Column

Italiaans

THEODOR HOLMAN

Soms denk ik dat ik een zin goed uitspreek, maar dan merk ik dat de Italianen niets van mij begrijpen. Maar ja, niemand spreekt hier Engels. Dus moet ik me behelpen.

'In kemer gen henddoek niet. Wasche. Ik. Net henddoek,' zeg ik, althans: zo klinkt het waarschijnlijk, want ik heb ook maar alles in een woordenboekje opgezocht.

De hotelier begrijpt het niet. Nog maar eens. Ik begin met het nee-schudden van mijn hoofd. Dan: 'Henddek nee. Niet.'

'Henddek?'

'Ja. Henddek. Henddekken! Niet!'

'O, handdoek! U heeft geen handdoeken?'

'Ja. Gen houdouen. Niet.'

Maar ik krijg wat ik wil hebben.

Ik oefen flink op mijn Italiaans, maar soms zit het verkeerd in mijn hoofd.

'Jullie willen koffie, dank u wel,' zeg ik.

Ik kan natuurlijk alleen 'koffie' zeggen en dat wordt dan beter begrepen, maar dat ervaar ik als verlies. Ik moet ook leren. En verder zit mijn karakter mij in de weg. In die zin, dat ik denk dat ik best een aardig mondje Italiano spreek (geen les in gehad, maar gewoon opgepakt uit het dagelijks leven en het lezen van de krant), en dat is natuurlijk helemaal niet zo.

Ik haal la prima colazione (het ontbijt), il pranzo (de lunch) en la cena (het diner) niet alleen door elkaar, maar ik heb ook de hele tijd gedacht dat il pranzo het brood betekent en la cena de gang.

Dus ik hoor: 'Het brood is van 12 tot 2, mijnheer.'

'Het brood? Ik heb al brood.'

'Van 12 tot 2. En de gang begint om 8 uur.'

'Hoe?'

'Hoe?'

'Ja, het brood en de gang...'

'Brood om 12 uur. De gang om 8 uur.'

Wijlen meestervertaler en schrijver August Willemsen vertelde mij in alle oprechtheid dat hij zich maar drie weken hoefde onder te dompelen in een taal en hij kon hem redelijk spreken en verstaan. Je moet constant met die taal in de weer zijn, stelde hij. 'Ik stotter,' zei hij, 'maar ik blijf in die taal spreken, ook al ken ik de woorden niet.'

Hij vertelde dat hij zo in een maand Spaans had geleerd. Omdat hij een groot schaamtegevoel had, deed hij vanzelf altijd zijn best.

'Wat deed je als je de woorden echt niet wist?'

'Spaans spreken,' zei hij.

'Henddek! Niet!' 'O, u heeft geen handdoek!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden