In de Bijlmer: Regeltjes remmen speeltuin

Venserpolder, waar geld vrijkwam voor een leefbaarheidsplan van bewoners. Bureaucratie dreigt ermee aan de haal te gaan. Foto Amaury Miller

Hoe is het om in de Bijlmer te wonen en te werken? Vandaag in aflevering 30: een speeltuin voor Venserpolder.

In het afgelopen voorjaar werd bekend dat nogal wat koopwoningen in Venserpolder in handen waren gevallen van criminelen. Van dat nieuws werd niemand blij. De woningbouwcorporaties maakten zich grote zorgen over hun woningen, het stadsdeel maakte zich grote zorgen over het aanzien van de Bijlmer en ook de criminelen in kwestie hadden de hele zaak liever stil gehouden.

Gelukkig was er ook goed nieuws te melden. Bij wijze van experiment kregen de vijfduizend bewoners van Venserpolder in het kader van het grotestedenbeleid een waardebon van 180.000 euro aangeboden door het ministerie van Binnenlandse Zaken. Naar eigen inzicht te besteden, zolang het de leefbaarheid in de wijk maar ten goede kwam.

Er volgde een startbijeenkomst in het woonzorgcentrum, waar besloten werd drie plannen van drie bewoners te bundelen. Co Steyn was voorstander van de komst van een trimbaan, Aukje Hinfelaar dacht aan een speeltuin en Jozef Badal wilde een sportveldje. De drie initiatieven werden samengebracht in een bewonersinitiatief dat de toepasselijke naam Speel en Beweging in Venserpolder kreeg.

We kunnen rustig stellen dat het bewonersinitiatief een schot in de roos was. Immers, in het zojuist verschenen wijkjaarprogramma Venserpolder 2009 was geconstateerd dat de wijk behalve met allerlei andere problemen kampt met een serieus gebrek aan speelplekken voor kinderen en jongeren, samen een kwart van de bevolking in de wijk. Vanwege de verhoogde kans op sociale problematiek werd het onderwerp speelplekken in de nota opgenomen als aandachtspunt.

Dus: die cheque van 180.000 euro kwam als geroepen. Cashen dat geld en aan de slag, zou je denken, maar niets was minder waar. De spelregels van het ministerie verordonneerden namelijk dat er een regiegroep zou komen die het bewonersinitiatief verder zou uitwerken, en het overleg zou voeren met de verantwoordelijk ambtenaar van het stadsdeel en een medewerker van de woningstichting die met het project was belast.

De regiegroep kwam er, evenals het overleg. Een klein jaar later is dat overleg nog steeds gaande, vertelt Jozef Badal namens de initiatiefnemers. Bij wijze van marktonderzoek zijn vijfhonderd enquêteformulieren uitgezet onder de potentiële gebruikers van de speeltuin. Daarvan zijn vierhonderd ingevuld teruggekomen, waarvan de uitkomsten momenteel worden verwerkt in een rapport en een plan van aanpak.

Met het stadsdeel wordt intussen nog gesproken over de inpassing van het kleinschalige sportcomplex in het bestemmingsplan en over de veiligheid van de gewenste speeltoestellen, meer precies drie schommels, een glijbaan, een draaischijf, een wip en een klimnet. Een speeltuin is geen kerncentrale, maar er blijven genoeg regels over. ''Er komt een hoop bij kijken,'' beaamt Badal. ''Meer dan we eerlijk gezegd hadden verwacht.''

Badal heeft de moed nog niet opgegeven - maar hij is gepensioneerd ingenieur, hij heeft de tijd. Maar hij merkt ook dat het enthousiasme onder de bewoners begint weg te ebben. ''Je ziet de mensen heel snel wegvallen. De regiegroep is begonnen met vijf bewoners. Van hen zijn er nu nog maar twee over. De beroepskrachten nemen dat wel over, maar het was een project van de bewoners. Straks beslist een handjevol ambtenaren over de besteding van het geld. Dat was niet de bedoeling.'' (PATRICK MEERSHOEK)

Foto Amaury Miller

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden