'Illegaal museum' over Spaanse dictator Franco wekt wrevel

Henk de Groot is idolaat van Francisco Franco en zijn huis is van boven tot onder volgehangen met plaatjes van de Spaanse dictator. Op YouTube noemt hij het een museum en dat wekt wrevel.

Beeld Henk de Groot

Definieer het begrip 'museum'. Waar ligt de grens tussen een persoonlijke verzameling en een publieke expositie? Het is haast een filosofisch vraagstuk waar GroenLinks zich aan waagt.

Rutger Groot Wassink, van de partij in de Amsterdamse gemeenteraad, stelde vorige week raadsvragen over het bestaan van een 'illegaal Francomuseum' in de Jordaan.

Inderdaad: een museum over de Spaanse dictator Francisco Franco. Kan er worden vastgesteld of het hier daadwerkelijk om een museum gaat?

Idolaat
Henk de Groot (68) is een stevige man. Trainingsbroek, shirt met de Spaanse vlag erop, zoals die gevoerd werd onder Franco's regime. Tattoos op de armen, hand in een spalk: hij is net geopereerd aan zijn pezen.

De ex-bokser ziet er intimiderend uit, maar is ook hartelijk, gastvrij, fan van de liedjes van Jaap Fischer.

Wie zijn huis betreedt, kan er niet omheen: De Groot is idolaat van Francisco Franco (1892-1975).

Alles - écht alles, van de vloer tot aan het plafond, is beplakt, behangen en versierd met afbeeldingen van de Spaanse alleenheerser. Op zijn bed liggen een Francodeken en Franco­kussens, op zijn tafel een Francotafelkleed.

"Ik ben een integer en tolerant persoon," zegt De Groot met enige nadruk. Communisten slaat hij heus niet in elkaar: ieder zijn ding. Hij behandelt hen met respect en verwacht hetzelfde terug, zegt hij.

Geen fascist
De Groot noemt zichzelf een amateurhistoricus en heeft naar eigen zeggen veel onderzoek gedaan naar de Spaanse dictator. Al mag je Franco zo niet noemen, volgens De Groot: "En een fascist was hij ook niet."

Hoe tolerant ook, nu is 's Nederlands meest toegewijde franquista boos. "Ik ga een brief aan de burgemeester sturen: ik eis excuses van GroenLinks."

De Groot vindt dat de fractieleider van de partij ongenuanceerde uitspraken gedaan heeft door te suggereren dat hij een fascistisch museum runt: "De mensen die hier langskomen, zijn mijn Facebookvrienden uit Spanje, waar ik zeer bekend en razend populair ben. Als zij naar Nederland met vakantie gaan, vragen ze me via ­Facebook of ze langs mogen komen."

In drukke tijden ontvangt hij ongeveer tien, vijftien mensen per week. Nooit vraagt de Franquista entreegeld: hij beschrijft zijn bezoekers als kennissen die op de koffie komen.

Verwarrend
Vijftien bezoekers per week - het lijkt vormen aan te nemen van een expositie. Toch: aan de buitenkant van de flat - De Groot woont op vierhoog in de Jordaan - is niets te zien. Wie door zijn straat loopt, zal zelfs na een grondige zoektocht geen spoor van een openbare tentoonstelling kunnen ontdekken. Kan een onvindbaar museum wel als zodanig beschreven worden?

Aan de andere kant: De Groot filmde zijn eigen interieur en plaatste de video op YouTube onder de titel El museo Franco (zie video onder dit artikel). Een verwarrende boodschap, van iemand die zegt geen museum te runnen.

Het interieur van Henk de Groots woning. Alles staat in het teken van de Spaanse dictator Francisco FrancoBeeld Carly Wollaert

Het is een lastige kwestie, beaamt ook Groot Wassink. "Ik kan me niet bemoeien met wat mensen doen in hun eigen huis: we kunnen als gemeente niet in de privésfeer treden. Maar ik heb er moeite mee als er een fascistische dictator verheerlijkt wordt: Franco was niet bepaald een frisse man."

Ongemakkelijke tentoonstelling
Na het verschijnen van een artikel in de Spaanse krant El País werd Groot Wassink benaderd door Spaanse Amsterdammers die aanstoot nemen aan het bestaan van het veronderstelde museum. "Een tentoonstelling over de groots­heid van Hitler of Stalin zouden we ook ongemakkelijk vinden," zegt Groot Wassink. "We moeten ons afvragen of het gewenst is dat deze meneer zijn Francoverering publiek maakt."

Van de raadsfractie van GroenLinks is nog niemand bij De Groot gaan kijken. De raadsvragen zullen op zijn vroegst over drie weken worden beantwoord.

Daarna is het aan de gemeenteraad zich over de kwestie te buigen. Een burger verbieden fan te zijn van iemand, hoe controversieel ook, en een verzameling rondom die persoon aan te leggen, is niet mogelijk. En een sluiting van het illegale museum kan alleen worden verwezenlijkt als er ook echt sprake is van een expositie.

Maar dan nog: kan de gemeente iemand verbieden gasten te ontvangen in zijn eigen woning?

Tip Het Parool

Heb je een nieuwstip of nieuwsfoto? Voeg ons toe op Whatsapp. Liever mailen of anoniem tippen? Bekijk hier hoe dat kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden