Plus Klapstoel

Izaline Calister: 'Ik smijt alles zo, hup, de zaal in'

Izaline Calister (1969) is zangeres. Ze is een van de vier zangers in Een tip van de Sluier, een theaterconcert rond tekstschrijver Lennaert Nijgh. Volgende maand gaat haar eigen voorstelling Latin Diva in reprise.

Izaline Calister Beeld Harmen de Jong

Curaçao
"De plek waar ik zo vaak mogelijk kom. Veel van mijn liefdes wonen er: mijn ouders, zussen, een broer, neefjes, vrienden. De helft van mijn leven speelt zich af op Curaçao. Ik ga er zeker twee keer per jaar naartoe, als het kan pak ik er een derde keer bij. Mijn jeugd begon triest. Toen ik 3 was overleed mijn moeder. Maar na 5 jaar hertrouwde mijn vader en werden we weer een gelukkig gezin. Mijn vader was ingenieur, eerst bij de dienst Openbare Werken, later bij een woningbouwvereniging. Hij was een van de eerste betonspecialisten van het eiland."

Groningen
"Liefde op het eerste gezicht. Op mijn zestiende ging ik zes weken naar Nederland om uit te zoeken wat ik daar zou willen gaan studeren. Het was de bedoeling dat ik in het hele land zou gaan kijken, maar ik kwam niet verder dan Groningen. Mijn zus woonde er al en ik vond het er geweldig. Terug op Curaçao zei ik tegen mijn ouders: ik weet nog niet wat ik wil studeren, maar ik weet wel dat ik het in Groningen wil gaan doen. Ik heb er bedrijfskunde gedaan en later conservatorium. En ik ben er dus nooit meer weggegaan. Ik ben een stadjer geworden, zoals dat in Groningen heet. Ik begrijp de stad en de mensen die er wonen. Het rare is dat veel van die mensen denken dat ik er ben weggegaan. Ze zien me in de krant en soms ook op tv en veronderstellen: die zal wel in de Randstad wonen. Maar nee, ik blijf in Groningen."

Diva
"Zo word ik vaak aangekondigd. 'Hier is de diva van de Curaçaose muziek!' Of ook wel: 'Dames en heren, uw aandacht voor de diva van de Antilliaanse muziek.' In de oorspronkelijke betekenis is een diva iemand die iets bijzonders kan en doet. Die minder goede eigenschappen die we vaak associëren met een diva zijn er pas later bijgekomen. In die oorspronkelijke betekenis wil ik best een diva worden genoemd. En dus heet mijn eigen voorstelling Latin diva. Ik vertel er mijn eigen verhaal in. Voor de pauze gaat het over de muziek waarmee ik ben opgegroeid, na de pauze over wat ik later als zangeres en songschrijver met die informatie heb gedaan."

"Ik was thuis de enige die van dezelfde muziek hield als mijn vader. Hij luisterde graag naar Cubaanse bolero's en Mexicaanse ranchera's. De klassieke Curaçaose muziek vond hij ook mooi: muziek om naar te luisteren, niet per se om op te dansen. Ik vond dat als meisje ook allemaal prachtig. Tot mijn vijftiende kende ik helemaal geen Engelstalige popmuziek. Toen ik Gloria Estefan ontdekte, scheidden onze ­muzikale wegen voor het eerst."

Lennaert Nijgh
"Veel Nederlanders zijn opgegroeid met zijn teksten. Ik helemaal niet. Bijzonder dus dat ik werd gevraagd voor Een tip van de sluier. Ik moest wel erg wennen aan het repertoire. Toen ik die oude nummers van Boudewijn de Groot en ook Rob de Nijs hoorde, vond ik de teksten wel mooi, maar de muziek vond ik heel gedateerd klinken. Ik kon niet door de jaren zestig en zeventig heen luisteren. Ik dacht: ik ga het zwaar krijgen. Maar bij de repetities bleek het ook wel een voordeel te zijn dat ik geen herinneringen aan de nummers had; ik ging heel makkelijk mee in de nieuwe arrangementen. Ik beschouw die nummers als standards. Net als bij de uitvoering van een jazzliedje kun je er met behoud van de tekst en de melodie een andere draai aan geven. Ik doe het met veel respect, je moet voorzichtig omgaan met andermans jeugdherinneringen."

Blootsvoets
"Meestal zing ik blootsvoets, daar voel ik me het lekkerst bij. In Een tip van de sluier moest ik zo veel nieuwe dingen leren en me eigen maken, dat ik dacht: dan probeer ik meteen eens te zingen met schoenen aan. Ik moest erg wennen, maar bij sommige liedjes heeft het me echt iets gegeven. In mijn eigen voorstelling gaat het over mijzelf, ik houd niets achter, ik smijt het allemaal gewoon, hup, de zaal in. Daar passen die blote voeten bij. Maar in Een tip van de sluier zing ik bijvoorbeeld Malle Babbe. Dat personage, een hoer, staat nogal ver van mij af. Hoge hakken hielpen echt bij het zingen."

Perlitas
"Het betekent pareltjes. Het was hét kinderkoor van Curaçao, zoiets als Kinderen voor Kinderen hier. We kwamen op tv en radio, maakten ook elpees. Ik zat erbij van mijn zesde tot mijn twaalfde. Wat ik me toen nooit heb gerealiseerd is dat de leider, die we ome Rudy noemden, een van de belangrijkste songschrijvers van ­Curaçao was. De liedjes van Rudy Plaate kent daar echt iedereen. Vorig jaar was er nog een uitgebreide hommage aan hem in het Concertgebouw in Amsterdam. Ik heb daar ook gezongen, begeleid door het Metropole Orkest. Ja, ­natuurlijk kende oom Rudy me nog. Hij zei heel trots op me te zijn."

Malle Babbe
"Wat ik al zei: een lied over een hoer. Het rare is dat alle Nederlanders het kennen, maar vaak niet echt doorhebben waar het over gaat. Weet je dat Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh het oorspronkelijk voor Adèle Bloemendaal schreven? Pas later heeft Rob de Nijs het opgenomen. In die eerste versie was het een lied in de ik-vorm. Zo zing ik het ook in de voorstelling. Mensen denken: ha gezellig, Malle Babbe, maar ik vertel meer het verhaal dan dat het een inhaker en meezinger is. Na afloop is er altijd wel iemand die zegt: goh, weet u dat ik me nooit heb gerealiseerd waar dat nummer over gaat."

Kada be
"Mijn versie, in het Papiaments, van Telkens weer van Willeke Alberti. Ik zing hem in Latin diva. Ook een lied dat iedere Nederlander kent, maar dat ik pas laat heb ontdekt, een jaar of 15 geleden was het. Doordat ik in Groningen woon, zit ik heel veel in de auto. Op een zaterdagavond reed ik na een optreden naar huis en had ik Radio 2 op staan, dat toen nog veel deel aan Nederlandstalige, überhaupt Nederlandse muziek deed. In een kleinkunstprogramma hoorde ik voor het eerst Telkens weer."

"Ik zal het nooit vergeten: die stille snelweg, de maan en dan dat lied. Ik dacht dat ik doodging, zo mooi vond ik het. Echt, Telkens weer is een van de allermooi­ste songs die ik ken. Ik wist al snel dat ik er iets mee wilde, maar ik kon het moeilijk in het Nederlands zingen, want wie zou dat beter kunnen dan Willeke Alberti zelf? Dus ben ik het in het Papiaments gaan vertalen, waar ik heel lang mee bezig ben geweest, want ik wilde het heel zorgvuldig, liefst zo letterlijk mogelijk doen."

Boudewijn de Groot
"Twee keer ontmoet. Eerst bij een preview van Een tip van de sluier, later bij de première. Bij die eerste keer heb ik hem verteld van mijn twijfels over de voorstelling. Hij vond het wel interessant, geloof ik, iemand die nou eens níet met zijn muziek was opgegroeid. Hij heeft me heel veel verteld over de songs, van hem hoorde ik dat verhaal over Malle Babbe en Adèle Bloemendaal. Pas toen begon het allemaal echt te leven voor me, die ontmoeting met Boudewijn de Groot is echt doorslaggevend geweest."

Surinaams
"Ik word heel vaak voor Surinaams aangezien. Ik zit er niet mee. Omdat het zo vaak gebeurde, heb ik een tijd gedacht dat Suriname en de Antillen misschien ook wel echt op elkaar ­leken. Toen ik voor het eerst in Paramaribo was, was ik echt gechoqueerd: Curaçao en Suriname ­lijken totaal niet op elkaar. Het is er zó anders, zo cómpleet anders. Het land, de mensen, het klimaat, de cultuur, het is allemaal niet met elkaar te vergelijken. Ik was daar ­tijdens die eerste keer Paramaribo zo verbaasd over, dat ik er aanvankelijk compleet daas rondliep. Maar eenmaal gewend heb ik het er heel leuk gehad. Het is er anders dan op Curaçao, maar ook geweldig. En je kunt er ontzettend lekker eten."

Olympische Spelen
"Ik heb een man en een dochter die de hele dag naar schaatsen kijken, dus ik doe maar mee. Zelf schaatsen? O nee, niets voor mij, daar ben ik veel te koukleumerig voor, ik vind het ook eng. Ik ben één keer op wintersportvakantie geweest, maar dat moet je mij echt niet aandoen. Ik vond alleen het après-skigedeelte leuk."

Fresku
"We hebben samen een nummer geschreven en opgenomen: Cirkels. Zijn vader, die weer terug is gegaan naar Curaçao, heeft nog een tijdje in mijn band gespeeld. Een heel goede percussionist. De samenwerking tussen Fresku en mij liep heel gesmeerd, alsof we het elke dag deden. En dat terwijl hij toch heel anders te werk gaat dan ik. Eerst moest hij een beat zoeken. Dat kende ik niet, dus ik zat er maar zo'n beetje bij. Maar toen die beat eenmaal was gevonden, ging het snel. Wat hij en ik hadden geschreven paste heel mooi in elkaar. Met hiphop heb ik meestal niet veel. Ik blijf alleen hangen als er een mooie zangmelodie in zit of de rapper in kwestie echt iets te melden heeft. Bij Typhoon heb ik dat, en zeker ook bij Fresku. Hij is een ­filosoof, hè. Een denker, die ook heel goed kan verwoorden wat er allemaal in zijn hoofd omgaat."

Jan Latten
"Ik dacht even dat het Tommy Wieringa was, toen ik die foto zag. Hij schrijft veel over de liefde? Interessant, maar Valentijnsdag vind ik commercieel gedoe. Het is vast heel leuk als je 16 bent en erachter komt dat een jongetje verliefd op je is, maar voor volwassenen vind ik het onzin. Nee, mijn man heeft woensdag niets speciaals voor me gedaan. Hij heeft gezegd dat hij van me hield, maar dat had hij de dag ervoor ook al gedaan en de dag erna deed hij het weer."

Een tip van de sluier, met Sjors van der Panne, Jim de Groot, Josee Koning en Izaline Calister, Kleine ­Komedie, dinsdag, 20.15 uurLatin diva, Bijlmer Parktheater, 11/5.

www.izalinecalister.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden