - ook over seks - op het randje was, dus dat heb ik eruit gehaald. We hebben ook besproken of mijn boek geschikt moest zijn voor single jonge vrouwen. Maar het boek gaat over mij, en ik ben een volwassen vrouw, met een vaste vriend en twee kinderen."

"Hoe kan ik singles tips ­geven? Ik heb al veel te lang een relatie, daar weet ik niets van. Maar verder heeft niemand iets gezegd."

U praat er nu vrij laconiek over.
"O, ik heb wel een keer gehuild, hoor, toen een nieuwssite een quote verkeerd had overgenomen uit een opiniestuk, waardoor werd geïmpliceerd dat ik vrouwen aanraad tegen hun zin seks te hebben. Wat ik ook heel kut vond, is dat ik tijdens de rel minder aandacht voor mijn kinderen had. Ik kon aan niets anders denken. Als ze me iets vroegen, ­reageerde ik later dan normaal, want ik was er niet bij met mijn hoofd. Dat heeft zo'n twee weken geduurd."

In 2007 begon Li na een studie communicatie op InHolland in Diemen te schrijven op haar site Jamie's blog, dat nu Quarter Magazine heet. Je vindt er persoonlijke ­columns, tips om je haar te krullen en interviews met BN'ers. Voor tijdschriften als Grazia en Beau Monde schreef ze over mode en beauty.

Sinds een paar jaar is Li vooral actief op sociale media. Met vlogs neemt ze haar ­kijkers mee in haar dagelijks leven in Amsterdam-West, waar ze woont met haar vriend Alain, met wie ze 15 jaar ­samen is, en hun zoontjes Lenny (5) en Kay (3). Op You­Tube heeft ze zo'n 46.000 volgers, op Instagram ruim 60.000, waardoor ze haar brood kan verdienen met ­gesponsorde foto's en filmpjes.

"Ik ben ook druk met tv-­optredens. En er komt een tweede boek, met persoonlijke verhalen. Op Instagram is alles zo perfect, en op YouTube heb ik maar twintig minuten. In dat boek wil ik mijn rauwe gedachten opschrijven."

Zou u 'mannen zitten altijd in kamp konijn' nu nog kunnen opschrijven?
"Zeker, precies zo. In een nieuwe druk zal ik dat ook niet weghalen. Dit is al jaren mijn schrijfstijl, die ga ik niet veranderen. Het kan zijn dat het je humor niet is, maar mijn boeken zijn ook niet voor iedereen bedoeld."

"Misschien heeft de rel me zelfs vrijer gemaakt in mijn schrijven. Ik laat het me niet benauwen, anders krijg ik meteen een writer's block als ik ga beginnen met mijn tweede boek."

"Ik ben sowieso blij met hoe het is gelopen, ik had het niet ­anders gewild. Ik heb veel shit over me heen gehad; ik ben weggezet als een lachertje, een influencertje met een boek, maar nu pluk ik er de vruchten van."

Op welke manier?
"Ik ben vooral trots dat ik een boek heb geschreven waar veel mensen het over hebben gehad. Daarnaast heb ik geleerd dat je sterker uit zoiets kunt komen: door alle kritiek heb ik een olifantenhuid gekweekt en sta ik sterker in mijn schoenen. En de rel heeft me op de kaart gezet."

Jamie Li

7 maart 1987, Amersfoort

2005 - 2009 communicatie, InHolland Diemen
2009 - 2010 onlineredacteur Grazia
2010 - 2014 beautyredacteur tijdschrift Beau Monde
2014 - heden freelance beauty- en modejournalist
2014 - heden website Quarter Magazine
2016 - heden vlogger
2018 boek Sexy, but tired. But sexy.

Li woont samen met haar vriend en twee zoons in West

"Ik heb in het VPRO-programma van Tim den Besten ­gezeten, ben voor de Volkskrant geïnterviewd door Robert Vuijsje en Arnon Grunberg, en stond op de cover van tijdschrift Happy in Shape. Allemaal dingen die een half jaar geleden absoluut niet gebeurden."

"De media hebben me omarmd, in plaats van weggejaagd. Ik ben ook gevraagd voor twee grote televisieprogramma's en was pasgeleden voor het eerst te gast bij RTL Late Night met Twan Huys. Dat wilde ik al jaren, zet me er elke week maar neer! Mijn droom is een eigen televisieprogramma."

Hoe zou dat eruitzien?
"Iets waarin ik mezelf ben en mensen op een luchtige ­manier interview, zoals Van der Vorst ziet sterren, het programma van Peter van der Vorst. Ik zou dan wel graag meer diverse gasten willen laten zien; daar ontbreekt het nogal eens aan op tv."

"Voor YouTube maak ik nu ook een ­interviewserie, Jamie blijft plakken, waarin ik een dag met iemand optrek, bijvoorbeeld met Ronnie Flex. Dat zou ik ook wel voor tv willen maken. Hopelijk heb ik straks zo'n naam opgebouwd dat mensen het tof vinden om door mij ­gevraagd te worden."

"De boekenrel heeft me alleen maar ready gemaakt voor meer."

Terugblik 2018

Mijn hoogtepunt: "De publicatie van mijn eerste boek, de kroon op tien jaar schrijven."

Mijn dieptepunt: "Dat heb ik dit jaar echt niet gehad. Ik heb geen dierbaren verloren of diep in de shit gezeten."

Persoon van het jaar: "Voor mij persoonlijk is dat mijn moeder. Ik bewonder erg hoe goed ze alles op een rijtje heeft. Op werkgebied: Arjen Lubach. Alles wat ik niet goed kan verwoorden, leggen hij en zijn redactie helemaal on point uit. Met als kers op de taart de laatste aflevering, over Zwarte Piet."

Dit zal me het meest bijblijven: "Alle commotie rond mijn boek, en hoe ik me eronder voelde. Dat zal ik nooit vergeten."

Dit hoop ik volgend jaar niet meer terug te zien: "Zwarte Piet. De verandering duurt echt te lang. Veel mensen denken dat ze iets dierbaars wordt ontnomen, terwijl dat helemaal niet zo is. Alleen de kleur moet worden aangepast. En soms nog de pruik, en het accent."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden