Plus

Inloophuis De Kraanvogel zoekt nieuwe locatie

In Nederland zijn tientallen inloophuizen waar mensen met kanker lotgenoten kunnen ontmoeten. Sinds 2014 heeft Amsterdam er een, maar De Kraanvogel moet voor de zomer een nieuwe locatie vinden. Anders gaan de deuren dicht.

Gastvrouw Lydia (links) en bezoeksters van De Kraanvogel Beeld Dingena Mol

In het creatief atelier van De Kraanvogel staat een enorm kleurrijk doek, dat wel iets wegheeft van een vrije interpretatie van Piet Mondriaan.

De kleurrijke uiting is van iemand met een minder vrolijke diagnose, de gemaakte kunst in het atelier helpt bij het omgaan met kanker.

Bij een inloophuis kun je binnenlopen als je wilt praten of als je afleiding zoekt, niet alleen als je zelf ziek bent maar ook als je iemand bent verloren of iemand kent met de ziekte.

Zo ook hier aan het Robert Kochplantsoen in de Watergraafsmeer. De lunch is net weggeruimd door meerdere vrijwilligers, om plaats te maken voor het middagprogramma. In totaal zijn er vijf deelnemers voor de creatieve middag.

Antikraak
Terwijl het er in het atelier licht en luchtig aan toegaat, is het gesprek in de aangrenzende woonkamer een stuk zwaarder. Een vrouw praat zachtjes over hoe het haar de afgelopen maand is vergaan.

Johanna Maassen (66) is sinds de oprichting als vrijwilliger betrokken bij De Kraanvogel en voert als gastvrouw gesprekken met de gasten. "Er komen hier mensen met een slechte prognose. Je leert het parkeren, zodat je het niet mee naar huis neemt. Soms is dat wel heel moeilijk."

Het inloophuis is gevestigd in een antikraakpand, eigendom van de gemeente. Los van de woonkamer en het atelier is er een massageruimte. Een aanwinst, volgens een bezoekster. "In het ziekenhuis is mijn lichaam niet meer van mij, er wordt gewoon maar geprikt en gedaan. Hier kun je vragen of iemand je zo'n fijne massage geeft."

Inmiddels is de afgesproken twee jaar voor de tijdelijk locatie voorbij en moet De Kraanvogel wederom op zoek naar een nieuwe plek om neer te strijken. Voordat de stichting onderdak kreeg in het tijdelijk leegstaande pand, was er twee keer per week een ruimte beschikbaar bij hockeyclub Athena in Oost.

"Optimaal was het niet, maar we waren blij te kunnen beginnen," aldus Maassen.

"In het drukke, dure Amsterdam is het lastig om een locatie te vinden. Misschien is er iemand met een leeg pand die ons kan helpen of misschien kan prins Bernhard over zijn hart strijken. We proberen immers een inloophuis te realiseren voor de hele stad."

Meer dan een patiënt
In kleine gemeenschappen is het makkelijker om een gezamenlijke huiskamer voor lotgenoten voor elkaar te krijgen. Sonja Robben, directrice van Instellingen Psychosociale Oncologie (Ipso), de overkoepelende organisatie van ­inloophuizen, verklaart waarom het zo moeilijk is een inloophuis in Amsterdam te realiseren.

"Je moet als vrijwilliger zonder geld een weg zien te vinden. In een kleine gemeente zijn de lijnen korter, kennen mensen elkaar beter en zijn inwoners eerder geneigd elkaar te helpen. In de grote stad is het toch meer ieder voor zich."

"De huizen worden meestal opgericht door vrijwilligers die zelf ziek zijn en iets missen binnen de gezondheidszorg," vertelt Robben. "Als je ziek bent wil je nog wel kunnen sporten, maar het liefst niet naast topfitte mensen in een sportschool. Of als je wilt praten, wil je niet altijd naar een therapeut met nóg een behandelplan. Tijdens de ziekte ben je ook een mens met vragen en angsten, niet alleen een patiënt."

Seniorenwoningen
Een woordvoerder van het in oncologie gespecialiseerde Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis bevestigt het beeld dat Robben schetst.

"Hoewel er een activiteitencentrum met mogelijk­heden voor creatieve therapie en lichamelijke beweging is, gaat het binnen het ziekenhuis meer om de individuele behandeling. Ook ligt de focus meer op onderzoek en therapie dan op het samenzijn met lotgenoten."

Het advies van de bestuurscommissie Oost om het pand aan het Robert Kochplantsoen te gebruiken voor seniorenwoningen is overgenomen. Het stadsdeel kan dit keer geen antikraaklocatie voorzien voor De Kraanvogel.

Sharona Ceha, secretaris van het bestuur: "Het is helaas ons probleem, niet dat van de gemeente. We kunnen niet terug naar de hockeyclub. Het is hopen op de goedheid van de stad."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden