Filmrecensie

In The End of the Tour is Jesse Eisenberg weer heerlijk onuitstaanbaar (****)

In deze filmbiografie over schrijver David Foster Wallace wordt de hoofdrol gespeeld door Jason Segel, die als komiek naam maakte. Dat doet het ergste vrezen, maar de vrees blijkt onterecht.

Jesse Eisenberg, hier links op de foto, is weer heerlijk onuitstaanbaar in deze film.Beeld .

Bij de laatste etappe van de promotietournee voor zijn roman Infinite Jest (1996) kreeg de Amerikaanse schrijver David Foster Wallace gezelschap van een collega, die zijn indrukken en hun gesprekken tot een profielschets voor het tijdschrift Rolling Stone zou bewerken.

David Lipsky trof Wallace op een cruciaal moment: het vuistdikke Infinite Jest werd een literaire sensatie en maakte de auteur op slag beroemd. De twee schrijvers troffen elkaar in de stilte voor de storm en waren zich daar beiden van bewust.

Literaire nalatenschap
Het artikel voor Rolling Stone kwam er niet; Lipsky publiceerde de integrale weergave van de gesprekken uiteindelijk in 2010, in zijn boek Although of Course You End Up Becoming Yourself: a Road Trip with David Foster Wallace. De schrijver maakte dat niet meer mee; hij maakte twee jaar eerder een eind aan zijn leven, dat door chronische depressies en vruchteloze behandelingen ondraaglijk was geworden.

De nabestaanden en de beheerders van de literaire nalatenschap van Wallace gruwen bij het idee dat Lipsky's boek tot een speelfilm is bewerkt. Dat is begrijpelijk. Een nagespeelde interpretatie van een journalistieke weerslag van een enkele ontmoeting met de auteur kan geen genuanceerd beeld van de betreurde opleveren. Dat diens vertolker Jason Segel als komiek naam maakte, doet bovendien het ergste vrezen.

Wallace als onderwerp
The End of the Tour is echter geen filmbiografie waarin gepoogd wordt Wallace tot leven te wekken om de oorsprong en betekenis van zijn schrijverschap te duiden. Regisseur James Ponsoldt (Smashed, The Spectacular Now) en scenarioschrijver Donald Margulies richten zich nadrukkelijk op een dramatisering van het journalistieke proces. Ze geven een prikkelend en verhelderend beeld van de dynamiek die interviews tussen geestverwanten kenmerkt.

Het helpt dat Wallace het onderwerp is. De schrijver kende het vak en had scherpe, in de dialogen opgenomen opvattingen over roem, de media en de journalistieke praktijk. Dat laatste wordt amusant uitgewerkt, waarbij de door Jesse Eisenberg uitstekend vertolkte Lipsky niet de aardigste van de twee Davids is.

Nooit een geheim
De innemend joviale Wallace opent zijn huis, hoofd en hart voor de journalist, die hem bewondert en respecteert, maar niet met lege handen naar New York wil of kan terugkeren. Op het platteland bij Wallace thuis, en onderweg van en naar het laatste optreden, wordt er uitvoerig, zinvol en grappig geconverseerd, terwijl de onderliggende verhoudingen voortdurend onder spanning staan.

Er zijn momenten waarop we getuige zijn van een opbloeiende vriendschap, maar die aantrekkelijke illusie houdt geen stand wanneer het journalistieke instinct van Lipsky opspeelt. Segel is goed, en Eisenberg is weer heerlijk onuitstaanbaar, als een verholen jaloerse en verraderlijke bewonderaar. Hij maakt nooit een geheim van zijn bedoelingen, maar dat maakt hem niet sympathieker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden