Lezersbrief

'Inpikken van de publieke ruimte is het nieuwe delen'

De openbare ruimte is een van de schaarste middelen in de stad, maar, schrijft Erik Bouwer, 'die wordt steeds opnieuw geconfisqueerd door sprinkhanen.'

Die 'deelfiets' is een 'oplossing' voor een niet-bestaand probleem, aldus Erik Bouwer Beeld Charlotte Odijk
Die 'deelfiets' is een 'oplossing' voor een niet-bestaand probleem, aldus Erik BouwerBeeld Charlotte Odijk

Amsterdam heeft terecht besloten paal en perk te stellen aan initiatieven zoals OBike, Dropbyke, Hello-Bike, Donkey Republic en Mobike.

Deskundologen beschouwden de deelfiets als de oplossing voor de stad. Maar hadden Amsterdammers dan problemen met het gebruik van hun fiets? Nee, ze ergeren zich hoogstens aan overvolle fietspaden tijdens de spits, aan slingerende toeristen of aan de beperkte fietsparkeerruimte in het centrum.

Kortom, die 'deelfiets' was een 'oplossing' voor een niet-bestaand probleem. Die deelfiets was wel een symptoom van een ander probleem, waar de gemeente nu op moet doorpakken. Het gaat om het exploiteren en claimen van de openbare ruimte, een van de schaarste middelen in de stad.

De ruimte is van ons allemaal, maar inpikken is het nieuwe delen. Hoewel de slimme deelfietsondernemers hun product 'fiets' nu niet langer aan de man (lees: toerist) kunnen brengen, stallen veel hotels en fietsenmakers hun verhuuraanbod nog steeds op straat. Ook de horeca heeft er een handje van om de openbare ruimte te claimen.

Het Rokin en het Marie Heinekenplein zijn nog maar net opnieuw ingericht en nu al veranderd in ondoordringbare tentenkampen, net als veel andere open ruimtes.

Jungle
Koffietentjes en restaurantjes beginnen met een klein bankje dat ze aan de gevel plakken en voegen daar geleidelijk een tafeltje en een paar stoeltjes toe. Zelfs bruggen ontkomen niet aan terrasvorming.

In de krappe ruimte die overblijft, zetten Amsterdammers het trottoir vaak nogal onverschillig vol met motoren, (deel/huur)scooters, Biro's en Canta's. Begrijpelijk dat er gidsen nodig zijn om groepen toeristen de weg te wijzen in deze jungle.

En daar waar er nog vierkante centimeters over zijn in het Unesco-werelderfgoed, plaatst de gemeente zelf op de meest bizarre en onhandige locaties lichtgevende reclamezuilen in de vorm van enorme videoschermen.

Sprinkhanen
Dan hebben we het nog niet gehad over stadsparken die dagen­lang geconfisqueerd worden door festivals of sport­evenementen.

Het is opvallend dat de gemeente een uitermate passieve houding aanneemt als het gaat om het gebalanceerd beheer van de uiterst schaarse openbare ruimte in deze stad. Het resultaat is dat vrije ruimte steeds opnieuw wordt geconfisqueerd door sprinkhanen.

Dat zijn overigens niet die groepen toeristen afkomstig van cruiseschepen. De echte sprinkhanen zijn de ondernemers die hun kans ruiken om munt te slaan uit de openbare ruimte, en de raadsleden die ze daarbij geen strobreed in de weg leggen.

Erik Bouwer, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden