Plus Blikvangers

In Oost staat een reuzenblik corned beef, houdbaar tot 1995

De stad staat vol met kunst, van wereldvermaarde kunstenaars tot anonieme ­beeldhouwers. Wat zijn de verhalen achter deze beelden? Dit keer: Corned Beef.

De reuzenversie van het vleesblik herinnert aan het opgedoekte abattoir. Beeld Carly Wollaert

Je had aanstellers die het op z'n Engels uitspraken, maar de meeste consumenten zeiden het gewoon op z'n Nederlands: kornèt bief. Wordt in ons land nog corned beef gegeten? Ja hoor, bij Dekamarkt verkopen ze het. Van het merk Hereford (vernoemd naar een Engels runderras), in zo'n ouderwets blik compleet met sleuteltje om het open te draaien.

Goedkoop is corned beef (gezouten en gekookt rundvlees) nog altijd. De Deka vraagt 1,99 euro voor een blik van 340 gram.

Precies zo'n blik inspireerde Carolien Feldbrugge tot haar kunstwerk op het Hildo Kropplein in Oost. Met behulp van mozaïektegels transformeerde ze een elektriciteitshuisje tot de reuzenversie van een blik Hereford. Netto gewicht 26 ton, staat erop.

Het kunstwerk verwijst naar het verleden van deze omgeving. Waar nu een woonwijk en een bedrijventerrein zijn, waren een eeuw lang, van 1888 tot 1988, een groot abattoir plus bijbehorende veemarkt gevestigd.

Voormalig abattoir
Voor 1888 werd er door de hele stad geslacht bij kleine, dikwijls particuliere bedrijfjes. Dat leidde niet alleen vaak tot onhygiënische toestanden. Al dat vee dat door de straten van de stad werd geleid gaf ook nogal wat hinder. Een centraal abattoir was daarom een noodzaak.

Het gebied in Oost was er een logische locatie voor. Bouwgrond was daar nog ruim voorhanden (hoewel de eigenaren van de vijf molens die er stonden nog even flink dwars hebben gelegen) en het vee was makkelijk via boot en spoor aan te voeren.

In de jaren zeventig van de twintigste eeuw kwam de klad in de bedrijvigheid in het abattoir en op de veemarkt, maar daarvoor viel er ook voor de gewone man lang een behoorlijke boterham te verdienen.

Corned Beef

Sinds 1989
Kunstenaar Carolien Feldbrugge
Waar Hildo Kropplein

Op de site Geheugenvanoost.amsterdam, waar (oud-)buurtbewoners herinneringen delen, is te lezen dat in de jaren vijftig arbeiders van het abattoir vaak twee keer zoveel verdienden als werknemers elders. Het was moeilijk om ertussen te komen, want banen werden vaak doorgespeeld aan familieleden.

Vrolijke blikvanger
Anno nu is de bedrijvigheid van toen maar moeilijk voor te stellen. Alleen het gespaard gebleven kantinegebouw en enkele voormalige personeelswoningen herinneren nog aan het slachthuis. En er is dus het kunstwerk van Carolien Feldbrugge.

Tenminste houdbaar tot 1995, staat - ook in het Frans - op het reuzenblik. Maar het kunstwerk is ook bijna drie decennia na de onthulling ervan nog een vrolijke blikvanger in de buurt.

Enig klein onderhoud zou geen kwaad kunnen: aan de hoeken zijn sommige mozaïek­tegeltjes aan vervanging toe.

Bekijk het overzicht met alle blikvangers uit deze serie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.