Column

In vergelijking met Marine is Geert niet eens een paard

'Non, non! Ne fais pas ça!' denk ik dat pappa Le Pen gisteren tegen zijn computer heeft geschreeuwd toen hij zijn dochter Marine met een geblondeerde indo een persconferentie zag geven.

Ik moet eerlijk zeggen dat ík de neiging had Geert te waarschuwen. 'Doe het niet, jongen. Je kunt niet tegen haar op!'

Dat kwam doordat die persconferentie in alles leek op het verlovingsfeest van twee tortelduifjes. Je zag het voor je. Geert had Marine uitgenodigd om kennis te maken met zijn ouders, maar wij, alle ooms en tantes, wisten onmiddellijk: dit huwelijk, als het al een huwelijk wordt, wordt niets.

Ja, ze zijn nu verliefd. Ze houden vermoedelijk beiden van volksdansen, braderieën en vendelzwaaien, maar er is te veel - hoe zal ik het zeggen - ongelijkwaardigheid in die verhouding.

Marine is scherp, niet te aantrekkelijk, maar ook niet te lelijk, uiterst charmant en dominant. Ze heeft gevoel voor humor en drama en tegelijkertijd heeft ze ook iets kils en afstandelijks.

Ik snap Geert dus wel. Zij is zijn 'La Belle Dame sans Merci', zoals John Keats dat zo mooi poëtisch verwoordde, zijn dame zonder genade.
'Zo'n wijf krijg je nooit meer, Geert,' heeft Martin Bosma in Wilders' oor gefluisterd.

Maar Wilders is zelf - ondanks die blonde indokop - veel te Hollands. Marine is een raspaard (om ook eens een woordspeling te maken) dat het Élysée al ruikt en pas zal rusten als ze daar zit. Wilders' ambitie is, op zijn hoogst, een uitermate lullig Torentje met uitzicht op een drabbige Hofvijver.

En in vergelijking met haar is hij niet eens een paard, eerder zo'n kat - een Europees korthaar - die de hele dag miauwend en chagrijnig voor zijn voederbak zit.

Marine en Geert raken opgewonden van de geur van een lijk in ontbinding dat Europa heet. Ze ervaren dat als hoogst romantisch, en dat heb je als je verliefd op elkaar bent.

Maar gisteren tijdens de persconferentie zag je: het knettert niet tussen die twee. Ze hebben elkaar nodig en willen elkaar heel erg lief en schattig vinden, maar de afstand is te groot.

Wilders is wie hij wil zijn: een Hollandse klomp. En zij is wie zij wil zijn: iemand met een meedogenloze allure, de oh là là van het rechtse zelfbewustzijn.

Dries Roelvink flirt met de net iets te oude Brigitte Bardot en vraagt haar handtekening. Zoiets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden