Plus Column

Ik weiger om het juiste te denken

Theodor Holman Beeld Wolff

Laatst hoorde ik het weer: populisten willen terug naar vroeger, toen alles nog goed was.

Ik moest denken aan een liedje van Adèle Bloemendaal, naar een tekst van Jan Boerstoel:

'Die goeie ouwe tijd, geef mij de prullenbak maar aan/
De goeie ouwe tijd heeft nooit bestaan.'
Dat klopt natuurlijk, maar toch...
Ik wil ook die goeie ouwe tijd.

De vrijheid was toen groter, zeker voor hippies als ik, de liefde was ook vrijer - en alles wat ik mooi vond, zat nog niet in mijn iPhone: mijn schrijfmachine, mijn pick-up, mijn boeken, mijn notitieboekjes, mijn vulpennen, mijn fototoestel, mijn filmcamera, mijn telefoon, mijn lantaarn, mijn bandrecorder, mijn microfoon, mijn bibliotheek, mijn kranten, et cetera.

Als je ouder wordt, sterft er al te veel, maar wanneer spullen waarnaar je gesmacht hebt en waarvan de vorm je inspireerde, verdwijnen in een klein elektronisch doosje, dan heb ik het gevoel dat ik zaken verlies, kwijtraak. Zoals die zaken die voor mijn sfeer zorgden overbodig worden, word ik ook overbodig.

Ik dank God dat ik nog een echte hond heb en dat die niet in mijn telefoon zit.

En ja, ik wil terug naar vroeger. Had ik die lelijke meubels van mijn ouders nog maar, ik zou gelukkig in de stoel van mijn vader zitten.

Maar hoe zijn mijn opvattingen? Ben ik een conservatief met gedateerde opvattingen?

Wanneer zijn opvattingen gedateerd? Is solidair zijn met de onderkant van de samenleving gedateerd? Nee? Nou, dat ben ik. Is betrokken zijn bij het wereldgebeuren gedateerd? Nee? Nou, ik ben betrokken. Is het hebben van eigenzinnige opvattingen gedateerd? Nee? Ik streef naar eigenzinnigheid.

Is het dan gedateerd om tegen godsdienstwaanzin te zijn? Is het gedateerd om de rede boven het gevoel te stellen?

Maar... ik geef toe. Ik snak naar de degelijkheid van vroeger, zoals ik soms ook kan verlangen naar de boerenkool van mijn moeder.

Vrijheid is iets wat nooit gedateerd mag raken.

En dat is nu juist wat ik met mijn gedateerde hoofd, waarin gedateerde ogen zitten, zie gebeuren.

Vrijheid is een luxe geworden, die door politieke correctheid steeds meer wordt beperkt. Je moet de juiste zaken zeggen, anders ben je suspect. Dat betekent dat je tevens de juiste dingen moet denken. Taal en denken hebben namelijk een correlatie.

Ik weiger om het juiste te denken.
Is dat populistisch?
Dan maar.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden