Plus

In High-Rise worden de intrigerende thema's door de gehaktmolen gehaald

In een woontoren worden bij wijze sociologisch experiment mensen uit verschillende lagen van de samenleving letterlijk op verschillende de verdiepingen gehuisvest. Jammer is dat dit proces snel wordt afgeraffeld.

Bart van der Put
¿High-rise draait om een sociologisch experiment Beeld Aidan Monaghan
¿High-rise draait om een sociologisch experimentBeeld Aidan Monaghan

Wie hoog klimt, kan diep vallen. Het Britse filmkoppel Ben Wheatley (regie) en Amy Jump (scenario) zoekt het in hun vijfde film hogerop en tuimelt op adembenemende wijze de diepte in. Het echtpaar bouwde vanaf het sterke debuut Down terrace (2009) een uitstekende reputatie op, met Kill List en Sightseers als voorlopige hoogtepunten, en het recente A Field in England als een buitenissige proeve van excentriciteit.

De Wheatleys laten zich niet op een genre vastpinnen, maar binnen de fantastische filmgenres houden ze momenteel de Britse eer hoog. Dat schept verwachtingen die ze met de ambitieuze romanverfilming High-rise niet inlossen, al maakt de film duidelijk dat de makers en hun 'creative partners' alles uit de kast hebben getrokken om indruk te maken.

Betonnen woontoren
De dystopische sciencefictionfilm is gebaseerd op het gelijknamige boek van J.G. Ballard, die het schreef in de jaren zeventig, toen de Canadees David Cronenberg in zijn horrorfilm Shivers met dezelfde thema's aan de slag ging. Samen zouden ze in 1996 met Crash een zeer omstreden meesterwerk afleveren. De slagschaduw van Cronenbergs briljante Ballardverfilming is echter niet het grootste probleem van de Wheatleys.

Hun film is gesitueerd in de jaren zeventig en speelt zich af in een enorme betonnen woontoren, waarin het plebs de lagere verdiepingen bevolkt en de rijken zich hoog en droog aan het straatrumoer onttrekken. Het penthouse is het domein van architect Jeremy Irons, die het gebouw als een sociologisch experiment ontwierp. De Wheatleys maken meteen duidelijk dat het mis zal gaan: de proloog toont hoe middenklassebewoner Tom Hiddleston in onttakelde toestand op zijn balkon een hond aan het spit roostert, terwijl de gangen rond zijn appartement bezaaid zijn met afval, brandhaarden en kadavers.

High-Rise

Regie Ben Wheatley
Met Tom Hiddleston, Sienna Miller, Jeremy Irons
Te zien in Ketelhuis, Kriterion, Lab

Katalysator
Dat begin ondermijnt de werking van de film, die een onstuitbare escalatie van de klassenstrijd weergeeft, waarbij afgunst en minachting de aanjagers zijn en de woontoren als katalysator fungeert. De makers raffelen dat proces snel af, om vervolgens een eindeloze reeks losse impressies van chaos, anarchie en geweld te serveren. Dat gaat snel vervelen, ondanks de uitstekende rolbezetting, de fantastische vormgeving en de sterke muzikale vondsten, zoals het tot leidmotief verheven S.O.S. van Abba, dat onder meer door een Barok strijkkwartet wordt uitgevoerd.

De chaos herbergt meer dan uiterlijk vertoon: er duiken flarden op van intrigerende thema's en plotlijnen, die helaas ook door de gehaktmolen werden geperst. Als liefhebber van Wheatleys altijd verrassende werk bekruipt je het frustrerende gevoel dat de maker zich in de montagefase ernstig aan zijn experimenteerdrift heeft vertild. Wanneer hij het laatste woord dan ook nog aan Margaret Thatcher geeft, degradeert hij Ballard en High-rise bovendien tot oude meuk, die er niet meer toe doet. Dat kan niet de bedoeling zijn geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden