Derk SauerBeeld Artur Krynicki

In Siberië maken ze een man van je

PlusDerk Sauer

Onze klusjesman Oleg is een voormalige bodyguard van Gorbatsjov en oud-KGB’er. Hij vervulde ook keurig twee jaar lang zijn militaire dienstplicht. Oleg vond het de mooiste tijd uit zijn leven. Het maakte hem een man.

Oleg vindt het daarom onbegrijpelijk dat zoveel jonge mannen – vaak met steun van hun ouders – de dienstplicht ontwijken. Een envelop hier of daar verricht wonderen of anders wel een door een bevriende arts afgegeven medische verklaring. Uiteraard ook tegen betaling.

Onlangs werd Olegs zoon Dima (19 jaar) opgeroepen voor het leger. Dima had er totaal geen zin in, maar van pa moest hij dienen voor het vaderland. “Laten ze hem maar ver weg in Siberië stationeren,” zei Oleg stoer, “daar wordt hij hard van.”

Ik hield mijn hart vast.

In Russische media duiken met regelmaat berichten op over keiharde ontgroeningen, mishandelingen en afpersing van dienstplichtigen die met 80 procent het overgrote deel van de Russische troepenmacht vormen.

In november nog ging een dienstplichtige geheel door het lint en schoot hij acht soldaten dood. “Ik kon de mishandeling en verkrachtingen niet meer aan,” verklaarde hij zijn wanhoopsdaad.

Ondanks de modernisering van het Russische leger in het laatste decennium is dedovschina – de Russische term voor treiteren – nog steeds een groot probleem. De belangengroep ‘Unie van Soldatenmoeders’ ontvangt dagelijks wel 300 klachten over treiteren of over slechte omstandigheden waaronder de soldaten moeten leven. Zo komt het regelmatig voor dat er geen uniformen beschikbaar zijn.

Van alle sterfgevallen in het Russische leger heeft 4 procent een militaire oorzaak. 44 procent komt door zelfmoord – met name onder dienstplichtigen die niet tegen het pesten kunnen.

“En hoe gaat het met Dima? Bevalt het hem in Siberië?” vroeg ik onlangs aan Oleg.

Hij kucht even en zei: “Ik heb toch maar betaald om Dima bij een elite-eenheid vlak bij ons huis te krijgen.”

“Hoezo dat?” vroeg ik.

“Mijn beste vriend zei dat ik het mezelf eeuwig kwalijk zou nemen als Dima tijdens zijn dienstplicht iets overkwam. Ik weet – het gaat tegen mijn principes in – maar als vader denk je toch het meest aan de veiligheid van je kind.”

Ik knikte begrijpend en vroeg hoe het dan bij die elite-eenheid ging.

“Van treiterijen heeft Dima inderdaad geen last,” vertelde Oleg, “maar verder is er weinig elite aan. Wij zoeken hem bijna ieder weekend op en nemen dan eten en wc-papier mee, want aan vrijwel alles is gebrek.”

“Ik ziet het al,” lachte ik, “je maakt een echte kerel van je zoon.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden