Recensie

Ja, Ik Wil! heeft alle ingrediënten om een succes te worden (***)

Al met al heeft Ja, Ik Wil!, de tweede romcom van regisseur Kees van Nieuwkerk na Pak Van Mijn Hart (2014), alle ingrediënten om opnieuw een succes te worden. Ook de publiciteitsmachine is weer goed geölied.

Yvon Jaspers een Martijn LakemeierBeeld -

In de openingsscène van Ja, Ik Wil! krijgt Roos de bons, juist op het moment dat zij begint te dromen van een huwelijk. 'We zijn nu vier jaar samen, maar ik zie geen ontwikkeling,' zegt haar op het eerste gezicht zeer keurige vriend. 'Ik heb een vrouw nodig die vuurwerk veroorzaakt in bed, waarmee ik kan experimenteren. Ik vind het lekker om geslagen te worden,' vervolgt hij. 'Maar niet van dat softe gedoe, hè. Echt hard! Dat ik niet meer kan zitten van de pijn, dat je striemen ziet...'

'Misschien kunnen we het hier een andere keer over hebben,' werpt Roos tegen. Dan wijkt de camera achteruit en blijkt dat het koppel niet samen is, maar dat er een enorm gezelschap rondom hen zit mee te luisteren aan de feestelijk gedekte tafel, wat de onhandige dialoog nog ongepaster maakt.

Van Nieuwkerk
De openingsscène is kenmerkend voor Ja, Ik Wil!, de tweede romcom van regisseur Kees van Nieuwkerk na Pak Van Mijn Hart (2014). De pay-offs ontlopen elkaar niet veel. Toen: 'Dé feelgoodfilm voor de feestdagen!' Nu: 'Dé romantische komedie van het najaar!'

Maar inhoudelijk en filmisch heeft Van Nieuwkerk de nodige stappen gemaakt. Pak van mijn hart was van alles een beetje en een beetje veel van Alles is liefde. Ja, ik wil! - een adaptatie van de Spaanse romkom Tres bodas de más uit 2013 - is meer gefocust en beter in balans.

Verhaal
Stralend middelpunt is de onhandige laborante Roos, die fijn gespeeld wordt door Elise Schaap. Ze is getrouwd met haar werk - een slepend onderzoek naar de voortplanting van kreeften. Roos wordt opgewonden bij het idee een helblauwe, zeer zeldzame kreeft in levenden lijve te mogen aanschouwen, en doet niets liever dan oude Friends-afleveringen kijken, met name die waarin Phoebe haar kreeftentheorie ontvouwt.

Direct nadat Roos is gedumpt, verschijnen er twee nieuwe mannen in haar leven: de aantrekkelijke, vrolijke, veel jongere stagiair Daan (Martijn Lakemeier) en de al even aantrekkelijke, wat gladde plastisch chirurg Jacob (Thijs Römer). Ieder normaal mens zou direct voor Daan kiezen, maar Roos denkt dat Jacob de ware is - zo werkt dat nu eenmaal in romantische komedies.

Karakters
Om deze drie heen bedacht Van Nieuwkerk een bonte verzameling vrienden, exen, collega's en familieleden. Loes Haverkort is grappig als Roos' chef die er maar op blijft hameren dat haar onderzoek geen knipselkrantwaarde heeft; Raymonde de Kuyper is hilarisch als Roos' vrijgevochten moeder.

Manuel Broekman is leuk als een no brainer in kanariegele slip, die als twee druppels op Dave Roelvink lijkt; Yvon Jaspers is overtuigend als een tang in een rolstoel. De product placement (Sky Radio) is weer zeer opzichtig en er is een running gag: Roos kan niet inparkeren.

Al met al heeft Ja, ik wil! alle ingrediënten om opnieuw een succes te worden. Ook de publiciteitsmachine is weer goed geölied: de Ladies Nights door het hele land werden vorige week al bezocht door 24.000 vrouwen; distributeur Entertainment One meldt dat meerdere bioscopen morgen extra voorstellingen hebben gepland om aan de vraag te kunnen voldoen.

Ja, Ik Wil!

Ons oordeel: ★★★☆☆
Regie: Kees van Nieuwkerk
Met: Elise Schaap, Martijn Lakemeier, Thijs Römer
Te zien in: Arena, City, De Munt, Tuschinski, Cinema Amstelveen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden