Plus

In The Legend Of Tarzan is de aapman verdwaald in Tarantinoland

Met The Legend Of Tarzan wordt een poging ondernomen om een filmhit te maken van het hoofdpijndossier rond de Engelse graaf en de avonturen in Afrika. Interessant, maar leuk of bevredigend is het niet.

Beeld Jonathan Olley

Ruim een eeuw geleden verzon de Amerikaanse pulpschrijver Edgar Rice Burroughs twee helden waarmee hij een leven lang voort kon. De Amerikaanse oorlogsveteraan John Carter beleefde heroïsche avonturen op de exotische planeet Mars, de door apen opgevoede adellijke Brit John Clayton werd als Tarzan koning van de jungle.

De in 1875 geboren Burroughs was zelf een afstammeling van Britse kolonisten, die in De Nieuwe Wereld een bestaan opbouwden. Zijn populaire jongenslectuur weerspiegelde niet alleen zijn eigen herkomst en wereldbeeld, maar ook de tijdgeest. In 2016 kijken we heel anders naar de adelstand en het racisme, kolonialisme en seksisme dat in Burroughs' tijd gemeengoed was.

Hoofdpijndossier
Vier jaar geleden werd John Carter op diens honderdste verjaardag in de naar hem vernoemde spektakelfilm ge­eerd, waarna Disney een verlies van 200 miljoen dollar afboekte. Tarzan lag toen al jaren bij de Warner Brosstudio in de couveuse. Na de lange en moeizame aanloop onderneemt de Brit David Yates met The Legend Of Tarzan een poging om het hoofdpijndossier rond de Engelse graaf en diens avonturen in Afrika tot een filmhit te transformeren.

Of de maker van de laatste vier Harry Potterfilms daarin slaagt, valt te betwijfelen, maar er kan niet worden beweerd dat Yates en de scenarioschrijvers lichtzinnig te werk gingen. Zelden getuigde een peperdure popcornfilm van een vergelijkbare worsteling met het bronmateriaal.

The Legend Of Tarzan

Regie David Yates
Met Alexander Skarsgard, Christoph Waltz, Margot Robbie
Te zien in Filmhallen, Arena, City, De Munt, Tuschinski

De film is gesitueerd in Congo anno 1884, tijdens het koloniale roofbewind van koning Leopold de Tweede. De film opent met de introductie van diens beruchte houwdegen Léon Rom, die het op een akkoordje gooit met een machtig stamhoofd: wanneer hij de lang verdwenen Tarzan aan de stam uitlevert, krijgen de Belgen toegang tot een bergmassief vol diamanten.

Afhankelijk van Britse adelman
De aapman leidt een gedomesticeerd leven met zijn
geliefde Jane in Engeland, maar keert na diplomatieke bemiddeling van een Amerikaanse slavernijbestrijder terug naar de Afrikaanse jungle, waar de twee heren met de Belgen moeten afrekenen om de Congolese bevolking te ontzetten. Daarmee lossen de scenarioschrijvers een deel van het Tarzanprobleem op, maar de Afrikanen zijn nog steeds afhankelijk van de heldenmoed en het intellect van een enkele Britse adelman.

Die laatste maakt in de weinig swingende vertolking van Alexander Skarsgard minder indruk dan de Tarantinotandem van Christoph Waltz en Samuel L. Jackson, als Léon Rom respectievelijk slavernijbestrijder George Washington Williams. Tarzan komt pas laat in actie en diens bronverhaal wordt in een paar flashbacks verteld. Het versterkt de indruk dat de aapman is verdwaald in Tarantinoland, waar het onderscheid tussen ouderwetse pulp­lectuur en historische feiten er niet toe doet. Interessant, maar leuk of bevredigend is het niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden