Plus

In Midnight Special zijn de flashbacks interessanter dan het hoofdverhaal

De film begint als een mysterie: twee mannen zijn met een kind op de vlucht maar de kijker heeft nog geen idee waarom. Dat zorgt voor een vliegende start, maar het mysterie schept afstand tussen de kijker en de personages en de flashbacks met uitleg worden interessanter dan het verhaal.

Beeld Jake Giles Netter

Met zijn vierde film maakt Jeff Nichols de overstap naar Hollywood. De maker van de puike, onafhankelijk geproduceerde drama's Take shelter en Mud neemt de gelegenheid te baat om de bakens te verzetten. Hij komt met Midnight special verrassend uit de kast als een bewonderaar van Steven Spielberg.

De sciencefictionfilm doet sterk denken aan Close encounters of the third kind (1977), waarin Spielberg zich op obsessieve ufo-spotters richtte. Vliegende schotels komen er niet aan te pas, maar Nichols streeft in zijn film naar een vergelijkbare dynamiek, waarbij gedreven personages voortdurend onderweg zijn en het raadselachtige einddoel een wereldschokkende impact moet krijgen.

De film volgt twee mannen die met een kind op de vlucht zijn. Nichols' vaste steracteur Michael Shannon is de zorgzame vader van het jochie, maar wordt in een amber alert als vuurwapengevaarlijke ontvoerder aangemerkt. Diens jeugdvriend Joel Edgerton heeft zich bij het duo gevoegd om hun missie tot een goed einde te brengen. Wat die missie behelst en waarom het kind gezocht wordt door de autoriteiten en leden van een sekte, wordt onderweg stukje bij beetje onthuld.

Midnight Special

Regie Jeff Nichols
Met Michael Shannon, Joel Edgerton, Kirsten Dunst
Te zien in Eye, Filmhallen, Kriterion, Tuschinski

Gedragen karakter
De filmmaker gooit de kijker meteen in het diepe. Het geeft de film een vliegende start, maar het mysterie schept afstand tot de personages. Wanneer de voorgeschiedenis van het buitengewone kind, de ouders en de sekte bondig uit de doeken wordt gedaan, lijkt dat deel van het verhaal interessanter dan de vlucht, omdat alle betrokkenen destijds nog voor dramatische keuzes stonden.

Nichols is een uitstekend acteursregisseur, die een sterk ensemble zichtbaar van de ernst van zijn bedoelingen overtuigde. De serieuze toon verhoogt de geloofwaardigheid, maar op den duur begint het gedragen karakter te wringen, waarna de hele onderneming in de ontknoping als een kaartenhuis instort. Dat laatste is pijnlijk, maar Nichols is komende week alweer in Cannes met een nieuwe film.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden