Ingetogen eerbetoon voor ambtswoning Van der Laan

Amsterdammers kwamen vrijdagochtend voor de ambtswoning aan de Herengracht bloemen en kaartjes langsbrengen. Het werd een individueel, ingetogen eerbetoon. 'Het leven zal wel gewoon doorgaan. Maar het is toch wel stil.'

'Het leven zal wel gewoon doorgaan. Maar het is toch wel stil'Beeld anp

Ze heeft niet eens een kaartje bij zich. Grada van Velzen (68) wilde hier, voor de ambtswoning aan de Herengracht, gewoon even komen staan. Het is uiteindelijk nog zo snel gegaan, zegt ze.

Ze kende Van der Laan nog uit zijn tijd als advocaat, toen ze beiden betrokken waren bij Stichting Zwerfkinderen. "Een fantastische burgemeester. Ook een heel goede advocaat trouwens."

Diepe buiging
Ze was onderweg naar de markt. Ja, prozaïsch eigenlijk. Dan keert ze zich af: "Laat mij hier maar even, gewoon, zo." Ze trekt de schouders iets op en staart naar boven.

En zo reageert iedereen anders. Een oudere heer op een fiets neemt zijn grijze gleufhoed af, een man in een groene overjas houdt halt en maakt een diepe buiging. Een twintiger maakt een foto van een verpakte roos die in het gietijzer van de voordeur steekt. Een man met hoogwaterbroek en een paars mutsje zet resoluut een boeket in de hoek naast de voordeur, maakt een kort knikje en loopt met ferme passen door.

Beeld anp

Het lijkt niet het moment voor massaal rouwbetoon: er vormen zich geen groepjes, niemand blijft lang staan. Het nieuws is nog vers: veel passanten wekken een bijna beduusde indruk - alsof ze in een reflex een bloemetje zijn gaan halen en nu maar weer doorgaan met de dag.

Een paarse burgemeester
Een jonge vader - zitje voor, zitje achter - komt een veldboeket neerleggen. Voor zijn oude baas, zegt hij - en nu wil hij graag weer door naar zijn werk.

Jeroen Nijhuis (26) is vanmorgen 'natuurlijk' meteen een rode roos gaan halen. "Normaal gesproken doe ik nooit aan condoleances. Maar dit is anders. Ik voel me verplicht als Amsterdammer om een eerbetoon te brengen. Het is zo snel gegaan, hij is in het harnas gestorven - bijna dan."

Beeld anp

Hij kende Van der Laan niet persoonlijk. "Dat had ik wel graag gewild. Ik vind hem echt een paarse burgemeester: het lieve van links, en toch ook een heel stevige man."

Een rare dag wordt het vrijdag voor Amsterdam, denkt hij. "Het leven zal wel gewoon doorgaan. Maar het is toch wel stil."

Niet uit het hart
Cor van Cappellen (74) zet zijn auto pal voor de deur. Hij komt een kaartje in de bus doen. "Ik ben er kapot van," zegt hij. "Het was echt een goeie burgemeester."

Van Cappellen is geboren en getogen Amsterdammer, zegt hij ongevraagd. "Geboren op de Nieuwmarkt!"

Wat er op het kaartje staat? Hij krabt zich op het hoofd. "Mijn vrouw heeft het geschreven. Uit het hart... Nee. Uit het leven, niet uit het hart. Dat was het."

Volg alles over het overlijden van Van der Laan in ons blog.

Zie ook

- Burgemeester Eberhard van der Laan werkte maandenlang door, ondanks zijn ziekte. Hij deelde uit, incasseerde. Hij was kwetsbaar en scherp: De laatste maanden van Van der Laan als burgemeester.

- Geliefd was hij altijd al, maar nadat Van der Laan meldde dat hij ziek was steeg zijn populariteit tot ongekende hoogte: De burgemeester die een volksheld werd.

- Een burgervader die geliefd was bij alle Amsterdammers, maar ook een harde bestuurder die werd gevreesd door zijn ambtenaren. Joviaal en charmant, maar soms ook bot en bloedchagrijnig. Een straatvechter met een hekel aan verliezen: Amsterdam is zijn geliefde, integere doordouwer kwijt.

Eberhard van der Laan, de bepalende momenten uit zijn leven

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden